ทำอย่างไร       จึงจะไม่         ถูกใครทำ
ให้ชอกช้ำ        กร่ำใจ           ดังไฟสุม
ทั้งไฟรัก          ไฟโกรธ        โทษกลุ้มรุม
มาประชุม         อยู่ในทรวง    ทะลวงฟัน

ง่ายนิดเดียว      ถ้าเรา           รู้ระหัส
ว่าจิตโง่           สาระพัด         ไปยึดมั่น
ให้มีเรา            มีเขา            มีใครมัน
มาเป็นคู่           ฟาดฟัน        กันนุงนัว

ไม่เข้าใจ          คำว่า           “ไม่มีตัวตน”
ก็ยึดมั่น           สัตว์คน         หรือเมียผัว
แม่นกระสัน      มั่นไว้            ในเนื้อตัว
จึงต้องมัว        แต่ระกำ         กร่ำทุกข์เอย ฯ


  คัดจากหนังสือ “ธรรมะในฐานะวัฒนธรรม”  พุทธทาส อินทปัญโญ   หน้า ๒๘๙