bup
นาง บุบผา ญาณจันทร์

เรื่องสั้นๆ


โรงเรียนบ้านนอก

               ฉันเกิดที่กรุงเทพฯ  แม่ฉันเป็นคนกรุงเทพฯ  ส่วนพ่อเป็นคนร้อยเอ็ด  เวลาปิดเทอมฉันอยากไปเรียนพิเศษที่กรุงเทพฯ เหมือนเพื่อนๆ ฉันจึงไปขอพ่อกับแม่ 

                ฉัน  :      พ่อค่ะ แม่ค่ะ หนูอยากเรียนพิเศษค่ะ พ่อกับแม่ให้หนูเรียนนะคะ

                แม่  :       ลูกจ๊ะ แม่กับพ่อปรึกษากันว่า ปิดเทอมนี้จะพาลูกไปบ้านพ่อนะจ๊ะ ไว้ค่อยเรียนตอนกลับแล้วกัน

                 สุดท้ายฉันก็ต้องจำใจไปบ้านพ่อ ระหว่างเดินทาง พ่อบอกกับฉันว่า ไม่ต้องหงุดหงิดหรอกลูก เดี๋ยวพ่อจะพาไปเรียนพิเศษเอง   ฉันถามพ่อว่า ที่บ้านพ่อมีโรงเรียนสอนพิเศษด้วยหรือคะ  มีสิจ๊ะ ยิ่งหน้าฝนอย่างนี้นะ นักเรียนเขาเรียนกันเต็มเลย  พ่อพูดจบ  ฉันก็ยังงงอยู่ดีว่ามันเกี่ยวอะไรกับหน้าฝน  เมื่อมาถึงบ้านของพ่อ  ฉันก็ถามพ่อว่า     ไหนคะ โรงเรียนสอนพิเศษ

                พ่อก็เลยพาฉันไปดูคนทำนาที่ทุ่งนา มีเด็กๆ มาช่วยทำนาด้วย โตหน่อยก็ประมาณชั้น ม.๒ ม.๓ ก็ช่วยผู้ใหญ่ทำนา ส่วนเด็กๆ ที่เล็กหน่อยและเด็กที่รุ่นเดียวกับฉันคือ ชั้น ป. ๔ ม. ๑ ก็จะไปหาปูตามท้องนา  บ้างก็ไปเก็บผักหรือไม่ก็ตกปลา พ่อพูดขึ้นว่า

                นี่แหละโรงเรียนพิเศษที่ชื่อว่า โรงเรียนบ้านนอก อยากลองเรียนไหมจ๊ะลูก

                ฉันเริ่มเรียนกับพ่ออย่างมีความสุข โดยวิชาแรกที่ฉันเริ่มเรียนคือวิชาตกปลา  และก็ตามด้วยวิชาเก็บผักและวิชาอื่นๆ อีกมากมาย  ฉันบอกกับพ่อว่า

                ขอบคุณนะคะพ่อ ที่พาหนูมาเรียนพิเศษในครั้งนี้หลังจากนั้นเราสองคนพ่อลูกก็เรียนวิชาต่างๆ กับโรงเรียนบ้านนอกอย่างมีความสุข

 

                                                                                                                                            ด.ญ. พิจิตรา   ศูนย์ดำ   ชั้น  ม. ๑/๒

 

 

 

หมายเลขบันทึก: 202676เขียนเมื่อ 22 สิงหาคม 2008 16:03 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2012 01:42 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี