Life is Love.
ชีวิตทั้งชีวิตเป็นเรื่องของความรัก เราเริ่มต้นชีวิตของเราจากความรักของชายและหญิงสองคน ซึ่งเปลี่ยนฐานะมาเป็นพ่อและแม่ที่เลี้ยงดูเราด้วยความรักเช่นกัน สอนเราให้รักพี่น้อง ครอบครัว มีเพื่อน มีสังคมและคนรอบข้าง จนเราพบคนที่เรารักและพร้อมที่จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ร่วมกัน อยู่กันเป็นครอบครัว มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ส่งต่อความรักและปรารถนาดีให้ลูกและหลานต่อไป จึงปฎิเสธไม่ได้ว่าทุกคนที่อยู่บนโลกนี้ต่างก็ต้องการความรักทั้งนั้น เพราะชีวิตที่ปราศจากความรักนั้นไม่มีค่าอะไรเลย ดังนั้นคุณค่าของคนก็ดูได้จากความรักที่เขามีให้คนรอบข้างและสังคมเช่นกัน
แม่ชีเทเรซาได้กล่าวว่า “ สิ่งที่สำคัญไม่ใช่สิ่งที่คุณทำ แต่เป็นปริมาณความรักที่คุณเติมลงไปในการกระทำนั้น”
เมื่อถึงวันสุดท้ายของชีวิต คงไม่มีใครที่จะเรียกร้องอยากให้ตนเองห้อมล้อมไปด้วยวัตถุ สิ่งของ เกียรติยศ หรือเงินทองต่าง ๆ ที่ตนเองภูมิใจ มากกว่าการอยู่ท่ามกลางคนที่เรารักและมีความสัมพันธ์หรือมีความทรงจำที่ดีร่วมกัน ดังนั้นอย่าปล่อยให้สายเกินไปจนถึงวันที่คุณพบว่าตนเองไม่ได้ให้ความสำคัญกับคนที่คุณรัก หรือเสียดายที่ไม่ได้แสดงความรักกับอีกหลาย ๆ คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของคุณ
วิธีที่จะแสดงความรักที่ดีที่สุดคือเวลา ความสำคัญของสิ่งต่าง ๆ สำหรับเรา วัดได้จากปริมาณเวลาที่เราให้กับสิ่งเหล่านั้น ยิ่งคุณให้เวลากับสิ่งใดมาก ก็ยิ่งบอกว่าคุณให้ความสำคัญและคุณค่ากับสิ่งนั้นมาก ถ้าคุณคิดว่าครอบครัว พ่อแม่ ภรรยา และลูกมีค่าสำหรับคุณมากกว่าเงินทองและงานที่คุณทำก็ควรให้เวลากับพวกเขามากขึ้นเช่นกัน
เวลาเป็นของขวัญที่มีค่าที่สุด ลองนึกดูว่าถ้าคนรักของคุณส่งของขวัญวันเกิดอันล้ำค่ามาให้แต่เขาไม่เคยมีเวลาให้คุณเลย ปล่อยให้คุณฉลองวันเกิดเงียบ ๆเพียงลำพัง เปรียบเทียบกับงานวันเกิดของคุณที่เต็มไปด้วยคนที่คุณรักและคนที่รักคุณด้วยความจริงใจ คุณต้องการแบบใดมากกว่ากัน เพราะเมื่อคุณให้เวลากับใคร คุณก็กำลังให้สิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับเขา ซึ่งเป็นสิ่งที่คุณไม่มีวันเอากลับคืนมาได้ เวลาของคุณคือชีวิตของคุณ
การที่เราพูดว่าเราให้ความรักและมีความสัมพันธ์กับใคร เราต้องพิสูจน์ด้วยการกระทำ “ อย่าให้เรารักกันด้วยคำพูดและปากเท่านั้น แต่จงรักกันด้วยการกระทำและความจริง” (1ยน 3:18) เราแสดงความรักได้โดยให้เวลา ให้ความเอาใจใส่และมุ่งสนใจความต้องการของอีกฝ่ายมากกว่าความต้องการของตนเอง เป็นการเสียสละความสบายและเวลาของเรา คุณสามารถให้โดยที่ไม่มีความรัก แต่คุณไม่สามารถรักใครโดยที่ไม่ให้
เวลาที่ดีที่สุดที่จะรักคือเดี๋ยวนี้ คุณอาจเคยผัดวันประกันพรุ่งในการทำหลาย ๆ อย่าง แต่สิ่งที่คุณให้ความสำคัญ คุณควรเริ่มทำมันเดี๋ยวนี้ เริ่มที่จะรักและช่วยเหลือคนที่อยู่รอบข้างคุณโดยไม่ต้องรอโอกาสหรือเวลาที่คุณพร้อม เพราะถ้าคุณรอที่จะพร้อมทุกอย่างก่อนที่จะรักหรือช่วยเหลือใคร วันนั้นก็จะไม่มาถึงซักที
คุณอาจบอกว่ารอให้คุณมีบ้าน เงินทอง ทรัพย์สินมากเพียงพอเหลือเฟือก่อนที่คุณจะมีเวลาให้คนในครอบครัว ดูแลพ่อแม่ ภรรยา หรือเล่นกับลูก ๆ ที่คุณรัก หรือแม้แต่การให้ความช่วยเหลือผู้อื่นที่เขาต้องการจากคุณ พอเวลาผ่านไปพวกเขาก็จะถูกทดแทนด้วยสิ่งที่คุณให้ความสำคัญมากกว่าในใจและการกระทำของคุณ เพราะคุณไม่รู้ว่าคุณจะมีโอกาสนี้ไปอีกนานแค่ไหน สถานการณ์ต่าง ๆ เปลี่ยนไป ลูก ๆ โตขึ้นจนเขาไม่มีเวลาให้คุณเช่นกัน หรือคนที่คุณรักจากคุณไป ดังนั้นถ้าคุณต้องการแสดงความรักกับใคร คุณก็ควรจะทำเดี๋ยวนี้ อย่ารอถึงพรุ่งนี้
อย่าลืมนะคะ ! การใช้ชีวิตที่ดีที่สุดคือการรัก วิธีแสดงความรักที่ดีที่สุดคือเวลา และเวลาที่ดีที่สุดที่จะรักคือเดี๋ยวนี้
สวัสดีครับ เวลาเป็นของขวัญที่มีค่าที่สุด ลองนึกดูว่าถ้าคนรักของคุณส่งของขวัญวันเกิดอันล้ำค่ามาให้แต่เขาไม่เคยมีเวลาให้คุณเลย ปล่อยให้คุณฉลองวันเกิด ๆเพียงลำพัง เปรียบเทียบกับงานวันเกิดของคุณที่เต็มไปด้วยคนที่คุณรักและคนที่รักคุณด้วยความจริงใจ คุณต้องการแบบใดมากกว่ากัน
ขอเลือกทั้งสองอย่างได้มั้ยครับ
ผู้เห็นด้วยครับว่าเราควรให้เวลากับคนที่เรารัก
ผมคนหนึ่งที่ไม่ได้ทานข้าวกับพ่อแม่ทุกวันเพราะผมมาอยู่บ้านในเมือง แต่ทุกสัปดาห์ก็จะกลับไปทานข้าวกับพ่อแม่ทุกเสาร์ทิต ผมโทรหาท่านทุกวัน และผมก็จะเติมเงินมือถือให้ท่านประจำ เผื่อท่านจะโทรหาผม จะได้มีเงินโทร หรือโทรหาคนอื่นที่ท่านอยากโทรจะได้ไม่เหงา
ความรักเป็นสิ่งสำคัญครับ แต่ไม่เสมอไปที่เราจะให้เวลาอยู่ด้วยกันตลอด เพื่อแสดงความรัก เราสามารถแสดงออกความรักได้หลายรูปแบบครับ โทรหาก็ถือว่าให้เวลา ซื้อของดี ๆ ให้ท่านทาน ท่านใช้ ถ้ามาจากใจที่เราให้จริง ๆ ก็ถือว่าเราให้เวลากับท่านเหมือนกัน
ทุกวันนี้ผมก็ขยันทำงาน เพราะหวังจะมีเงินเยอะ ๆ ให้ท่าน ผมว่าไงการทำงานเพื่อแลกเงินก็ยังต้องทำนะ เพราะเงินคืนสิ่งที่แสดงความกตัญญูกตเวทีได้ ลองคิดดูสิ มีเวลาอยู่ด้วยกันตลอด แต่ไม่สามารถอาหารดี ๆ ให้ท่านกิน ไม่สามารถซื้อในสิ่งที่ท่านชอบได้ ผมว่าไม่ใช่อะ ไม่มีเงินรักษาท่านหากจำเป็นต้องใช้
ให้เวลาอย่างเดียวคงไม่พอครับ ให้เวลาอย่างเหมาะสมดีกว่า อย่าอยู่ด้วยกันแช่อยู่บ้านกับพ่อกับแม่ ไม่ออกไปไหนแล้วบอกรักพ่อรักแม่
ผมคิดอย่างนี้ครับ
เขียนซึ้งสุดฤทธิ์ ถ้าไม่บอก ขอเดาว่า กำลัง "อินเลิฟ"
ขอบคุณสำหรับความเห็นของคุณมีเกียรติค่ะ ว่าทุกอย่างต้องทำอย่างสมดุล แต่ก็อยากให้หลาย ๆ คนให้ความสำคัญกับการให้เวลาแก่คนที่คุณรัก ไม่ว่าจะเป็นการโทรศัพท์คุยด้วย ถามไถ่ทุกข์สุขหรือแม้แต่การพูดคุยผ่านอินเตอร์เนต ก็นับเป็นการใช้เวลาของคุณเช่นเดียวกันค่ะ เลือกทำในสิ่งที่ดีที่สุดในบริบทของตนเองก็แล้วกันนะคะ
พ่อแม่บางท่านที่ได้พูดคุยก็อยากให้ลูกของตนอยู่ใกล้ ๆ มาหาท่านบ่อย ๆ เพราะบางทีการทำงานหาเงินเพื่อซื้อสิ่งดี ๆ ให้กับท่านก็ไม่สามารถทดแทนความเหงาได้เพียงพอ จึงขอพูดแทนพ่อแม่อีกหลาย ๆ คนค่ะ ขอบคุณสำหรับทุกความเห็นอีกครั้งนะคะ