คิดถึงแม่
ในโอกาสวันแม่ 12 สิงหาคม 2551 ผมได้นำภาพคุณแม่สมัยยังสาว คุณเพียรวิชญ์ วรฉัตร ซึ่งอายุ 79 ปีแล้ว ภาพนี้คิดว่าถ่ายมาประมาณ 60 ปีมาแล้ว พร้อมนำบทกลอนที่ผมแต่งให้ท่านหลายปีและแต่งล่าสุด ปี 2551

http://www.polpage.com/pienvit_page001.htm
กราบสำนึกถึงพระคุณและบุญคุณของคุณแม่ที่ยิ่งใหญ่ สุดจะพรรณา
ด้วยความปรารถนาดีครับ
ดีครับ ผม ชื่อท๊อปผมเป็นคนทำงานตามจังหวัดบ้านผมอยุ่ขอนแก่นผมมาทำงานอยู่เชียงใหม์ตอนนี้ผมคิดถึงบ้านใจจะขาดคิดถึงแม่นะครับและทุกคนครับ ผมอายุ 15 ปีครับเรียนจบแค่ ม.3 ครับ ถานะที่บ้านผมไม่ดีผมต้องทำงานเผื่อครอบครัว ครับผม
สวัสดีค่ะ
คุณแม่ที่พบในวันนั้น แข็งแรงดีกว่าคราวแรกที่เจอกันค่ะ ส่วนคุณพ่อ กระฉับกระเฉงมากๆ มีแม่บ้านหนึ่งคน คุณพ่อบอกจะไปบวชที่อินเดียอีก
การขอบคุณครั้งนี้ โยคีน้อยบอกกับคุณพ่อคุณแม่ไปแล้ว ถึงสิ่งจะได้กระทำต่อไป พี่ถามคุณพ่อ คุณแม่ได้ค่ะ ถ้าอยากทราบสิ่งที่โยคีน้อยจะตอบแทนคุณท่าน
ส่งดอกปีบที่บ้าน มาเป็นของขวัญวันแม่ให้พี่โยคีค่ะ
คุณ pee
ขอชื่นชมในการเป็นคนดี ทำงานที่สุจริตและทำเพื่อเลี้ยงครอบครัว
พลังของพ่อแม่เป็นพลังที่จะทำให้เรามีกำลังใจในการสู้ชีวิต
การทำดีนี้ ไม่สูญเปล่าแน่นอน ตั้งใจหาความรู้ให้รอบด้าน จะช่วยให้ชีวิตดีขึ้นเมื่อโอกาสมาถึง
เจริญสุขครับ
โยคีน้อย
สาธุจ๊ะ กับสิ่งดีงามที่ได้ทำ ที่คิดจะทำต่อไปในอนาคต
คิดดี ทำดี ก็คือคนดี
เจริญสุขจ๊ะ
ต้องเรียกว่าภาพประวัติศาสตร์ครับพี่
คุณsuksom
ครับ จะได้หาข้อมูลมาประกอบภาพต่อไปครับ
ขอบคุณครับ