ชีวิตนี้มีอะไรที่ยังต้องเรียนรู้อีกเยอะ

วันนี้ที่ศูนย์ฯ8 มีประชุมเกี่ยวกับแผนงานที่จะทำปี 52 เริ่มประชุม 9โมงเช้า หัวหน้าเรียกไปคุยเรื่องงานก่อนเข้าห้องประชุม เรามีอาการปวดหัวตั้งแต่ตื่นนอนตอนเช้า ปวดบริเวณขมับทั้ง2ข้าง ตอนคุยกับหัวหน้าก็จะปวดเป็นพักๆ เหมือนกับพอใจจดจ่ออยู่กับงานมันก็ลืม พอหยุดพูดก็ปวด  เราเลยไปขอยาพาราจากพี่กรุณามากิน เลิกประชุมก็ยังเป็น ตอนบ่ายหมอก้องมาคุยเรื่องงานด้วย เราเหมือนกับจับประเด็นคำพูดของหัวหน้ากับหมอก้องไม่ค่อยได้ เพราะมันปวดหัวมากขึ้น กลับบ้านกะนอนพักมันก็ไม่หลับ เลยไปหยิบหนังสือชีวิตพอเพียงของอาจารย์หมอเกษม วัฒนชัย ที่เพิ่งซื้อมาเมื่อวานมาอ่าน อ่านสักพักไม่หายเลยไปกินยาใหม่ แล้วมานั่งดูรายการวีไอพีที่นำคุณยายแสงอายุ70กว่าแต่ยังไปเรียนหนังสือ รายการจบก็นึกถึงภาพหลวงพ่อจ้อย วัดศรีอุทุมพร ที่ท่านอายุ 90กว่า ร่างกายท่านผอมมากๆท่านยังทำงานจนถึงวาระสุดท้าย ทำให้เราได้ข้อคิดจากคุณยายแสง และข้อคิดในการทำงานของหลวงพ่อจ้อยมาเป็นข้อเตือนใจของเราว่า "ชีวิตนี้มีอะไรที่ยังต้องเรียนรู้อีกเยอะ" แต่ที่แน่ๆตอนนี้เราสงสัยว่าจะได้เรียนรู้อาการไข้หวัดใหญ่ซะละมั่ง