ท่านมีวิธีเลี้ยงลูกอย่างไร ให้เป็นคนดี ให้ลูกรู้เขารู้เรา พึ่งตนเองได้ ใช้ตนเองเป็น เห็นคนรอบข้างเป็นคน?

หลายคนที่มีครอบครัว เราคงพบปัญหาหลายสิ่งหลายอย่าง ในฐานะที่ผู้เขียนทำหน้าที่สอนเด็ก ดูอุปนิสัยของเด็กในสังคมใกล้ชิดและได้ยินได้ฟังเด็กๆคุยกัน หากเป็นเอแบคโพลทำคนก็คงเชื่อมากกว่านี้หรือมีน้ำหนักแต่นี้คือความจริงที่อยากให้เราคิด
ความยากลำบากในการสร้างชาติให้มั่นคงบรรพบุรุษเราใช้เวลานานสั่งสมแต่สังคมปัจจุบันกำลังทำให้เด็กเลิกศึกษาเลิกสนใจคนอื่น แต่มุ่งมั่นเฉพาะสิ่งที่ตนเองสนใจ โดยไม่แคร์ความรู้สึกหรือความเป็นไปของสิ่งรอบข้าง
เราเลี้ยงเด็กผิดไหมถ้าตอบแบบสามัญชนก็ตอบง่ายๆว่าครึ่งหนึ่งของเยาวชนถูกเลี้ยงแบบพาสฟู๊ด แต่ถ้าเราเอาปลาให้บางคนไม่รู้จักวิธีทำกินว่าควรทำอย่างไร ไม่ต้องกล่าวถึงสอนวิธีจับปลาให้เขา สภาพสังคมไทยเกิดปัญหานี้ได้อย่างไร ทำไมเยาวชนไม่สนใจอนาคตตนเอง ห่วงสนุกมากกว่าความถูกต้อง หลายคนเลียนแบบดารา เลียนแบบนักร้องดังแทนที่จะเลียนแบบชีวิตที่คนมีสถานภาพเช่นตนเองในรุ่นก่อนเขาสร้างตนเองอย่างไร
เราคงจำได้ว่าเราล้มมาหลายครั้งจากระบบเศรษฐกิจ ปี 2540 เราล่มจมตกงานเพราะเราถูกโจมตีค่าเงินจาก 20 ต่อดอลล่ากลายเป็น 40 บาทต่อดอลล่า คนยืมเงินต่างชาติมาลงทุนล่มสลายเพราะเป็นหนี้เพิ่ม คนตกงานกันนับแสนคน ครั้งนี้สิ่งของแพงเงินเฟ้อ 9.6 เงินเดือนเท่าเดิมแต่ค่าใช้จ่ายแพงขึ้น ต้นปีผู้เขียนเดินทางค่าน้ำมันวันละร้อยเดี๋ยวนี้ 300 บาทต่อวันต้องยอมพักอยู่กับที่ทำงาน...เรามีบทเรียนที่จะต้องเจอความยากลำบากไปอีกนานทั้งด้านเศรษฐกิจและสังคม เวลานี้เราได้บทเรียนที่คุ้มค่าเกี่ยวกับการเอาตัวรอด เรารู้ว่ารายได้เราไม่พอกับรายจ่ายบางคนยอมขึ้รถประจำทางเพื่อรักษาเงินบางส่วนเพื่อสร้างครอบครัว ดูข่าวที่แม่บ้านคนหนึ่งรอขึ้นรถเมล์ฟรีเพื่อออมเงินค่ารถ 14 บาทต่อวันเพื่อนำไปใช้ในสิ่งที่ขาดหายไป เงินไม่กี่บาทมีคุณค่าแก่เราเสมอ คนที่เคยผ่านพบปัญหาย่อมรู้ดีว่าปัญหาคงไม่เลวร้ายเท่าปี 2540 แต่ครั้งนี้เราก็เซบางคนล้มแต่ก็ถือว่าเราล้มบนฟูกเพราะเคยมีอะไรเตรียมไว้
แต่ครั้นเมื่อมองเยาวชนอีกครึ่งหนึ่งก็ทำให้อดห่วงไยเยาวชนและประเทศไทยไม่ได้ เยาวชนหลายคนติดอยู่ในวังวนแห่งสิ่งมอมเมาที่คนฉลาดสร้างขึ้น เด็กบางคนยอมทิ้งการศึกษาหันมานั่งเล่นเกม เขาพอใจเลียนแบบเกมและยินดีทิ้งการเรียน บางคนเล่นคุยเนตกับเพื่อนๆ และแบเงินขอพ่อแม่ต่อไป เด็กมากๆเกินครึ่งก็ว่าได้ที่รู้นักร้องดังและรู้ว่าจะซื้อเพลงใดมาฟัง เด็กรู้จักดาราดังว่าชื่ออะไร แต่เด็กหลายคนไม่รู้จักสังคมไทย ไม่รู้จักประวัติศาสตร์ไทย ไม่รู้จักเพื่อนบ้าน ไม่รู้จักว่าเราสูญเสียอะไรมาจากอดีตและไม่รู้เหตุที่สูญเสีย เยาวชนส่วนมากจะรู้ก็เพียงว่าถ้ามีกิน มีเล่นเขาก็ถือว่ามีความสุขแต่ไม่ค่อยคิดถึงว่าถ้าขาดพ่อแม่แล้วเราจะเลี้ยงตนเองอย่างไร หรือถ้าเราโตขึ้นเราจะรับผิดชอบต่อครอบครัวและบุพพการีอย่างไร หรือว่าตอนนี้หน้าที่พลเมืองไทยเราลืมสอนเด็ก เราเน้นวิชาแต่ลืมคุณธรรมละหน้าที่ของคน เราสมควรดึงวิชาหน้าที่พลเมืองกลับมาสอนในโรงเรียนและมหาวิทยาลัยแล้วหรือยัง
ท่านมีวิธีเลี้ยงลูกอย่างไร ให้เป็นคนดี ให้ลูกรู้เขารู้เรา พึ่งตนเองได้ ใช้ตนเองเป็น เห็นคนรอบข้างเป็นคน?
คู่ ชีวิตครอบครัวจริงๆจึงจะสร้างปัญหาให้สังคมน้อยที่สุด
อนุโมทนาสาธุให้กำลังใจทุกๆคน
นมัสการพระคุณเจ้า
ผมได้อ่านคอมเม้นที่พระคุณเจ้าได้เมตตาเพิ่มส่วนที่ควรทำ กราบขอบพระคุณมากขอรับ ถ้ามาหนองคายก็อย่าลืมแวะมาโปรดบ้างนะขอรับ
สวัสดีอาจารย์ naree suwan
ไม่ได้เข้ามาเขียนบทความในบล๊อคนานแล้ว ขอขอบคุณที่ที่ให้ข้อคิดเรื่องการช่วยของรัฐ 6 เดือนก็ถือว่าเป็นการช่วยให้คนเตรียมปรับตัว
ระยะ 6 เดือนก็ยังดีกว่าไม่ช่วยเลย คนรับราชการเวลารักษาพยาบาลหรือเดินทางได้ขี่รถครึ่งราคาขณะที่ชาวบ้านจ่ายเต็มตลอดมา ให้ชาวบ้านสักทีแม้ไม่นานก็ถือว่าให้กำลังเพื่อต่อสู้
แม้การให้พาดฟูดแก่รากหญ้าก็ยังดีกว่าไม่ทำ ผมเชื่อว่าจะมีหลายคนที่ได้ข้อคิดได้เตรียมต่อสู้ชีวิตต่อไป คนพอสู้ชีวิตได้ก็ขึ้นรถที่จ่าย คนจนจริงๆก็ต้องรอขึ้นรถฟรี รถไฟฟรีก็ใช่ว่าจะพิเศษอะไรขั้นสามนั่งเบาะละสามคน หลังเบาะจะหันหลังพิงกัน ไม่สบายเหมือนรถชั้นสองหรือรถปรับอากาศ คนเลือกขี่ก็เพราะไม่มีเงินจ่ายชั้นที่สองหรือที่หนึ่ง
ลองเปิดใจรับความช่วยเหลือเผื่อบางครั้งอาจเป็นผลดี จะได้ไม่เสียใจเหมือนตอนที่ญี่ปุ่นขอเอาทองคำแลกกับบางอย่างของไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เราเชื่อเขา 20 เปอร์เซ็นจึงช่วยเขาไม่มาก แต่พอเขาเอาทองคำมาใช้จึงมานั่งเสียใจภายหลังว่าน่าจะช่วยอย่างเต็มๆตามที่เขาขอเสนอแลก...
สวัสดีครับ ... อาจารย์โกศล
อีกครั้งที่เข้ามาทักทาย อาจารย์คงสบายดีนะครับ
มีเรื่องรบกวนถามนิดหน่อยครับ........
เนื่องจากขาดหายจากบล็อกไปนาน พอเข้ามาจะเพิ่มบทความในบล็อกของตัวเองแต่ไม่รู้ว่าทำยังไงแล้วเพราะว่าบล็อกมันเปลี้ยนไป๋ จะต้องเข้าไปตรงไหน ตอนนี้งงไปหมดแล้วครับ สงสารหมาตัวน้อย ช่วยบอกทีนะครับ จักขอบพระคุณอย่างสูง แล้วจะเข้ามาเอาคำตอบอีกครั้งในโอกาสต่อไป...
สวัสดีครับ...............
ขออนุญาตเข้ามาอ่านนะคะ เป็นตัวนำพาในการใช้ชีวิตให้ได้ดี ขอบคุณนะคะ สำหรับข้อความดีๆ ที่มีให้อ่าน แล้วตอนนี้พี่ชายหายไปไหนคะ