มัทนา
มัทนา (พฤกษาพงษ์) เกษตระทัต

อุปสรรคการฝึกคิวโดะ 7 ประการ เทียบกับ นิวรณ์ 5


อารมณ์ 7 แบบที่เป็นอุปสรรคการฝึกคิวโดะ

  1. happiness,
  2. anger,
  3. anxiety,
  4. surprise,
  5. sorrow and 
  6. fear, together with 
  7. thoughts.

นิวรณ์ เป็นอุปสรรคสำคัญที่ทำให้ผู้ปฏิบัติบรรลุธรรมไม่ได้หรือทำให้เลิกล้มความตั้งใจปฏิบัติไป มี 5 อย่าง คือ

  1. กามฉันทะ ความพอใจในกาม 
  2. พยาบาท ความกลัดกลุ้ม อยู่ด้วยความไม่พอใจ โกรธแค้น เกลียดชัง
  3. ถีนมิทธะ ความที่จิตหดหู่ เคลิบเคลิ้ม ไม่ร่าเริง แจ่มใส ทำให้ จิต ไม่มีสมรรถภาพ ในการที่จะเห็นแจ้ง ในธรรม
  4. อุทธัจจกุกกุจจะ ความฟุ้งซ่าน รำคาญ กระสับกระส่าย
  5. วิจิกิจฉา  ความสงสัย เพราะไม่รู้  หรือ มีอะไร มารบกวน
หมายเลขบันทึก: 195746เขียนเมื่อ 22 กรกฎาคม 2008 15:19 น. ()แก้ไขเมื่อ 16 พฤษภาคม 2012 14:57 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (4)

มาอ่านและเล่าให้น้องมัทฟังว่า วันหนึ่งน้องภูเคยถามว่า"นิวรณ์ กับ หลอน(ว่ามีคนที่เราคิดถึงอยู่ใกล้ ๆ)" ต่างกันใช่มั้ย และ อย่างไร

เอ้าน้ามัทตอบทีเถอะค่ะ...

  • นิวรณ์ น. สิ่งห้ามกันจิตไว้มิให้บรรลุความดี มี ๕ ประการ คือ ความพอใจ รักใคร่ ๑ ความพยาบาท ๑ ความง่วงเหงาหาวนอน ๑ ความฟุ้งซ่าน รําคาญ ๑ ความลังเลใจ ๑. (ป.).
  • อาวรณ์ [วอน] ก. ห่วงใย, อาลัย, คิดกังวลถึง, นิยมใช้เข้าคู่กับคำ อาลัย เป็น อาลัยอาวรณ์. น. เครื่องกั้น, เครื่องกําบัง. (ป., ส.).
[จากพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒]

นี่น้ามัทเพิ่งรู้นะเนี่ยะว่าอาวรณ์ก็แปลว่า เครื่องกั้นได้ ต้องของคุณในคำถามของน้องภูจริงๆ

น้ามัทลองตอบต่อนะคะ น้องภูคิดถึง (อาวรณ์) และอยากอยู่กับคนที่เรารักอยากให้อยู่ใกล้ๆ การทำงานของจิตเลยทำให้เกิดมโนภาพ (ภาพในใจ) โดยการใช้สัญญา (คือการจำได้) ว่าความรู้สึกเวลาที่เค้าอยู่ใกล้ๆเป็นอย่างไร เอามันมาเป็นข้อมูลป้อนให้จิตและกายทำให้รู้สึกเหมือนกับว่ามีคนนั้นอยู่ใกล้ๆ

อาวรณ์ก็เลยกลายเป็นนิวรณ์ไปซะเพราะว่าการที่เราหลอนว่ามีคนที่คิดถึงอยู่ใกล้ๆนี้มันก็ยังเป็นการยึดติดอย่างหนึ่งใช่มั้ยเอ่ย เป็นนิวรณ์แบบกามฉันทะ (ความพอใจรักใคร่ในอารมณ์ที่ชอบใจมีรูปเป็นต้น) นั่นเอง

เราควรมองให้เห็นว่า.... การจากกันกับสิ่งที่รักเป็น "เรื่องธรรมดา" เป็นอนิจจัง ไม่แน่นอน : )

ความรักเป็นสิ่งที่งดงาม ความกตัญญูยิ่งงดงาม แต่ก็ต้องรักให้ครบพรหมวิหาร 4 แบบ และ กตัญญูแบบที่ไม่ไปเป็นเจ้าเข้าเจ้าของของคนที่เรารัก คือ รักแบบไม่มีข้อแม้นั่นเอง

ทีนี้้อาจมีคนถามว่า อ้าว แล้วจะต้องห้ามไม่ให้คิดถึงเลยเหรอ พระท่านตอบว่า .. เปล่า...คิดถึงได้ หลอนได้ แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น เราส่งใจออกไปโหยหาถึงคนที่เราคิดถึง เราควรมีสติ "มองกลับมาในใจ"ตัวเองแล้วก็มีสติ "รู้" ว่าเรากำลังรู้สึกแบบนี้อยู่ เท่านี้ก็เป็นการฝึกที่เยี่ยมแล้วจ้า

คือวันๆนึงเราส่งใจส่งจิตออกนอกตัวไปหาสิ่งโน้นสิ่งนี้มาก ขอให้น้อมกลับเข้ามาหาด้านในบ่อยๆ ยิ่งบ่อยยิ่งดี ก็เหมือนมีสติตลอดว่าเรารู้สึกอย่างไร มีอะไรมาเป็นตัวกระตุ้น

น้ามัทเชื่อว่าน้องภูเข้าใจสิ่งที่น้ามัทเขียน ถ้าไม่เข้าใจหมดในตอนนี้ก็ไม่เป็นไร (เพราะน้ามัทเพิ่งมาเข้าใจตอนโตแล้วนี่เอง!) ให้จำไว้นำกลับมาไตร่ตรองเรื่อยๆจ้า ให้มันแว๊ปเข้ามาให้หัวปีละหนสองคนในช่วงที่ภูกำลังจะโตเป็นวัยรุ่นนี้ น้ามัทก็ดีใจแทนพ่อแม่น้องภูแล้ว : )

โอ ตอบดีมาก ๆ ขออนุญาตพิมพ์ออกไปส่งเป็นจดหมายให้น้องภู ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

เมื่อตอนไปดูหนัง กังฟูแพนด้ากัน ดีใจที่เขาเข้าใจในคำพูดที่ว่า "สูตรลับน่ะ มันไม่มีอะไรหรอกลูกเอ๋ย"*ตอนที่พ่อของ "โพ" กังฟูแพนด้าเฉลยเรื่องสูตรลับน้ำซุปก๋วยเตี๋ยว*

น้องมัทได้ดูหรือยังคะ หนังดีค่ะ ฮาแฝงปรัชญา เบา ๆ เด็กเข้าใจง่ายค่ะ

ดูกังฟูแพนด้าแล้วชอบมากเหมือนกันค่ะ : )

 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี