อารมณ์ 7 แบบที่เป็นอุปสรรคการฝึกคิวโดะ
- happiness,
- anger,
- anxiety,
- surprise,
- sorrow and
- fear, together with
-
thoughts.
นิวรณ์ เป็นอุปสรรคสำคัญที่ทำให้ผู้ปฏิบัติบรรลุธรรมไม่ได้หรือทำให้เลิกล้มความตั้งใจปฏิบัติไป มี 5 อย่าง คือ
-
- กามฉันทะ ความพอใจในกาม
-
พยาบาท ความกลัดกลุ้ม อยู่ด้วยความไม่พอใจ โกรธแค้น เกลียดชัง
-
ถีนมิทธะ ความที่จิตหดหู่ เคลิบเคลิ้ม ไม่ร่าเริง แจ่มใส ทำให้ จิต ไม่มีสมรรถภาพ
ในการที่จะเห็นแจ้ง ในธรรม
- อุทธัจจกุกกุจจะ ความฟุ้งซ่าน รำคาญ กระสับกระส่าย
- วิจิกิจฉา ความสงสัย เพราะไม่รู้ หรือ มีอะไร มารบกวน
มาอ่านและเล่าให้น้องมัทฟังว่า วันหนึ่งน้องภูเคยถามว่า"นิวรณ์ กับ หลอน(ว่ามีคนที่เราคิดถึงอยู่ใกล้ ๆ)" ต่างกันใช่มั้ย และ อย่างไร
เอ้าน้ามัทตอบทีเถอะค่ะ...
น้ามัทลองตอบต่อนะคะ น้องภูคิดถึง (อาวรณ์) และอยากอยู่กับคนที่เรารักอยากให้อยู่ใกล้ๆ การทำงานของจิตเลยทำให้เกิดมโนภาพ (ภาพในใจ) โดยการใช้สัญญา (คือการจำได้) ว่าความรู้สึกเวลาที่เค้าอยู่ใกล้ๆเป็นอย่างไร เอามันมาเป็นข้อมูลป้อนให้จิตและกายทำให้รู้สึกเหมือนกับว่ามีคนนั้นอยู่ใกล้ๆ
อาวรณ์ก็เลยกลายเป็นนิวรณ์ไปซะเพราะว่าการที่เราหลอนว่ามีคนที่คิดถึงอยู่ใกล้ๆนี้มันก็ยังเป็นการยึดติดอย่างหนึ่งใช่มั้ยเอ่ย เป็นนิวรณ์แบบกามฉันทะ (ความพอใจรักใคร่ในอารมณ์ที่ชอบใจมีรูปเป็นต้น) นั่นเอง
เราควรมองให้เห็นว่า.... การจากกันกับสิ่งที่รักเป็น "เรื่องธรรมดา" เป็นอนิจจัง ไม่แน่นอน : )
ความรักเป็นสิ่งที่งดงาม ความกตัญญูยิ่งงดงาม แต่ก็ต้องรักให้ครบพรหมวิหาร 4 แบบ และ กตัญญูแบบที่ไม่ไปเป็นเจ้าเข้าเจ้าของของคนที่เรารัก คือ รักแบบไม่มีข้อแม้นั่นเอง
ทีนี้้อาจมีคนถามว่า อ้าว แล้วจะต้องห้ามไม่ให้คิดถึงเลยเหรอ พระท่านตอบว่า .. เปล่า...คิดถึงได้ หลอนได้ แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น เราส่งใจออกไปโหยหาถึงคนที่เราคิดถึง เราควรมีสติ "มองกลับมาในใจ"ตัวเองแล้วก็มีสติ "รู้" ว่าเรากำลังรู้สึกแบบนี้อยู่ เท่านี้ก็เป็นการฝึกที่เยี่ยมแล้วจ้า
คือวันๆนึงเราส่งใจส่งจิตออกนอกตัวไปหาสิ่งโน้นสิ่งนี้มาก ขอให้น้อมกลับเข้ามาหาด้านในบ่อยๆ ยิ่งบ่อยยิ่งดี ก็เหมือนมีสติตลอดว่าเรารู้สึกอย่างไร มีอะไรมาเป็นตัวกระตุ้น
น้ามัทเชื่อว่าน้องภูเข้าใจสิ่งที่น้ามัทเขียน ถ้าไม่เข้าใจหมดในตอนนี้ก็ไม่เป็นไร (เพราะน้ามัทเพิ่งมาเข้าใจตอนโตแล้วนี่เอง!) ให้จำไว้นำกลับมาไตร่ตรองเรื่อยๆจ้า ให้มันแว๊ปเข้ามาให้หัวปีละหนสองคนในช่วงที่ภูกำลังจะโตเป็นวัยรุ่นนี้ น้ามัทก็ดีใจแทนพ่อแม่น้องภูแล้ว : )
โอ ตอบดีมาก ๆ ขออนุญาตพิมพ์ออกไปส่งเป็นจดหมายให้น้องภู ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
เมื่อตอนไปดูหนัง กังฟูแพนด้ากัน ดีใจที่เขาเข้าใจในคำพูดที่ว่า "สูตรลับน่ะ มันไม่มีอะไรหรอกลูกเอ๋ย"*ตอนที่พ่อของ "โพ" กังฟูแพนด้าเฉลยเรื่องสูตรลับน้ำซุปก๋วยเตี๋ยว*
น้องมัทได้ดูหรือยังคะ หนังดีค่ะ ฮาแฝงปรัชญา เบา ๆ เด็กเข้าใจง่ายค่ะ
ดูกังฟูแพนด้าแล้วชอบมากเหมือนกันค่ะ : )