วันนี้เป็นวันสำคัญวันหนึ่งที่ลืมไม่ได้ รู้สึกว่าเราๆที่เป็นคนทำงานก็จะไม่ค่อยได้รับรู้ว่าวันนี้เป็นวันระลึกถึงสุนทรภู่-กวีเอกท่านหนึ่งของไทย ยิ่งมาอยู่ในช่วงสำคัญทางการเมืองด้วย แต่คนที่มีลูกๆเป็นนักเรียนอยู่ รู้กันเต็มๆเลยค่ะ เพราะเป็นวันสำคัญยิ่งของเด็กๆ แทบจะทุกโรงเรียนมีกิจกรรมอันเกี่ยวเนื่องกับท่าน

สำหรับตัวเอง อ่านงานของท่านสุนทรภู่มาสารพัดชิ้น คิดว่าตัวเองแต่งกลอนแปดได้ก็เพราะการอ่านมากนี่เองค่ะ กลอนของท่านที่อ่านแล้วอ่านอีกจนจำได้มีหลายตอนมาก ก็คือ"สุภาษิตสอนหญิง" จำได้ว่าคิดเถียงในใจหลายเรื่อง แถมอ่านแล้วไม่เห็นอยากเป็น"หญิง"เลย แต่ก็ชอบที่จะอ่าน ท่อนที่จำได้มากๆนั้นมีหลายท่อนทีเดียว เอามาท่องระลึกถึงท่านกันอีกสัก 5-6 ท่อนตรงนี้ ในวันนี้ด้วยค่ะ

เป็นสาวแซ่แร่รวยสวยสะอาด      ก็หมายมาดเหมือนมณีอันมีค่า
แม้นแตกร้าวรานร่อยถอยราคา    จะพลอยพาหอมหายจากกายนาง 
อันตัวต่ำแล้วอย่าทำให้กายสูง    ดูเยี่ยงยูงแววยังมีที่วงหาง 
ค่อยเสงี่ยมเจียมใจจะไว้วาง       ให้ต้องอย่างกริยาเป็นนารี
  

เป็นสตรีสุดดีแต่เพียงผัว             จะดีชั่วก็ยังกำลังสาว
ลงจนสองสามจืดไม่ยืดยาว         จะกลับหลังอย่างสาวสิเต็มตรอง
ถ้าคนดีมิได้ช้ำระยำยับ                ถึงขัดสนจนทรัพย์ไม่เศร้าหมอง 
คงมีผู้ชูช่วยประคับประคอง          เปรียบเหมือนทองธรรมดาราคามี
ถ้าแม้นตัวชั่วช้ำระยำแล้ว             จะปัดแผ้วถางฝืนไม่คืนที่ 
เหมือนทองแดงแฝงเฝ้าเป็นราคี     ยากจะมีผู้ประสงค์จำนงใน 

มีสลึงพึงประจบให้ครบบาท         อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์ 
จงมักน้อยกินน้อยค่อยบรรจง       อย่าจ่ายลงให้มากจะยากนาน 
ไม่ควรซื้อก็อย่าไปพิไรซื้อ          ให้เป็นมื้อเป็นคราวทั้งคาวหวาน
เมื่อพ่อแม่แก่เฒ่าชรากาล           จงเลี้ยงท่านอย่าให้อดระทดใจ
ด้วยชนกชนนีนั้นมีคุณ               ได้การุณเลี้ยงรักษามาจนใหญ่
อุ้มอุทรป้อนข้าวเป็นเท่าไร          หมายจะได้พึ่งพาธิดาดวง 
ถ้าเราดีมีจิตคิดอุปถัมถ์               กุศลล้ำเลิศเท่าภูเขาหลวง
จะปรากฎยศยิ่งสิ่งทั้งปวง            กว่าจะล่วงลุถึงซึ่งพิมาน

เป็นมนุษย์สุดนิยมเพียงลมปาก         จะได้ยากโหยหิวเพราะชิวหา
แม้นพูดดีมีคนเขาเมตตา                 จะพูดจาจงพิเคราะห์ให้เหมาะความ
ถึงชายใดเขาพอใจมาพูดเกี้ยว           อย่าโกรธเกรี้ยวโกรธาว่าหยาบหยาม
เมื่อไม่ชอบก็อย่าตอบเนื้อความตาม    มันจะลามเล่นเลยเหมือนเคยเป็น

เกิดเป็นหญิงให้เห็นว่าเป็นหญิง        อย่าทอดทิ้งกริยาอัชฌาสัย  
เป็นหญิงครึ่งชายครึ่งอย่าพึงใจ        ใครเขาไม่สรรเสริญเมินอารมณ์ 
แม้นผัวเดือดเจ้าจงดับระงับไว้         อย่าพอใจขึ้นเสียงเถียงประสม 
เขาเป็นไฟเราเป็นน้ำค่อยพรำพรม    แม้นระดมขึ้นทั้งคู่จะวู่วาม