กระผมเป็นสุภาพบุรุษจากเมืองโอ่งซึ่งทุกท่านคงทราบดีว่าหมายถึง"ราชบุรี" โดยกำเหนิด ราชบุรีเป็นเมืองทหาร ถ้าลึกลงไปมากกว่านั้นก็เป็นเมืองเก่าแก่สมัยทวารวดี ดีใจที่เมืองนี้มีความเป็นอยู่ที่สงบประชาชนอยู่กันเป็นสุขด้วยสายน้ำแม่กลองไหลผ่านตัวเมืองใสสะอาดเย็นชุ่มฉ่ำใจ เหมือนน้ำใจของคนราชบุรี ผมจบ รร.เบญจมราชูทิศ ภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง และดีใจมากที่จบ มสธ.กลายเป็นนักส่งเสริมการเกษตรจนทุกวันนี้ด้วยความภูมิใจและหยิ่งในศักดิ์ศรีของตนเอง แต่ไม่เข้าใจที่หลายคนไม่ค่อยรักในศักดิ์ศรีดูถูกวิชาชีพตนเองและเหยียดหยามงานตัวเอง
งานส่งเสริมการเกษตรเป็นงานที่มีเกียรติยศยิ่ง คนไทยเคยเปรียบเกษตรกรหรือชาวนาว่าเป็นกระดูกสันหลังของชาติซึ่งก็เป็นความภูมิใจของชาวนาเพราะนั่นคือข้อเท็จจริงแต่นักส่งเสริมการเกษตรน่าที่จะภาคภูมิใจมากกว่าเพราะนักส่งเสริมคือ เส้นประสาท ที่อยู่เคียงข้างกระดูกสันหลัง คอยส่งกระแสความรู้สึกให้กับพี่น้องเกษตรกรอยู่ตลอดเวลา
อยากให้ทุกท่านได้ปรับเปลี่ยนความรู้สึกนึกคิดเสียใหม่ว่าท่านเป็นบุคคลที่พี่น้องเกษตรกรต้องการและคิดถึงท่านอยู่เสมอ ท่านมีความสำคัญต่อประชากรเกษตรกรที่มีจำนวนไม่น้อยของประเทศ อย่าหนีเอาตัวรอดเพียงเพื่อจะให้พ้นภาระความยุ่งยาก โดยลืมคิดถึงหน้าที่ความรับผิดชอบของคนไทย.
สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักคนบ้านเดียวกัน
สวัสดีครับ
สังข์
ราชบุรี มีโอ่งทั้งหมด กี่ลูก ครับ