บ้านภูทรายทอง

เมื่อวานได้เดินทางไปราชการที่อำเภอเซกา ในพื้นที่จังหวัดหนองคาย ระยะทางร่วม 180 กิโลเมตรติดตามงานในพื้นที่บ้านภูทรายทอง ตำบลบ้านต้อง อำเภอเซกา ซึ่งเป็นที่ดินพระราชทานจากสมเด็จพระเทพฯ ให้แก่เกษตรกรที่ประสบความเดือดร้อนไม่มีที่ทำกิน เมื่อปี 2541  ในปีนั้นพื้นที่เป็นดินเหนียวและดินภูเขา แห้งแล้งมาก วันนี้ตื่นเต้น เห็นสวนยางพาราเขียวขจี  ต่างจากเมื่อก่อนที่ไม่มีอะไร วันนี้ไปเยี่ยมเกษตรกรดีเด่นตามที่นัดไว้ ที่มีอีกตำแหน่งเป็น ผู้ใหญ่บ้าน ท่ามกลางสายฝนที่ตกอย่างหนัก กลัวรถติดหล่มก็กลัว เขาบอกว่าเกือบทุกครัวเรือนมีชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น  ณ วันนี้ ได้เห็นเกษตรกร มีอาชีพที่มั่นคง มีรายได้จากการจำหน่ายยางพารา ปลูกพืชผักสวนครัว เลี้ยงปลาไว้บริโภค เลี้ยงไก่ไว้กินเป็นการลดรายจ่าย ที่เหลือก็จำหน่ายเป็นรายได้เสริม มีรถกะบะ เป็นพาหนะเกือบทุกครัวเรือน เขาบอกว่าตอนแรกที่มาอยู่ เดือดร้อนมาก เพระสภาพพื้นที่ไม่เหมาะสมที่จะทำการเกษตร ต้องทำงานรับจ้าง กันดารมาก เนื่องจากพื้นที่เป็นหินภูเขา ทางเข้าพื้นที่ลำบาก ถ้าฤดูฝนไม่ต้องเข้าไปเลยเดี๋ยวรถติด หลังปลูกยางพาราไปแล้ว 7 ปี ค่อยสบายหน่อย ตอนนี้ยิ้มได้แล้วครอบครัวอบอุ่น มีลูกชาย3 คน มาช่วยกรีดยางให้ 1 คน อีกคนแยกครอบครัวไปทำกินอยู่ใกล้ๆกัน อีกคนอยู่กรุงเทพฯ  พ่อนำยางก้อนไปจำหน่าย เห็นแล้วชื่นใจ เขาบอกว่า มีการฝึกอบรมอาชีพต่างๆจากเจ้าหน้าที่ส่งเสริมการเกษตร จากสำนักงานปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม และอีกหลายหน่วยงานสนับสนุน เห็นเกษตรกรยิ้มได้ก็ดีใจกับเขาด้วย คุ้มจริงๆกับการ รอคอย เดิมทีท้อใจมากๆแต่ต้องสู้เพราะไปถวายฎีกาขอพื้นที่ทำกิน เมื่อได้มาก็ต้องสู้เห็นความสำเร็จที่เกิดขึ้น เราเห็นแล้วก็สบายใจ ดีใจกับเขาด้วย ถือเป็นความสำเร็จริงๆ