บรรยากาศการเลี้ยงส่ง ให้อภัย ให้ความรู้สึกที่ดี

ช่วง 2 – 3 วันที่ผ่านมา   มีการจัดงานเลี้ยงส่งผมอยู่  3  คณะ   คณะแรกเป็นคณะครูจากโรงเรียนที่ผมเป็นผู้บริหาร  คณะที่สองเป็นบรรดาเพื่อนสนิทผู้บริหาร   คณะที่สามเป็นคณะกรรมการกลุ่มโรงเรียน

ทั้ง 3 คณะ   เป็นบรรยากาศการเลี้ยงส่งที่ผมประทับใจครับ     เพราะ

1.   ในการกล่าวแสดงความรู้สึก    ผมได้กล่าวขอโทษและขออภัย   ที่ผมได้กล่าวล่วงเกิน   และกระทำการใดๆ ที่ไม่ถูกไม่ต้อง ไม่เหมาะไม่ควร   ผมยกมือไหว้กราบขออภัยทุกๆท่าน   และ ขณะนั่งอยู่ในงาน  ผมได้เข้าไปพูดคุยกับทุกท่าน ที่ผมได้ขัดแย้งด้วย   โดยเข้าไปจับมือและกล่าวคำว่า “ขอโทษ”   ซึ่งคนที่ผมขัดแย้งด้วยก็มีหน้าตาที่ยิ้มแย้ม  และบอกว่า “ไม่เป็นไร”   การทำงานก็อย่างนี้แหละ  มีกระทบกันบ้าง ขัดแย้งกันบ้าง  ผมพูดไปแล้วก็รู้สึก “โล่ง” ครับ

2.  ที่โรงเรียนผม  มีคุณครูท่านหนึ่ง เมื่ออยู่กันสองคน   ได้เข้ามายกมือไหว้ขอโทษแล้วร้องไห้  บอกว่าขอโทษและเสียใจ  ที่ได้กล่าววาจาไม่ดีและก้าวร้าวกับผม  อันเกิดจากการไม่เข้าใจ  ผมก็จับมือและบอกว่า “ไม่เป็นไร”   อยู่ด้วยกันมันก็มีกระทบกระทั่งกันบ้าง   ผมเองก็มีข้อเสียหลายอย่าง  ดังนั้นผมลืมไปแล้วเรื่องที่เคยขัดแย้งกันมา     คุณครูท่านนั้นก็ยิ้มทั้งน้ำตาครับ

3.  ผมได้กล่าวในภาพรวมๆ ว่าทุกคนที่มาเลี้ยงส่งผม  ผมถือว่าเป็นพี่ เป็นเพื่อน เป็นน้องเหมือนเดิม   ผมจะไม่เก็บเรื่องที่ไม่พอใจเอามาฝังใจ  ดังนั้นก็ขอให้ทุกท่านคิดว่าผมเป็นเพื่อน เป็นพี่  เป็นน้อง  คนหนึ่ง

ครับ  ทุกคนมีสีหน้าสีตาสดชื่นแจ่มใสครับ แม้แต่คนที่เคยขัดแย้งกับผม    อยู่กันจนดึกจนดื่น ยังไม่ยอมกลับ  ผมเองก็ง่วงอยากพักผ่อน  แต่ก็ต้องอยู่กับเขาจนงานเลิก

ขอขอบคุณสำหรับการให้อภัยและน้ำใจไมตรีที่มีให้

                                           ขอบคุณครับ