ปาเจราจริยาโหนติ เป็นสิริสวัสดิ์พิพัฒน์ผล
บังเกิดจิตกตัญญูรู้บัดดล ว่ามีคนผู้หนึ่งซึ่งหวังดี
ทั้งเช้าสายบ่ายเย็นเค้นคำสอน บ้างพร่ำวอนเขียนอ่านขมันขมี
เมื่อเติบใหญ่ให้ตั้งตนเป็นคนดี คนผู้นี้คือครู...ผู้ค้ำจุน
คุณุตตรานุสาสากา ขับขานคราครั้งใดใจอบอุ่น
ถ้อยสำเนียงน้ำคำสำนึกคุณ ผู้การุณประสาทสิทธิ์วิทยา
สิ่งชั่วดีมีอยู่ให้รู้แจ้ง ต่างแจกแจงให้ตรองมองปัญหา
บ้างชี้แนะแนวทางสร้างปัญญา ให้ค้นหาเหตุผลจนได้ดี
ผูกเทียนแพรพานทองประคองเข้า น้อมรวมเอาสิ่งเลิศล้ำจำเริญศรี
ทั้งหญ้าแพรกดอกมะเขือเจือปนมี ดอกเข็มที่งามดอกข้าวตอกตาม
สิ่งมงคลทั้งมวลล้วนกำหนด กราบประณตกิริยาวาจาสาม
ตั้งดวงจิตกตัญญูอยู่ทุกยาม หมายถึงความบูชาครูอาจารย์
ด้วยเดชากตัญญูอยู่เป็นนิจ จนสัมฤทธิ์อิทธิผลจนแตกฉาน
มีปัญญาแจ่มแจ้งแห่งปฏิภาณ กอปรกิจการงานใดให้จำเริญ
มีปัญญารักษาตนให้พ้นทุกข์ มีความสุขท่วมท้นคนสรรเสริญ
แม้นพบกับปัญหาหลากกล้าเผชิญ สุดประเมินฤาพรรณนา...ค่าคุณครู
ทุกครั้งที่ผมอธิษฐานขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์..
ผมจะขอเผื่อคุณครููทุกท่านด้วยครับ
และทุกครั้งที่ผมมีความสุขความสบาย
ผมก็จะคิดถึงคุณครูด้วยเช่นกันครับ
รพี