สมชาย

Strengthening Hope and Self-esteem for the Cancer Patients with Depression

การเสริมสร้างความหวังและความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองสำหรับผู้ป่วยมะเร็งที่มีภาวะซึมเศร้า : กรณีศึกษาศูนย์มะเร็ง อุบลราชธานี ชลิยา วามะลุน1 , จิรังกูร ณัฐรังสี 2 , พัชนี เทพาอภิรักษ์ 1 และ ศิริลักษณ์ เงยวิจิตร1 1ศูนย์มะเร็ง อุบลราชธานี สถาบันมะเร็งแห่งชาติ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข , 2โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์ กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข ความสำคัญและความเป็นมา : ปัญหาของผู้ป่วยมะเร็งเป็นปัญหาซับซ้อนที่ก่อให้เกิดปฏิกิริยาทั้งทางด้านร่างกาย อารมณ์ สังคม จิตใจ และจิตวิญญาณ ผู้ป่วยเกือบทุกรายเมื่อรับรู้ว่าตนเองเป็นมะเร็ง จะรู้สึกสะเทือนใจและแสดงปฏิกิริยาหลายอย่าง เช่น งง นั่งเงียบ พูดไม่ออก หมดหวัง โกรธ และบางรายอาจมีภาวะซึมเศร้าร่วมด้วย ซึ่งอาการซึมเศร้าเป็นอาการทางจิตเวชที่พบบ่อยที่สุดในผู้ป่วยโรคมะเร็ง ทำให้มีปัญหาในการรักษาและส่งผลกระทบต่อแผนการรักษาอย่างต่อเนื่อง เพราะฉะนั้นการที่จะทำให้ผู้ป่วยมะเร็งได้รับการรักษาอย่างต่อเนื่องจะต้องมีการสร้างความหวังและความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองเพื่อทำให้ผู้ป่วยเกิดการดิ้นรนต่อสู้ มีกำลังใจ มองโลกในแง่ดีและเปลี่ยนแปลงชีวิตในทางที่ดีขึ้น วิธีดำเนินการวิจัย : เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasai-Experimental Research) ประชากรที่ศึกษาคือผู้ป่วยโรคมะเร็งที่ได้รับการรักษาด้วยรังสี ที่ศูนย์มะเร็ง อุบลราชธานี ระหว่าง เดือนพฤษภาคม ถึง เดือน มิถุนายน 2550 เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ โปรแกรมกลุ่มในการเสริมสร้างความหวังและความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองสำหรับผู้ป่วยโรคมะเร็ง เครื่องมือที่ใช้ในการวัดผลได้แก่ แบบวัดความหวัง แบบวัดความ