หน้าต่างแห่งโอกาส
เมื่อปลายปีการศึกษา 2548 ข้าพเจ้าได้รับโอกาสที่ดีมากสำหรับหน้าที่การสอนเด็กหูหนวกนั้นก็คือ
ดร.จิตประภา ศรีอ่อน (ขณะนั้นท่านดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการวิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล)
และคณะผู้บริหารโครงการทดลองการสอนแบบสองภาษาสำหรับเด็กหูหนวก ให้โอกาสข้าพเจ้าเข้าร่วมเป็น
ครูผู้สอนนักเรียนในโครงการฯในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่1 ประจำปีการศึกษา 2549
โอกาสที่ดีที่ได้รับนี้ทำให้รู้สึกกลัว กังวล สับสน คิดอยู่ตลอดเวลาว่าจะทำได้ไหม จะพัฒนานักเรียนในโครงการฯบรรลุตามวัตถุประสงค์หรือเปล่า จะสอนเด็กประถมได้ไหม(เพราะที่ผ่านมาสอนระดับมัธยมมาตลอด) ฯลฯ สารพัดที่จะนั่งวิตกกังวลในเรื่องนี้
เมื่อได้ย้อนคิดกลับไปว่าเมื่อปีการศึกษา 2547 ตนเองได้รับการพัฒนาตนเอง(อบรม+สัมมนาเชิงปฏิบัติการ) มา 2 ปีแล้ว และเริ่มมองเห็นแล้วว่าแนวการสอนแบบสองภาษาสำหรับเด็กหูหนวกร่วมกับการจัดการศึกษาแนววอลดอร์ฟนั้น เป็นวิธีการสอนที่จัดการที่ตัวของเด็กให้ได้รับการพัฒนาทั้งร่างกาย จิตใจ-อารมณ์ สังคม สติปัญญา และจิตวิญญาณ
จากการนำเสนอผลพัฒนาการนักเรียนระดับชั้นอนุบาลทั้ง 5 โรงเรียนในโครงการฯ พบว่าพัฒนาการของเด็กหูหนวกที่ผ่านอนุบาลแนวการสอนแบบสองภาษาฯ ปีที่ 2 นั้น มีพัฒนาการที่ดีขึ้นอย่างชัดเจนคือ มีภาษามือเพื่อการสื่อสารกับเพื่อนหูหนวกและบุคคลใกล้ชิดได้อย่างเข้าใจกันได้ดีมาก มีความมั่นคงในอารมณ์(มีความสงบ+สมาธิ) มีระเบียบวินัย มีจิตสำนึกรักและเคารพตนเอง รักผู้อื่น ไม่ทำรังแกเพื่อนๆด้วยกัน ยิ้มแย้มแจ่มใสสามารถวางตัวได้อย่างเหมาะกับวัย และมีความพร้อมในทุกๆด้านที่จะเรียนระดับประถมศึกษาปีที่ 1 แล้ว
จากเหตุดังกล่าวนี้เองที่ทำให้รู้สึกมีความมั่นใจว่าเราต้องทำได้ และจากวิธีการสอนแบบสองภาษาโดยการนำแนวการศึกษาวอลดอร์ฟเข้ามาในกระบวนการจัดการเรียนการสอนเด็กหูหนวก ทำให้ข้าพเจ้ามั่นใจที่จะเปลี่ยนสถานะจากคณะทำงานฯมาเป็นครูผู้สอนประถมศึกษาปีที่1 ในปีการศึกษา 2549
เมื่อได้รับโอกาสที่ดีนี้แล้ว ข้าพเจ้าก็ได้รับการพัฒนาตนเองระดับเชิงปฏิบัติการ เพื่อร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับครูโครงการทั้ง 5 โรงเรียน โดยการพัฒนาตัวครูผู้สอน 5 วัน (พัฒนาศักยภาพตัวครู) พัฒนาครูผู้สอนสู่แนวการจัดการเรียนสอนที่ลงถึงตัวนักเรียน จำนวน 5 วัน (เตรียมความพร้อมของครู กำหนดหน่วยการเรียนรู้ ร่วมจัดทำแผนการจัดประสบการณ์ จัดทำสื่อการสอน ทดลองการใช้แผนฯการใช้สื่อว่าเหมาะสมหรือไม่ ฯลฯ) จากคณะวิทยากรที่เชี่ยวชาญการสอนตามแนวการศึกษาวอลดอร์ฟโดยใช้แนวการสอนแบบสองภาษา หลังจากนั้นเพื่อความมั่นใจข้าพเจ้าได้สมัครอบรม ATT (Asian Teacher Trainning 2007) เป็นการอบบรมครูประจำการ ผู้ปกครองและผู้สนใจที่ต้องการเข้าใจการศึกษาระดับประถมศึกษาตามแนวทางการศึกษาวอลดอร์ฟ อีก 5 วัน
มวลประสบการณ์ที่ได้รับนั้น เป็นการสร้างแรงจูงใจ ความมั่นใจให้กับข้าพเจ้าและน้องๆที่ร่วมกันทำงานในโครงการ เป็นการสร้างพลังตัวครูผู้สอน ครูมีความกระตือรือร้นที่จะนำมวลประสบการณ์ที่ได้รับ มาพัฒนาเด็กหูหนวกของเรา พวกเราอยากเห็นเด็กหูหนวกของเราสามารถเรียนรู้ได้เท่าเทียมกับคนปกติต่อไปในอนาคต
สุดท้ายในบันทึกฉบับนี้ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณ ดร.จิตประภา ศรีอ่อน และผู้อำนวยการสมรักษ์ แต้วัฒนา (ผู้อำนวยการโรงเรียนโสตศึกษาจังหวัดนครศรีธรรมราช ช่วงปีการศึกษา 2544 - 2550) ที่ให้โอกาสที่ดีและได้ให้ความไว้วางใจแก่ข้าพเจ้า เพื่อร่วมกันพัฒนาวิธีการเรียนการสอนที่เหมาะสมสำหรับเด็กหูหนวกไทยในอนาคตต่อไป
ดร.จิตประภา ศรีอ่อน ผู้อำนวยการสมรักษ์ แต้วัฒนา
