วันนี้ สวรรค์มีตาน่าดูยิ่งนัก  อันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับความกตัญญูกตเวทีต่อผู้มีพระคุณที่เป็นคุณสมบัติที่พึงประสงค์ของคนดีที่ควรค่าจะอยู่ในสังคมยามยากนี้ 

ในละครเป็นเรื่องราวของคนแก่ที่ทำงานดีแต่มีการศึกษาน้อย  ทำงานมาหลายปี  มีประสบการณ์  ซื่อสัตย์  กตัญญูต่อบริษัทที่ทำงานอยู่  ซ้ำยังขยันขันแข็ง  เป็นที่น่าเคารพยกย่องของพนักงานในบริษัททุกคน 

บริษัทนี้ไม่ได้รับพนักงานใหม่มาหลายปีแล้ว  แต่ยังอ้าแขนเปิดโอกาสรับพนักงานใหม่ซึ่งเป็นหลานของชายคนนี้  ด้วย  ชายคนนี้เป็นคนดีคนหนึ่งของบริษัทนั่นเอง .....

วันเวลาผ่านไป.....หลานชาย ที่มีนิสัย เย่อหยิ่ง จองหอง  สำคัญตัวเองว่า  มีการศึกษาสูง  เรียนจบปริญญามา  ไม่เชื่อมั่นในตัวของชายชราคนนี้ที่เรียนมาน้อย  ทั้งๆ  ชายแก่ช่วยเหลือในการทำงานจนผ่านการประเมินของบริษัทให้เป็นพนักงานประจำ  

แต่ชายหนุ่มกลับไม่มีความกตัญญูรู้คุณ  พยายามหาทางกลั่นแกล้งให้ชายแก่มีความผิด  ตนเองจะได้ก้าวมาเป็นผู้จัดการแทน 

ชายแก่ตัดสินใจลาออกจากบริษัทเดิม และมาตั้งบริษัทใหม่  ทำกิจการของตนเองเจริญรุ่งเรือง 

ส่วนบริษัทเดิมทำการค้าขาดทุน  ต้องเชิญพนักงานออก  ชายหนุ่มจึงต้องหางานใหม่ทำ  ไปสมัครที่บริษัทใดใด  ก็ไม่มีใครรับเข้าทำงาน 

ชายหนุ่มไม่กล้าบากหน้ามาขอชายแก่ทำงาน  และรู้ตัวว่า  .....ตนเองอกตัญญู  เย่อหยิ่ง  ผยอง  สำคัญตัวเองว่าเก่ง  แต่จริงแท้แล้ว.....ไม่ได้เป็นดังที่กล่าวมาเลย

*****

เรื่องของความแก่  แต่มีผลงาน  มีประสบการณ์ในการทำงาน  ผ่านร้อนหนาวมาก่อน  ต้องมีความรู้มากมายอย่างแน่นอน 

ดังนั้น.....อย่าดูหมิ่นผู้สูงวัยที่ทำงานเก่งที่เรียนมาน้อย    

เรื่องของสูงวัย  มีมากมายที่จะนำมาพูดกันแบบไม่รู้จบ  เพราะตัวคนเขียนเองก็แก่แล้ว  .....

แก่กะโหลกกะลา  หรือแก่อย่างมีคุณค่า 

แก่อย่างร่มโพธิ์ร่มไทร  หรือ แก่กว่าที่จะนำมาแกง

แก่แบบใจหนักแน่น  ที่พกหิน  ไม่ฟังและตีโพยตีพาย แบบพกนุ่น

ความเชื่อถือ.....  ไม่เคยได้ขอร้องให้ใครมาเยินยอปอปั้น 

หูที่มีอยู่มีความหนักแน่นเสมอ 

ที่มีความเชื่อ  ก็เพราะ เชื่อตัวเอง  เชื่อในความสามารถของตนเอง  ดังกลุ่มคำว่า.....อย่าได้หมองหม่นหรือทนงตนเมื่อได้ยินคำทักทายใดใด

เชื่ออยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน  ในเรื่องของ  ความเสมอต้นเสมอปลาย  ความจริงใจ  ความซื่อสัตย์  กตัญญูรู้คุณคน  อันทำให้คน  ประสบกับความสำเร็จตลอดไป