. ชื่อBlog เส้นทางของกระต่าย
2. นามแฝง “สาวน้อย”
3. ครั้งหนึ่งไม่นานมากนักข้าพเจ้าได้ไปทำบุญที่วัดแห่งหนึ่งไม่ขอเอ๋ยชื่อวัดแล้วกัน ไปทำบุญเสร็จเรียบร้อยลงจากศาลาวัดก็เดินเล่นอยู่บริเวณวัดพักหนึ่งก็พบสิ่งที่ตัวเองชอบ......สุนัขน่ารักตัวหนึ่งซึ่งถูกขังไว้ในบ้านสุนัข
อยู่ข้างกุฏิวัดเจ้าหมาน้อยนอนนิ่งอยู่เลยเดินเข้าไปถามเจ้าอาวาส สุนัขน้อยตัวนี้ขอไปเลี้ยงไว้ที่บ้านได้ไหมค่ะ
ท่านบอกว่าได้ยมดิฉันดีใจมาก ว่าแล้วก็เดินไปที่เจ้าสุนัขตัวน้อยพอมันเห็นดิฉันเหมือนเจ้าสุนัขจะดีใจมาก
ดิฉันเรียบจับมากอดขอเรียกเจ้าสุนัขนั้นว่า เจ้ากระต่ายหมาน้อยซึ่งเป็นอะไรที่ประทับใจใครผ่านไปผ่านมาเจ้าหมาน้อยไม่สนใจ แต่เจ้ากระต่ายหมาน้อยกับวิ่งเข้ามาหาดิฉัน เมื่อนำมาอยู่บ้านด้วยกันแล้วเจ้ากระต่ายหมาน้อย
น่ารักมาก สอนง่าย มีอะไรพิเศษหลายอย่าง ตอนเช้าเวลาที่ไม่มีใครตื่นนอนมาเปิดประตูเจ้ากระต่ายหมาน้อยจะส่งเสียงดังมากเพื่อให้รู้ว่าตอนเช้าแล้วนะ และเวลาที่ดิฉันประทับใจมากที่สุดคือเวลาเลิกงานเจ้ากระต่ายหมาน้อย
จะมารับที่หน้าประตูทุกวันมันจะส่งเสียงดังเหมือนดีใจมากที่ดิฉันกลับมาแล้ว ขอเสียของเจ้ากระต่ายหมาน้อย
ชอบกัดของเสียหาย ดิฉันเลยใช้วิธีฝึกมันโดยการให้มันนอนอยู่ในกรงไม่ให้ออกไปไหน พอฝึกเจ้ากระต่ายหมาน้อยพักหนึ่งก็ได้ผล เจ้ากระต่ายหมาน้อยคงนึกถ้ามันซนกัดอะไรเสียหายคงต้องโดนขังกรงแน่นอน เจ้ากระต่ายหมาน้อย มีนิสัยร่าเริงชอบเอาขาทั้งมากอดดิฉัน ชอบสวัสดี และในเวลาเลี้ยงข้าวแล้วเจ้ากระต่ายหมาน้อยจะน่ารักมาก ดิฉันลองไม่เลี้ยงมันดู มันก็จะมากอดหน้ากอดหลังส่งเสียงเหมือนว่าหิวนะเลี้ยงฉันหน่อย
อ้าวเล่ามาตั้งนานแล้ว เจ้ากระต่ายหมาน้อยเป็นหมากำพร้าพ่อแม่ เจ้าอาวาสเล่าให้ฟังว่ามีคนเอามาปล่อยให้วัดเลี้ยงเลยเจ้าอาวาส เห็นเป็นสุนัขที่ไม่เหมือนสุนัขทั่ว ๆ ไป เป็นสุนัขเพศเมียเป็นสุนัขที่น่าส่งสารไม่ชอบยุ่งกับตัวไหน
