วันว่างๆ กับ ความคิด
เมื่อก่อน เห็นคนมาขายของจะทำตัวไม่ถูกและเก้อเขิลล์ที่จะปฎิเสธ
เดี๋ยวนี้ พอเห็นคนเดินเข้ามาก็ส่ายหน้าก่อนทั้งๆ ที่ยังไม่เห็นของและเบือนหน้าหนีทันที
พึ่งมาสำนึกตัวได้เมื่อสองสามวันก่อนตอนไปกินข้าว
และเจอพี่คนขายล๊อตเตอรี่ปั่นจักรยานมาใกล้ๆ โต๊ะ
สั่นหน้าและเบือนหน้าหนีไป อยู่ดีๆ ก็นึกขึ้นมาได้ว่า เห้ยเขามาขายของ เขขาทำงานเหมือนเรานั่นแหละ
เรากำลังดูหมิ่นดูแคลนคนทำงานเหมือนเรา
เรากำำลังแบ่งแยกชนชั้น
เรากำลังมีศักดินา
...
เรากำลังเป็นคนเมือง
เมื่อวาน ไปเดินโรบินสัน จ่ายค่าโทรศัพท์เสร็จ เจอกลุ่มที่เขียนเสื้อว่า กรีนพีซ เข้ามาจะขอข้อมูลอะไรบางอย่าง ส่ายหน้าโดยอัตโนมัติเหมือนกันค่ะ สุดท้ายก็ได้แต่เหลียวหลัง เค้าจะสัมภาษณ์อะไรหนอ แต่ก็เดินมาไกลแล้ว
ช่วงหลายเดือนมานี้ ไม่อยากซื้อข้าวของ ไม่ดูหนัง ไม่ดูละครแล้ว ปิดทีวี ไม่อยากรับรู้สถานการณ์ภายนอก ของแพง เบื่อการเมือง ฯลฯ เพราะฉะนั้น ใครจะมาขายอะไรฉัน ส่ายหัวดิกดิก อย่างเดียว
น้องเอ... เรียนรู้การเปลี่ยนแปลงของตัวเองแล้ว
คิดอย่างที่เอเขียนไว้มันก็ถูกนะ เพราะว่าเค้าก็ทำงานหาเงินเหมือนเรา แต่ของเค้าต้องขายของ เหมือนกับการขายตรง ไอเราก็เลยมีทัศนคติไม่ดี พฤติกรรมเลยแสดงออกมาแบบนั้น แต่ก็ว่าไม่ได้หรอก ของอย่างนี้อาจเป็นเพราะประสบการณ์ไม่ดีที่เคยเจอมา ถูกยัดเยียด หรือตามตื้อจนลำคาญ เลยต้องป้องกันตัวเองไว้ก่อน
ใจเย็นๆ นะ เรียนรู้การเปลี่ยนแปลงชีวิต แต่ถ้าอันไหนไม่ดี ก็ปรับนะจ๊ะ
เอารูปทะเลมาฝาก
จริงด้วย...บางทีเราก็ไม่รู้ตัว อยากกลับไปก็เดินมาไกลแล้ว..ลืมมองคนอื่นๆ ที่ในต่างมุมดูบ้าง
พี่ @มะปรางเปรี้ยว เอก็ไปทะเลมาเหมือนกัน พึ่งกลับมาจากกระบี่
ตัวดำมาก
สบายดีนะครับ
กระบี่ พี่ก็ไปมาเมื่อสงกรานต์ ดำเหมือนกัน เพราะไปเดินทะเลแหวกมาน้อง
แต่ภาพล่าสุด ไปภูเก็ตมา เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ไปร่วมกับงานเฮฮาศาสตร์ 4
ลองอ่านดู http://gotoknow.org/blog/my-usablelabs/tag/เฮฮาศาสตร์4