โอ้เจ้านกเงือกเอย เพื่อนเจ้าอยู่แห่งหนไหน คืนนี้เจ้าจะนอนกับใคร...

         โอ้เจ้านกเงือกเอย...เพื่อนพ้องน้องพี่ของเจ้าอยู่แห่งหนใด เจ้าเกิดมาเจ้ากินอะไรเป็นอาหาร เรือนชานบ้านช่องของเจ้าเล่าอยู่ที่ไหน ตั้งแต่ข้าเกิดมาข้าพึ่งมีโอกาสได้มาประสบพบหน้าเจ้าก็คราวนี้.....ข้าพเจ้ามีโอกาสได้ไปท่องเที่ยว ณ สถานที่แห่งหนึ่ง เมื่อต้นปีนี้ และมีโอกาสได้ไปเจอนกเงือก ซึ่งเป็นนกที่ข้าพเจ้าชื่นชอบ และไม่เคยเห็นเลยตลอดชีวิต ตราบจนกระทั่งวันนั้น ข้าพเจ้าบังเอิญได้ไปพบและนำกลับมาเลี้ยงไว้ที่บ้าน โดยจ่ายเงินให้กับเจ้าของเขา จำนวน 1,500 บาท เมื่อพบเจอครั้งแรกก็สงสารเขามาก เขาต้องมาอยู่อย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย ไร้ซึ่งสัตว์สังคมเดียวกัน ต้องมาอยู่กับมนุษย์ที่เรียกตัวเองว่าเป็นสัตว์ประเสริฐ แต่คอยจ้องแต่จะเอาเปรียบสัตว์และชีวิตอื่นอยู่ร่ำไป

         นี่เป็นภาพนกเงือกที่ข้าพเจ้าชื่นชอบ และชื่นชม ใฝ่ฝันว่าสักวันหนึ่ง...จะได้พบหน้าเจ้า

         ข้าพเจ้าได้เลี้ยงดูเขาเป็นอย่างดี ปล่อยให้เป็นอิสระอยู่ในสวนหลังบ้าน โดยมิได้กักขัง

         ทุกวันจะมีเพื่อนๆมาเล่นด้วย มีเจ้านกกระจอก นกกระจิบ เจ้านกเอี้ยงอีก 4 - 5 ตัว มาบินเล่นหยอกล้อเป็นที่สนุกสนาน

         แต่อนิจจา น่าเสียดาย.....น่าเสียดายที่ข้าได้เจ้ามาในลักษณะเป็นงานศิลปะไม้แกะสลักและตกแต่งด้วยสี ฝีมือของชาวบ้านธรรมดา ที่สร้างสรรค์ผลงานออกมาไว้เป็นอนุสรณ์ให้อนุชนรุ่นหลังอย่างเราท่านได้ศึกษา.....ถีงอย่างไรแล้ว ข้าก็ยังคิดถึง...คนึงหา...เฝ้าพร่ำเพ้อรำพันถึงอยู่ แม้นเจ้าเป็นได้เพียงนกแกะสลักในงานศิลป์ แต่ข้าก็รักเจ้า เจ้าเป็นตัวแทนของหมู่มวลนกเงือกที่มีอยู่ในโลกนี้ให้ข้าได้ชื่นชมอยู่มิรู้วาย.....

นำเสอนโดย

สักทอง ร่มไม้ใหญ่ใกล้ทาง