มีเรื่องราว ผ่านเข้ามาในชีวิตประเด็นหนึ่ง...
ที่ทำให้ต้องได้สัมผัสกับความคิด อารมณ์ความรู้สึก
เป็นความรู้สึกแบบเก่าๆที่เราเคยเรียนรู้.....
ชีวิตมักเรียกร้องความดีงาม...เราเรียกร้องความถูกต้อง....และสิ่งที่เราเชื่อว่า...
เมื่อเราต้องพานพบกับสิ่งที่...อาจจะหมิ่นแหม่ต่อสิ่งที่เราคิดว่าไม่ใช่เรื่องที่ดี เรื่องที่งาม
เราจะพยามปฏิเสธ หลีกเลี่ยง..เพื่อให้เรารู้สึกว่า เราไม่ได้เปลี่ยนหลักการ หรือจุดยืนต่อตนเอง....
แต่ในความเป็นจริง...
ในเรื่องราวหนึ่งนั้นมักจะมีปัจจัยใหม่ๆ มากมายที่ไม่เหมือนเดิม ที่อาจจะทำให้เราต้อง..ยอม...
ยอมให้กับความรู้สึกว่า... แม้ไม่ใช่ ไม่ถูกใจเรา...ก็ยอมทำบ้าง...
ทั้งนี้เพื่อตอบสนองความต้องการ....ของผู้คน....ที่รู้สึกว่าต้องการ
แม้จะมีเหตุผลมากมายมาอธิบาย...ว่าเราตัดสินใจเพื่อสิ่งนั้น เพื่อสิ่งนี้...
แต่เหตุผลนั้นๆก็เพียงเพื่ออธิบาย...การกระทำของเราเท่านั้น...
ครั้งหนึ่งผมเคยถูกให้ยอมเปลี่ยนแปลงบางอย่าง เพื่อบางอย่างที่ผมเห็นว่าไม่ถูกต้องมากนัก....
และผมก็รู้สึกได้ถึงความรู้สึกนั้น ความรู้สึกหนึ่งที่ดูเหมือนทำให้ไม่ค่อยสบาย...
เคยบอกตนเองว่าถ้าเราเป็นผู้ใหญ่ เราจะไม่ทำแบบนี้....ไม่ดี
และปฏิเสธคนที่ทำแบบนี้อย่างจริงจัง มากมาย....
จนต้องเปลี่ยนทางเดินช่วงหนึ่งของชีวิต....
แต่วันนี้ผมกลับต้องตัดสินใจบางอย่างเช่นกัน...
เป็นการตัดสินใจที่เป็นคุณต่อเพื่อนร่วมงาน องค์กร และหลายๆอย่าง...
แต่ทั้งนี้ก็อาจจะ...เกิดผลต่อผู้คนบางส่วน...
ทำให้ผมได้เรียนรู้เรื่องราวมากมาย
เป็นการเรียนรู้ที่มีค่าอย่างยิ่งจากเหตุการณ์บางส่วนของการทำงาน การดำเนินชีวิต
คือได้เรียนรู้อะไรบ้าง
- เรียนรู้ความรู้สึก ความคิด ความเข้าใจเราเอง
- เรียนรู้วิถี ความคิด ของเพื่อน พี่น้อง ที่ร่วมงานกันดีขึ้น เข้าใจและมองเห็นความเป็น ตัวตนของกันและกันมากขึ้น...
- รู้สึกย้อนกลับไปเข้าใจความคิด ของผู้คนที่ผ่านมา... เข้าใจและอยากขอโทษ..
- รู้สึกเห็นใจในความรู้สึกของผู้คน..ที่อาจจะเกิดขึ้นทางลบต่อการมีส่วนร่วมที่ต้องตัดสินใจของผมเองครั้งนี้ ...ขอโทษครับ...
เป็นการเรียนรู้ภายใต้จิตใหม่....
เป็นการตึกตรองที่ค่อยคิดคำนึง...
เรื่อยๆครับ
จุดยืน....
ประเด็น....
เรื่องราว.....
ความสำคัญ.....
พัฒนาการ.........
เปลี่ยนแปลง.............และ
การยอมรับ.....................เหล่านี้คือ Dynamjc
เราควรดูว่าชั่วร้ายหรือดีงาม.....ต่างหาก....
ขอบคุณที่ห่วงนายกระท้อน
สวัสดีครับหมอ
นั่นสิครับ บางครั้งมันหมิ่นเหม่ หรือบางทีมันขัดแย้งอย่างชัดเจนกับสิ่งที่เราทำและคิดอยู่
แต่บางทีเราก็ต้องยอม และก็หาเหตุผลมากมายรองรับ เพราะจิตใจเรากำลังเริ่มหวั่นไหว ย่ำแย่
ผมคิดว่าเรากำลังเป็น อยู่และทำเพื่อคนอื่น ๆ เพื่อสิ่งอื่น ๆ มากมายที่อาจไม่เกี่ยวข้องหรือเกี่ยวข้องกับตัวเรา แต่เราคิดตรองแล้วว่ามันน่าจะมีผลต่อตัวเรา เราจึงต้องทำไปอย่างนั้น อาจเป็นไปตามกฎพื้นฐานความปลอดภัยมั่นคงของชีวิตมนุษย์ หรือไม่ก็ต้องการการยอมรับของกลุ่ม
แต่การได้กลับมาตรองในความคิดความรู้สึก อย่างที่คุณหมอทำอยู่ผมก็เห็นด้วยและคิดว่าเป็นส่วนจริงแท้ที่อยู่เบื้องหลังการตัดสินใจในบางครั้ง ใช่ครับ ผมเป็นเช่นนี้อยู่มากครั้งเช่นกัน