เนื่องด้วยประสบการณ์ที่เห็นการประชุม ในวาระของการพัฒนาคุณภาพที่ผ่านมา ไม่สามารถขับเคลื่อนให้เกิดความก้าวหน้าได้ดีเท่าที่ควร
บรรยากาศที่ดูเคร่งเครียด แบบจับผิด หรือซักเอางานว่าคุนทำอะไรถึงไหน อย่างไร ตัวเลขเป็นอย่างไรบ้าง...
น้อยที่จะพูดคุยถึงอารมณ์ ความรู้สึก ความหวัง ความฝัน ของผู้ทำงาน เป็นฐานการพัฒนา
ท่านผอ.สมคบจึงโยนประเด็นลงมาว่า จะทำอย่างไรให้การประชุมนั้น มีความเป็นชีวิตชีวา มีเรื่องของอารมณ์ความรู้สึกที่ดีๆ และความสุขเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย และมีกลิ่นอายของสุนทรียสนทนา ที่เราเคยเรียนรู้ร่วมกัน ได้นำมาใช้ในการประชุมด้วย
เราเริ่มมาครั้งที่สองแล้ว
ครั้งแรกเรานั่งล้อมลงคุยกัน
แต่เนื้อหาวิธีการที่เราใช้คุยกันนั้น มันไม่ต่างจากเดิมมากนัก
บรรยากาศเลยดูตึงๆเล็กน้อย แต่ก็เหมือนการเเง้มบานประตูสู้สิ่งใหม่ๆ
ครั้งนี้เลยมาคิดว่าเราจะทำอย่างไรดี หใกรพูดคุบกันนั้น ได้งาน ได้ความสุข ได้ความเข้าใจ
ผมเสนอกับท่านสมคบว่า
พี่ครับผมกำลังอ่านหนังสือ องค์กรอัฉริยะ ของท่านอาจารย์หมอวิจารณ์ ครับ (ท่านก็อ่านแล้ว)
ผมชอบเครื่องมือหนึ่ง และอยากลองดูครับ ว่าจะดีจริงหรือไม่
นั่นคือ SST....
เราน่าจะเริ่มด้วยเรื่องเล่าของความสำเร็จเล็กๆ หรือใหญ่ๆก็ได้ ของแต่ละคน หน่วยงาน
จะลองดูครับ
