"ทำไมอีตาคนนั้น ต้องไปยืนจนติดประตูรถไฟฟ้า (BTS) จะไม่ให้คนข้างในออกมาก่อนหรือไง?" OOP ! So sorry ขอโทษค่ะ อิ อิ ตรงนี้รถไฟต้นทางนี่นา ลืมไป...ด้วยความที่ไม่สันทัดเส้นทางรถไฟฟ้าเท่าใด หลายปีจึงจะได้มาขึ้นถี่ ๆ แบบนี้ เพิ่งรู้ว่า BTS เค้าใช้ RFID ในการอ่านบัตรเมื่อเห็นคนเอากระเป๋าตังค์มาใกล้เครื่องแสกนนั่นแหละ ตกข่าวอีกละ ดูในโฆษณาบัตรเครดิตธนาคารแห่งหนึ่ง เหมือนจะใช้ RFID นะ ถ้าผิดก็ขออภัย ยังไม่ได้ตรวจสอบข้อมูล บังเอิญอีกล่ะค่ะ ไปอ่านเจอเรื่องการ Crack หรือ Hack ระบบ ...กูรู บอกมาว่า บัตรที่ใช้ RFID น่ะ Hack ได้ง่าย โดยไม่ต้องถูกเนื้อต้องตัวเจ้าบัตรนี่ ก็ขโมยข้อมูลไปได้สบาย (PC world,5(55))
ขึ้นมาบนรถไฟฟ้าด้วยตั๋วราคา 35 บาท ใช้เวลาอยู่ในรถไม่นานแต่มีสีสัน สะกิดใจได้เรื่อย ๆ เห็นพวกเด็กวัยรุ่น อายุประมาณ 15 - 18 ปี มาเป็นกลุ่ม ๆ นุ่งกางเกงขาสั้น เสื้อแขนกุด ใส่รองเท้าแตะ หัวร่อต่อกระซิกกัน สนุกสนาน ดู ๆ แล้วปลายทางก็คงสยามนั่นแหละ เรื่องการแต่งกายอย่างนี้คงเหมือนกันทั่วโลก เป็นความนิยมตามสมัย จะใช้เกณฑ์ 5 ย. เหมือนสมัยก่อนคงไม่ได้ ดูแล้วใคร ๆ ก็นิยมใส่รองเท้าแตะ รองเท้าแบบเปลือยเท้า หันไปหันมามีแต่อิฉันนั่นแหละเจ้าค่ะ ที่ใส่รองเท้าผิดยุค ไม่เหมือนชาวบ้านเขา
ยืน ๆ คิดโน่นคิดนี่เพลิน ๆ มีสุภาพสตรีคนนึงบุคลิกผู้ดี๊ ผู้ดี แบบคุณหญิงอ้อน่ะ ลุกขึ้นมาถามเราว่า "ไปเพลินจิต ต้องต่อรถมั้ยคะ"
เอ้ออ..คือ ยังไงหว่า ตอนนี้ถึงสถานีอโศกที่เปลี่ยนเส้นทางมุดไปใต้ดิน
"ไม่ต้องค่ะ แต่...เดี๋ยวนะคะ" สายตากวาดหาเส้นทางเดินรถ เจอละ...ใช่ค่ะ มีสถานีเพลินจิตด้วย นั่งมาตั้งหลายรอบ จำได้แค่สถานี บวก ลบ หนึ่ง ของสถานีที่ลงประจำเท่านั้นแหละ เคยตีตั๋วจากอนุสาวรีย์มาลงสถานีสยาม และบังเอิญนึกขึ้นได้ในระหว่างทางว่า ไปมาบุญครองน่าจะลงสถานีสนามกีฬาจะสะดวกกว่า พอลงสถานีสยาม ก็ขึ้นไปต่อรถไปสถานีสนามกีฬา ใจก็คิดว่าค่าโดยสารจะพอมั้ยเนี่ย ราคาเท่ากันหรือเปล่า?? ลุ้นค่ะ...ลุ้นว่าตอนจะออกจากสถานีสนามกีฬา ระบบมันจะร้องอ๊อดดดดด ดังสนั่น ประนามว่า ตีตั๋วราคาต่ำกว่าความเป็นจริง หรือแค่ส่งเสียงให้ รปภ. รู้ว่ามีสิ่งผิดปกติ แล้วเราถูกเชิญตัวไปสอบปากคำ (คงไม่ขนาดนั้นมั้ง)
สรุปว่า ระบบนี้คงเป็นลูกผู้ดีออกแบบ เมื่อเสียบบัตรเข้าไป หน้าจอตรงเครื่องแจ้งด้วยข้อความ ที่ Font และสีของตัวอักษรเป็นแบบสุภาพ ว่า "กรุณาติดต่อเจ้าหน้าที่"
