
เกี่ยวข้าว (1)
โคลงดั้นบาทกุญชร
เรียวรวงพวงพุ่มข้าว สีทอง
เหลืองอร่ามงามเกิน กล่าวอ้าง
งามทิวทัศน์ตามสอง ฝั่งฟาก ถนนเอย
ผืนพิภพนี้กว้าง กว่าเห็น
ชาวนาเหนื่อยยากต้อง ตรากตรำ
หยาดเหงื่อดังฝนกระเซ็น เซาะพื้น
ไถแปรปักกล้าดำ เป็นกลุ่ม กอเอย
พลิกแผ่นดินให้ชื้น ชุ่มเย็น
เรียวรวงพวงพุ่มข้าว คือเงิน-
ตราที่เปลี่ยนทุกข์เป็น สุขไซร้
สุขใดเท่าได้เดิน ล่วงบ่วง หนี้เอย
พุทธองค์ตรัสไว้ เนิ่นนาน (2)
ชาวนานั้นห่วงฟ้า ห่วงฝน
หนี้เพิ่มดอกเบี้ยบาน บ่รู้
นายทุนทุรชน ฉ้อราษฎร์
ขูดรีดปล่อยกู้ไร้ มโนชธรรม
วงจรอุบาทว์ล้น สังคม
เอารัดเอาเปรียบสำ- นึกสิ้น
ชาวนานั่งระทม ทุกขเทวษ
เจ็บป่วยนอนร้องดิ้น ดุจหมา
สังเวชประเทศเอื้อ อาทร
กสิกรรมนิจจา จะร้าง
ชาวนาพเนจร จนยาก
ต่อแต่นี้เวิ้งว้าง วอดหวัง
สิ่งพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์
(1) seedcenter17, "ศูนย์เมล็ดพันธุ์ข้าวขอนแก่น - Khonkaen Rice Seed Center" [ http://seedcenter17.doae.go.th/farmer/seed/image_/Picture34.jpg
].31 March 2008.
(2) อิณาทานํ ทุกฺขํ โลเก การเป็นหนี้ เป็นทุกข์ในโลก
สวัสดีครับ สวัสดีจากเมืองหงสา
ชมเชยโคลงดั้นฯสุดยอดครับ
ข้าวกำลังราคาแพง ชาวนาอาจหลุดพ้นหนี้
หนี้ของชาวนา มาจาก
แหล่งหนี้สินมากมายเหลือเกิน แต่รายได้มีทางเดียว
ทำไงกันดีละชาวนา
สวัสดีอาจารย์ ..
ที่เมืองหงสา ฝนตกหรือป่าวครับที่นครสวรรค์ฝนตก
เติมข้อ 10.หนี้วิบากกรรมแต่ชา ติ ปางก่อน
ขอบพระคุณอาจารย์ครับ เมื่อรู้ สมุฏฐานของหนี้แล้ว น่าจะหาทางดับทุกข์อันเกิดจากหนี้ได้นะครับ ผมก็ลูกหลานชาวนาครับผม
โคลงดั้น บทนี้แต่งไว้ตั้งแต่รัฐบาลยุค ดร.ทักษิณ ครับ ใช้ชื่อว่า กสิกรรมาลัย (กสิกรรม+อาลัย=ที่อาศัยแห่งกสิกรรม ควงศัพท์ขึ้นใหม่) แต่เห็นว่าคำว่า มาลัย ไปพ้องเสียงกับคำว่า มาลัย เลยแก้คำเป็น กสิกรรมนิจจา (กสิกรรม+อนิจจา) ครับ
ตอนนี้ข้าวแพง น่าจะแพงไปอีก 1-2 ปี ข่าวเขาว่าอย่างนั้นนะครับ แต่น้ำมันก็แพงไปด้วย ค่ายาค่าปุ๋ยก็แพง เพลี้ยกระโดดมาลงวูบเดียว ความพังพังทลาย ในฐานะลูกหล่นชาวนา ทำอะไรไมได้มาก นอกจากแต่งโคลงสะท้อนชีวิตของชาวนาเพียงเท่านี้ล่ะครับ สวัสดีอีกครั้งนะครับอาจารย์ ฝนหยุดตกแล้วอีกสักพักก็จะไปแล้วคัรบนั่งเป็นเพื่อนหมออีกคนหนึ่ง แกกำลังนั่งทำเอกสารขอ ซี 9 อยู่ ฮา...
โอ้โห...เห็นถึงฝีมือทางวรรณกรรมเลยนะคะเนี่ย...
โคลงดั้น บทนี้แต่งไว้ตั้งแต่รัฐบาลยุค ดร.ทักษิณ ....ขนาดมาถึงยุค..ทั่นสมัคร...ยังสามารถใช้โคลงนี้ได้นะคะ..เฮ้อ..ประเทศไทย
สวัสดีครับอาจารย์สายลม อักษรสุนทรีย์ ขอบคุณแต่แวะมาเยี่ยมชมครับ บทกวีกล่อมเกลาจิตใจคน และเป็นมิตรแท้ในยามสุขและเศร้า ครับ
สวัสดีครับอาจารย์เกศวิไล แค่พอแต่งได้ครับ โคลงดั้น แต่งด้นๆ ดั้นๆ ไปตามประสาครับ ส่วนเรื่องการเมืองว่าด้วยเรื่องของการแก้ปัญหาความยากจน ก็เป็นหน้าที่รัฐบาลครับผม คนแต่งกลอน/โคลง ก็ได้แค่สะท้อนสิ่งที่คิด ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชมครับ
สวัสดีค่ะ
* มาร่วมรับรสบทกวีค่ะ
ขอบคุณอาจารย์พรรณาครับ
น่าสงสารชาวนาเหลือเกินกับโครงการสร้างหนี้ต่างๆ มากมายเหลือเกิน
วงจรอุบาทว์=โง่ จน เจ็บ
มาเยี่ยมคุณกวินค่ะ
เมื่อก่อนพ่อแม่มิมก็ทำนา แต่เป็นหนี้บานเลย ทุกวันนี้ไม่ทำแล้ว ปลูกผักขายดีกว่า
กลอนเพราะมากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณกวิน
เมื่อเด็กๆ เคยไปนาของตากับยายค่ะ ชาวนาไม่เคยสบายเลย
โตมาหน่อย ตากับยายเปลี่ยนไปทำสวนส้ม(ส้มบางมดที่โด่งดัง)
เก็บส้มขายพ่อค้าคนกลางแล้วส้มที่เหลือติดต้นรสอร่อยนัก
แต่ส้มก็ราคาไม่ดีเท่าตอนนี้เลย ทุกวันนี้ทั้งตาและยายไม่อยู่แล้ว
กินข้าว กินส้ม นึกถึงตากับยายทุกที
เพลงนี้ฟังตอนที่เรียน ปวช. คิดถึงเพื่อนเก่าจังค่ะ
ไม่รู้ว่าเด็กที่เรียนศิลปะสมัยนี้จะยังฟังเพลงเพื่อชีวิตกันอยู่หรือเปล่า
ขอบคุณค่ะ