เห็นจริงกับสิ่งที่เราทำค่ะ ง่ายจริงๆ

คุณสามีเธอไปร่วมงานประชุม National HA Forum ครั้งที่ 9  เมื่อสัปดาห์ก่อนมาด้วยเหมือนกันค่ะ และสิ่งที่เธอนำกลับมาฝากพวกเราที่บ้านก็คือ หนังสือค่ะ หนึ่งในจำนวนหนังสือหลายๆเล่มก็มีเล่มนี้อยู่ด้วย

 Thesecret

เป็นที่หยิบจับของพวกเราทุกคนทั้งบ้าน เพราะเล่มขนาดกระทัดรัด อ่านได้ไม่ยาก แต่ละหน้าก็ไม่ยาวมาก อ่านแล้วก็เห็นจริงตามที่เขียนเป็นชื่อบันทึกนั่นแหละค่ะ คิดว่าตัวเองก็เป็นคนหนึ่งที่ชีวิตดำเนินไปเรื่อยๆโดยใช้กฎแห่งแรงดึงดูดที่หนังสือเล่มนี้พูดถึง คิดเสมอว่าอะไรๆก็ทำได้ แล้วสิ่งนั้นๆก็เป็นไปอย่างที่เราคิดจริงๆ

เนื่องจากความที่เป็นคนไม่ทะเยอทะยาน ไม่ได้ฝันอะไรไกลๆ โตมาแบบไปเรื่อยๆ สิ่งที่จำได้ก็แค่ว่า ทำอะไรก็คิดว่าเราต้องทำให้ได้ดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหน เช่น แม้แต่ซักถุงเท้า ตอนเด็กๆจำได้ว่าเป็นคนซักให้พี่น้องทุกคนในบ้าน (พี่ชาย 2 น้องชายและน้องสาว) ก็จะขยี้จนขาวสะอาด ทั้งๆที่รู้สึกเบื่องานนี้มากๆ จำได้ว่าคิดเสมอว่า เราทำสิ่งที่ทำอยู่ให้ดีที่สุดได้ แล้วก็ทำได้จริงๆ

เรื่องแรกสุดที่จำได้ว่าตั้งใจเองจริงๆก็น่าจะเป็น อยากเรียนภาษาญี่ปุ่น แล้วก็พบว่าเราทำได้ อยากมีลูก ก็มีได้ อยากเลี้ยงลูกให้ดี ก็เป็นได้ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรที่ผ่านเข้ามาในชีวิต เวลาใครบอกว่าเรื่องนี้ยากนะ ถ้าเป็นสิ่งที่เราต้องทำ ก็จะคิดว่า ไม่ยากหรอก เราทำได้ แล้วทุกอย่างก็ทำได้จริงๆ

จนถึงปัจจุบัน ก็ยังคงเห็นจริงว่าทุกสิ่งทุกอย่าง เป็นอย่างที่เราคิด เช่น ยุ่งแค่ไหนก็คุยกับลูกได้ ยุ่งแค่ไหนก็ออกกำลังกายได้เสมอวันละครึ่งชั่วโมง (ทำได้ประจำมาตั้งแต่วันที่ 19 ม.ค จนถึงวันนี้ก็ 2 เดือนเต็มๆแล้วค่ะ) ยุ่งแค่ไหนก็ถักนิตติ้งได้ (ได้มา 5 ผืนแล้วตั้งแต่คิดว่า เราทำได้) ยุ่งแค่ไหนก็อ่านหนังสือได้ ยุ่งแค่ไหนก็เขียนบันทึกได้วันละครั้ง

สรุปว่า ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปได้ เมื่อเราคิดว่าเป็นไปได้จริงๆค่ะ ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าความคิด ความเชื่อที่เกิดจากตัวเราเอง