“ ไม่เป็นไรผมอยากเห็นวัยรุ่นไทยเป็นคนมีคุณค่า ”

วันนี้ลองอ่านสำนวนเกี่ยวกับยางลบ....ของน้องปนานนท์.....อีกสักเรื่องนะคะ......เขาเข้าใจตัดแต่ง....และมีความพยายามมากค่ะ...เปิดเรื่องได้ดีด้วย

นายยางลบ พี่ชายที่แสนดี

 

นางสาวปนานนท์ วงษ์วิจารณ์

 

โครม!!!!

            เสียงของโลหะชิ้นใหญ่กระทบกัน มันคือเสียงรถชนกันนั่นเอง มันชนจากด้านหลังของรถเก๋ง รถเก๋งมันถูกรถกระบะชนท้ายเข้าอย่างจัง เสียงของชาย2 คนกำลังตกลงเรื่องอะไรบางอย่าง

“ตกลงผมชดใช้ค่าเสียหายให้คุณเอง ผมเป็นคนผิดผมใจร้อน ผม

ขับรถไม่อยู่ในเส้นทางของผม ผมขอโทษ” ชายเจ้าของรถเก๋งกล่าว

“ ตกลงงั้นเอาที่คุณว่าไว้ ”  เจ้าของรถกระบะกล่าว

ชายเจ้าของรถเก๋งมีนามว่า ยางลบ หรือนายยางลบ เขาขับรถเก๋งมุ่งหน้าออกจากที่เกิดเหตุคือ กรุงเทพ ไปแถวชนบท เพื่อนำรถไปซ่อมที่อู่เจ้าประจำ

“ สวัสดีครับคุณยางลบ รถโดนอะไรมา”  เจ้าของอู่ถามอย่างเคย

ชิน

“ ชนกับรถกระบะผมใจร้อนไปหน่อยต่างคนก็ต่างซ่อม แต่ผม

เป็นคนจ่ายค่าเสียหายเอง ช่างช่วยซ่อมให้ผมหน่อยนะ” เขากล่าว

“ ช่าง  เสร็จก่อนตรุษจีน ผมไม่มีรถใช้นะช่าง”  เขากล่าวอีก

ครั้งพร้อมส่งเงินให้จำนวนหนึ่ง

“ ครั บ”

“ อีก 2 – 3  วันผมจะมาดูรถนะ  เผอิญผมมีงาน งานของผมทำ 2

วันหยุด 3 วัน ไม่เหนื่อยแต่ใช้สมองเยอะ ” นายยางลบบ่น

นายยางลบกลับไปบ้าน และอีก 2 วันเขาก็กลับมาดูรถอีก เขามาวันนี้ที่อู่ไม่ใคร เจอแต่เด็กสาว วัยประมาณ 17 – 18  ปี เป็นหลานของเจ้าของอู่รถ

“ รถไปโดนอะไรมายับเยินเชียว”  เธอกล่าว

“ โดนรถกระบะชนท้ายมา ผมผิดผมใจร้อนไป แล้วช่างใหญ่ไป

ไหนล่ะ ”

“ อ๋อ...พี่ช่างไปซื้อสีรถน่ะ”  เธอบอกเขาพร้อมเดินรอบรถ นาย

ยางลบคุยกับเธออย่างถูกคอ เธอชื่อ ลูกตาล นายยางลบเขาเป็นคนที่คุยเก่ง เขาเล่าประวัติของเขาให้ลูกตาลฟัง

 “ ผมจบมาจากโรงเรียนชายล้วน ผมตั้งใจเรียนต่อคณะ

เศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง แล้วผมก็จบภายใน 2 ปี ผมนะสอบเข้าเป็นพนักงานบริษัทการบินไทยได้ประจำท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเงินเดือนไม่ต้องคิด เอาเป็นว่า วันหนึ่งก็ประมาณ  5, 000  บาท ค่าล่วงเวลา 4, 800  บาท ไม่ต้องทำอะไรมาก นั่งๆ นอนๆ  แต่ผมชอบนอนมากกว่า

“ นอนหรอ ”  เธอถามพร้อมเงี่ยหูฟังต่อ

“ ง่วงก็นอน ”  คุณจะไปโรงเรียนไหม ช่างใหญ่ไม่อยู่เดี๋ยวผมไป

ส่งที่โรงเรียน

“ ไปเร็วๆ ไปกัน” นายยางลบเร่ง

นายยางลบมาส่งลูกตาลที่โรงเรียนเขาสั่งให้ลูกตาลตั้งใจเรียนให้มากๆมันมีประโยชน์ มันคือตัวสร้างเงินให้ มีความรู้เท่ากับมีเงินนะ โรงเรียนเลิกกี่โมงล่ะเดี๋ยวผมมารับ” นายยางลบอาสา

“ ไม่เป็นไรเลิก 3 โมงครึ่ง”

การที่ลูกตาลมากับนายยางลบบ่อยๆ ก็เพราะว่านายยางลบมาหาพี่ชายเธอบ่อยๆ มาซ่อมรถประจำ นายยางลบน่ะแต่งงานแล้ว แต่งงานกับพยาบาลสาวสวยมาหลายปี มีฐานะทางการเงินดีมาก เธอคิดกับนายยางลบแค่พี่ชายเอง!!

3โมงครึ่งพอดี นายยางลบขับรถเก๋งอีกคันมารับเธอ ก่อนกลับบ้านเขาพาเธอไปหน้าเซเว่น พร้อมพูดว่า

“ ดูนั่นซิ นั่งกันเป็นคู่ๆ เลย พ่อแม่ส่งให้มาเรียน วัยรุ่นสมัยนี้แย่เธอต้องตั้งใจเรียนนะ ถึงเป็นวัยรุ่นก็ควรเป็นวัยรุ่นที่ดีรู้ไหม ผมว่าเธอ

น่าจะเรียนวิชาฟิสิกส์เคมีให้มากด้วยเพราะมันจะเป็นประโยชน์กับเธอมากนะ”

“ กินอะไรไหมเดี๋ยวผมจะซื้อให้ ”  นายยางลบตัดบทเพราะที่จริง

เขาคงคอแห้งเพราะพูดมากไป

“ ขอบคุณค่ะที่สอนฉัน ฉันจะจำไว้ค่ะ ถึงแม้คุณจะไม่ใช่ญาติของ

ฉันก็ตาม ยังมีความเป็นห่วง ”

“ ไม่เป็นไรผมอยากเห็นวัยรุ่นไทยเป็นคนมีคุณค่า ”

 

เมื่อกลับถึงบ้าน เขาก็ลากลับไป อีก 3 วัน  เขามาเอารถกลับเขาซื้อ

ขนมมาฝากลูกตาล ลูกเต่า ลูกเมี่ยง และหลานๆ ของลูกตาล  ก่อนไปเขาตะโกนบอกว่า

“ อย่าลืมที่ผมสอนนะลูกตาลน้องรัก ” เขาเอ่ย

“ ค่ะ ขอบคุณนะคะพี่ชายที่แสนดีของลูกตาล ”

“ ลาก่อนคะ โชคดีนะคะ ”