ครูกับชุมชน

     ผมได้มาประจำอยู่ที่โรงเรียนบ้านนาป่าแปก  เมื่อปี  พ.ศ.  2549  หมู่บ้านนาป่าแปกมีชนเขาเผ่าต่างๆอยู่ร่วมกันอยู่  3 เผ่า  คือ  ม้ง  ปะโอ  และไทยใหญ่  ทุกคนในหมู่บ้านสามารถอยู่กันได้อย่างสงบสุข  และยังช่วยเหลือในการทำพิธีกรรมทางศาสนาหรือพิธีกรรมความเชื่อของชนเผ่าดว้ย  เช่น  งานศพ  ทุกคนในหมู่บ้านก็จะช่วยเหลือโดยการช่วยบริจาคข้าวสาร  อาหารแห้ง  บางก็ช่วยโดยใช้แรงงานบาง  โดยไม่นึกว่าจะเป็นชนเผ่าเดียวกันหรือไม่

     ตอนผมมาอยู่ใหม่ๆ  ผมแทบจะไม่ออกจากโรงเรียนเลย  และจะไม่ค่อยทักทายชนเขาเผ่าม้ง  เพราะ ว่าผู้ชายเผ่าม้งพูดกันเสียงดังเหมือนทะเลาะกัน  แต่พออยู่ได้ประมาณ  3  เดือน  ผู้ชายมาเล่นฟุตบอลในสนามโรงเรียนแต่ยังขาดผู้เล่นอยู่  พอดีผมเดินผ่านพอดีและยังอยู่ในชุดพละด้วย  ผมก็ลงไปเล่นด้วย  ตั้งแต่นั้นมาผมก็กลายเป็นผู้เล่นปทระจำทีมฟุตบอลไปเลย

      คราวนี้ผมจะเดินไปไหนมาไหนก็จะมีคนทักทายอยู่เสมอ  พอมีงานอะไรชาวบ้านก็จะมาชวนไปเที่ยวหรือช่วยงานเสมอ  เช่น  งานปีใหม่ม้ง  ชาวบ้านก็จะชวนไปเที่ยวรับประทานอาหารที่บ้าน  เพื่อเป็นสิริมงคลในการเพาะปลูกในปีต่อไป  พอทางโรงเรียนมีงานอะไรก็ขอแรงชาวบ้านมาช่วยเหลือ  และชาวบ้านก็มาช่วยเหลือด้วยความเต็มใจเป็นไปด้วยความสนุกสนาน  และเวลามีแข่งขันกีฬาอะไรผมและชาวบ้านก็จะพากันไปแข่ง  ในทีมของ  หมู่บ้านนาป่าแปก