เมื่อยามพระอาทิตย์ใกล้อัศดง ชีวิตของพระธุดงค์กรรมฐานจะต้องพึ่งพาแสงเทียนส่องนำทาง เพื่อปรารภความเพียรยามค่ำคืน...

แสงเทียนเล่มน้อยถูกจุดขึ้นรายล้อมทางจงกลม เป็นแสงไฟดวงน้อยที่ผสานและผสมกับธรรมชาติอย่างกลมกลืน

แต่อีกฟากหนึ่งของแนวป่า แสงไฟดวงน้อยอีกดวงที่ติดอยู่บนหัวของอีกคน จุดขึ้นเพื่อบุกรุกและถางไพร
แสงไฟดวงน้อยติดอยู่กับสายไฟที่เชื่อมต่อจากขั้วแบตเตอรี่ คนกลุ่มนั้นเฝ้ารอจนแสงอาทิตย์เริ่มริบหรี่ เพื่อรอที่ออกปฏิบัติการ

ปฏิบัติรุกล้ำป่าดงไพร สองมือกวัดไกวแลถางป่า
ด้วยความชำนาญในความมืดพร้อมสองตา รุดถางป่าเพื่อสร้างที่ดินตน

แนวป่าหนึ่งจุดเทียนสงบติด เดินพินิจพิเคราะห์หายใจมั่น
อีกแนวป่า จุดเทียนเพื่อฆ่ารบกัน รุกบ้านฉัน สัตว์น้อยใหญ่ ในผองไพร

สองมือรุก สองขาถาก ไม่พอนั่น
ยังใช้ไฟบรรลัยกันต์เผาป่ากั้น
บุกถากถางเพื่อที่ดินเพื่อที่กัน
ได้ที่ฉันได้ที่เธอเพ้อในใจ

อันชีวิตของคนพิกลนัก สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน
แม้ความหิวได้กินก็หายไป แต่กระหายความโลภไม่ทุเลา

บุกรุกป่าถางพงไม่มีเหลือ ก็เพียงเพื่อให้ได้มาซึ่งทรัพย์นั่น
ป่าหมดไซร้หมดชีวิตทุกสิ่งอัน หมดป่านั่น หมดธรรมชาติ สิ้นธรรมเอย...

ไฟหนึ่งจุดขึ้นเพื่อส่องสว่างเห็นแสงธรรม

อีกไฟหนึ่งไซร้จุดเพื่อสิ่งใดนั่นลองตรองดู?