ต่อจาก สิงคโปร์: กรณีศึกษาการพัฒนาชาติ ด้วยการศึกษา [C]
วิกรม กรมดิษฐ์ (2550 : 222) สรุปปัญหาการศึกษาของสิงคโปร์ยุคก่อนที่จะพัฒนาว่า เมื่อครั้งที่ลีกวนยูขึ้นมาบริหารประเทศมีปัญหาด้านการศึกษาหลายประการ คือ
- ระบบการศึกษาไม่ได้เอื่อต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมของประเทศ
- โรงเรียนมีหลายรูปแบบตามเชื้อชาติของประชาชน ซึ่งก่อให้เกิดอคติต่อชนชาติอื่น
- หลักสูตรการสอนมักเน้นการจำมากกว่าการคิดวิเคราะห์
- การเพิ่มจำนวนประชากรอย่างรวดเร็วภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้สิงคโปร์มีนักเรียนเพิ่มมากขึ้นอย่างน่าวิตก
แล้วเขาจะแก้ปัญหาและพัฒนาอย่างไร ?
ข้อสังเกตคือ ระบบการศึกษาของสิงคโปร์เป็นแบบ "แพ้คัดออก" หรืออาจเรียกว่า "ระบบพีระมิด" ในการก้าวสู่แต่ละขั้นของพีระมิด นักเรียนต้องผ่านการสอบอย่างเข้มงวด เพราะรัฐบาลเอาจริงเอาจังและเข้มงวดกับคุณภาพการศึกษามาก
เนื่องจากสิงคโปร์มีบุคคลหลายเชื้อชาติ รัฐบาลจึงกำหนดนโยบายเรียนสองภาษา คือนักเรียนทุกคนจะต้องเรียนภาษาอังกฤษและภาษาพ่อแม่ของตนอีกหนึ่ง รัฐบาลให้ความสำคัญแก่ภาษาอังกฤษสูงสุด เพราะจะได้พูดสื่อสารและเรียนรู้จากชาวต่างประเทศได้อย่างเต็มที่