วันนี้  มีงานสำคัญที่ต้องรายงานเกี่ยวกับการประเมินผลการปฏิบัติราชการมหาวิทยาลัย ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๐  ที่ชาว สมศ. และผู้ทรงคุณวุฒิ ออกพื้นที่ภาคสนาม มาประมาณ ๒ เดือน  ดิฉันเองเป็นกรรมการไปประเมิน ๑๙ แห่ง  ปีนี้เป็นปีที่สองที่ สมศ. รับเป็นที่ปรึกษาให้กับ กพร. ในการประเมินมหาวิทยาลัย  มีสิ่งดีดีเกิดขึ้นมากมาย ที่เป็นผลจากการปฏิบัติงานตามตัวชี้วัดที่กำหนด

ปีนี้ มหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ไม่ได้มองว่าตัวชี้วัด ๒๐ ตัวที่กำหนดเป็นภาระอีกตัวไป แต่เห็นแง่มุมที่ดีในการใช้ตัวชี้วัดในการขับเคลื่อนการพัฒนาให้เกิดคุณภาพในการบริหารและจัดการการศึกษา  เช่น  การประกันคุณภาพการทำงานของมหาวิทยาลัย ทั้งการผลิตบัณฑิต  การวิจัย การบริการวิชาการ และการทำนุบำรุงศลิปวัฒนธรรม   การให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมในการการดำเนินงานตามยุทธศาสตร์ของมหาวิทยาลัย   การพัฒนาบุคลากรให้ได้ตามเป้าหมาย  การประเมินการเรียนการสอนของอาจารย์โดยใช้กรอบการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ  การจัดการความรู้  เป็นต้น

ที่เห็นได้ชัด คือ  เกือบทุกมหาวิทยาลัย โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยราชภัฏมีวารสารทางวิชาการที่ได้มาตรฐานสากล เป็นของตนเอง  เป็นเวทีให้นักศึกษาปริญญาโท ปริญญาเอก และอาจารย์นำเสนอผลงานวิจัย และงานสร้างสรรค์  นับเป็นก้าวที่สำคัญในการแข่งขันสู่เวทีระดับสากล

อยากให้คอยดูการพัฒนาในปี ๕๑ มหาวิทยาลัยที่จัดทำแผนอย่างมีคุณภาพจะก้าวกระโดดไปไกล ตามที่มหาวิทยาลัยสัญญาไว้ ว่าจะพัฒนาคุณภาพสู่สากล