ดูแล้วก็น่าหัวเราะ การประกันสังคม แม้การประกันการเลี้ยงดูคนแก่ชรา ความฉลาดหรือความขี้ขลาดกันแน่ สำหรับคนโลกสมัยปรมาณูเช่นนี้

"พุทธทาสลิขิตข้อธรรม: บันทึก นึกเองได้ : ว่าด้วยชีวิต สังคม การเมือง สันติภาพและหลักคิดสำคัญๆ" 

เป็นหนังสือที่ตีพิมพ์ปี ๒๕๔๗  มีรูปเล่มเหมือนสมุดบันทึก (ไดอะรี่) ของท่านพุทธทาส ปี ๒๔๙๕ ทุกประการ  กระดาษออกเป็นสีเหลือง จารึกลายมือของท่านพุทธทาส ที่สวยงามเป็นระเบียบ...

หน้าหนึ่งตอนท้ายๆเล่ม   หัวสมุดปรากฎ  "วันพฤหัสบดีที่ ๒๕ ธันวาคม ๒๔๙๕  ขึ้น ๙ ค่ำ เดือน ๒"

บรรทัดแรก  ท่านพุทธทาสเขียนชื่อเรื่องตัวโตๆ  "ปัญหาการประกันสังคม" 

บรรทัดต่อไปเป็นข้อความ

 "ปัญหาการประกันสังคม" 

          "โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การประกันสังคมให้คนแก่ชราได้รับการเลี้ยงดู เป็นปัญหาที่สนใจกันและโอ้อวดกันอย่างยิ่ง

             เราเองก็เคยนึกถึงปัญหาข้อนี้  เพราะเป็นอยู่ด้วยการไม่สะสมทรัพย์, ไม่สะสมอำนาจวาสนา, บารมี หรืออะไรต่างๆทุกอย่าง

             แต่พอระลึกถึงพระอรหันต์ในครั้งพุทธกาลขึ้นมาเท่านั้น  สิ่งที่เป็นปัญหาต่างๆมันปลิวหายไปหมด   ความรู้สึกที่ว่า  เจ็บไข้คนเดียว  ตายคนเดียว สบายกว่าอย่างอื่น เกิดขึ้นมาแทน

             ดูแล้วก็น่าหัวเราะ  การประกันสังคม  แม้การประกันการเลี้ยงดูคนแก่ชรา

             ความฉลาดหรือความขี้ขลาดกันแน่  สำหรับคนโลกสมัยปรมาณูเช่นนี้"

 

            เพื่อนคนญี่ปุ่นที่ทำงานพัฒนาระบบแลกเปลี่ยนชุมชนที่ญี่ปุุุ่น เคยบอกว่า  "การสะสมทรัพย์ใดๆไว้ยามแก่ชรา ไม่จำเป็นเลย ถ้าชุมชนมีการช่วยเหลือเกื้อกูลกันจริง"