• ศ. นพ. วิษณุ ธรรมลิขิตกุล ระบุในบทความเรื่อง “การจัดการความรู้เพื่อพัฒนาบริการสุขภาพ” ในต้นฉบับหนังสือ งานวิจัยพื้นฐาน : ฐานรากของการพัฒนาประเทศตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ด้านการวิจัยพื้นฐานเพื่อพัฒนาสุขภาพ ที่กำลังจัดพิมพ์โดย สกว. ว่า
• ความรู้ด้านสุขภาพ มี ๓ ประเภท (๑) ความรู้ฝังลึก (๒) ความรู้แจ้งชัด (๓) ความรู้ที่ยังค้นไม่พบ
• การจัดการความรู้ประเภทแจ้งชัด ทำโดยการถ่ายทอดความรู้ หรือนำไปใช้กำหนดนโยบายสุขภาพและบริการสุขภาพ
• การจัดการความรู้ประเภทฝังลึก คือการถ่ายทอดความรู้หากความรู้นั้นสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้แล้ว และเปลี่ยนให้เป็นความรู้แจ้งชัดก่อนถ่ายทอด
• การจัดการความรู้ประเภทที่ยังค้นไม่พบทำโดยการวิจัย
• การจัดการความรู้ต้องอาศัยผู้จัดการความรู้ (Knowledge Manager / Knowledge Convenor / Knowledge Broker) ที่มีทักษะในการแปลงความรู้ที่ได้จากการวิจัยให้เป็นนโยบายสุขภาพและวิธีบริการสุขภาพ และมีความสามารถในการประสานให้เกิดการวิจัยประเภท Practical Research / Health Service Research / Health Policy Research
• กระบวนการจัดการความรู้ที่กล่าวในบทความนี้ล้วนเป็นการวิจัยทั้งสิ้น
นี่คือมุมมองของ ศ. นพ. วิษณุ ธรรมลิขิตกุล ครับ ผมสรุปมาเผยแพร่ เป็นการมอง KM จากมุมมองหนึ่ง
วิจารณ์ พานิช
๑๐ ก.พ. ๕๑
