สิ่งที่ได้เรียนรู้

 ได้เข้าฟังการเสวนาอุดมการณ์ชาวนาและวิถีเกษตรแห่งจิตวิญญาน ซึ่งดิฉันได้เรียนรู้ว่าอาชีพการทำนานั้นเป็นอาชีพที่เป็นกระดูกสันหลังของชาติ ชาวนาทุกคนต้องเหนื่อยสาหัสกว่าจะได้ข้าวมารับประทานแต่ละเม็ด ซึ่งจากการเรียนรู้แผ่นดินขวานทองเป็นแหล่งอารยธรรมของโลก เป็นฐานแห่งความั่นคงของราชอาณาจักรข้าวกลายเป็นสินค้าและกลายเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุด เมื่อมีการลงนามสนธิสัญญาของข้าววิถีชาวนาไทยต้องเปลี่ยนแปลงไป เจ้าขุนมูลนายได้รับสิทธิ์ในการซื้อที่นามากมาย เกิดการเช่านาและเรียกเก็บภาษีจากชาวนาจนทำให้ชาวนายากจนลง รัฐบาลให้ราคาข้าวต่ำลงและกดราคาค่าแรงงานให้ต่ำลงจนทำให้ชาวนายากจนลง ภาษีต่างๆรัฐกลับนำไปใช้ในการพัฒนาอุตสาหกรรมซึ่งชาวนาไม่ได้รับผลประโยชน์เลย ชาวนาต้องกลับกลายเป็นผู้เช่าและมีหนี้สินมากมาย นี่คือทุกข์ของชาวนา ฉะนั้นการมีจิตวิญญาณสำคัญที่สุดเพราะตอนนี้จิตวิญญานไปเป็นเทศเขาทั้งหมดเนื่องจากผลประโยชน์ข้ามชาติ ชาวนามองข้ามภูมิปัญญา วัฒนธรรมเดิมๆ ทรัพยากรต่างๆที่เคยมีอยู่มาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ซึ่งจัดได้ว่าเป็นของดี ชาวนาถูกหลอกตนเองมองไปข้างบนแต่ปล่อยให้พวกที่หวังผลประโยชน์ยกก้นและนำเอาวัฒนธรรมดีๆไปหมด วัฒนธรรมไทย คือความรักแผ่นดิน การสูญเสียสิทธิของชาวนาคือการสิ้นชาติ เนื่องจากแผ่นดินคือชาติ ควรมองว่าเกษตรกรคือกองทัพเศรษฐกิจที่ปกป้องแผ่นดินไทยเอาไว้ไม่ใช่คิดแต่จะเอาผลประโยชน์ หากเกษตรกรไทยสามารถนำสิ่งต่างๆที่มีอยู่ในธรรมชาติ ภูมิปัญญา วัฒนธรรมมาใช้ให้เกิดประโยชน์ พึ่งพาตนเองให้มากที่สุดนำเทคโนโลยีที่มีอยู่มาปรับใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดดิฉันเชื่อว่าจะสามารถพัฒนาจิตวิญญานของเกษตรกรไทยได้แน่นอนถึงแม้ว่าจะพัฒนาได้ในระดับเริ่มต้นแต่ก็ยังดีกว่าที่ไม่ได้มีส่วนช่วยในการพัฒนาใดๆเลย