หัวใจสำคัญของการพูดภาษาอังกฤษให้ฝรั่งเข้าใจ คืออะไร
หัวใจสำคัญของการพูดภาษาอังกฤษ ให้ฝรั่งเข้าใจ
บางคนคิดว่าการอออกเสียงภาษาอังกฤษทุกคำชัดถ้อยชัดคำน่าจะทำให้ฝรั่งเข้าใจ จริงๆแล้วไม่ใช่นะคะ เพราะฝรั่งไม่เคยชินการออกเสียงประเภทนั้น ภาษาอังกฤษเป็นภาษาประเภท stress timed language ซึ่งหมายความว่าในภาษาอังกฤษ จะออกเสียงเน้นหนักเฉพาะคำที่ต้องการเน้น หรือแสดงความหมายสำคัญเท่านั้น คำที่ไม่สำคัญในประโยคก็จะลดการออกเสียงด้วยการพูดรวบรัดให้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เหมือนมึมมำ อึมอำ กลืนคำเอาไว้ในคอ
การออกเสียงเน้นหนักของคำในประโยค (Sentence Stress) สามารถเปลี่ยนย้ายคำได้ ขึ้นอยู่กับว่าประโยคที่เราพูดนั้น เราต้องการเน้นอะไร เราก็ออกเสียงเน้นหนักในคำเหล่านั้น ตัวอย่างเช่นพี่อักษรบอกหลานชายวัยสิบสามที่เอาแต่เล่นวีดีโอเกมส์ ให้ไปทำการบ้าน พี่อักษรก็จะออกเสียงเน้นหนักคำต่อไปนี้
พี่อักษร: " Simon, when are you going to do your homework ? "
เจ้าม่อนหลานชาย: "I'll do it at six o'clock".
พี่อักษร "No, you've to do it now. We're going out for dinner at six o'clock.
จากตัวอย่างในประโยคแรก ใจความสำคัญคือต้องการทราบว่าเมื่อไรไซม่อนจะทำการบ้าน ดังนั้นคำสำคัญที่ต้องการเน้นก็คือ when, do,( ซึ่งในที่นี้เป็นคำกริยาแท้) homework,(คำนี้ออกเสียงหนักพยางค์หน้า) ส่วนคำอื่น ๆ เป็นเพียงเป็นคำประกอบ ( function words) ที่ช่วยทำให้โครงสร้างของประโยคถูกต้องตามหลักไวยากรณ์
ถ้าเราเอาคำเหล่านี้ออกไป หลานชายตัวดีก็คงยังจับใจความได้ว่าน้าอักษรต้องการให้เชาทำอะไร แต่คงแอบนึกในใจว่า ทำไมน้าสาวคนนี้อยู่เมืองนอกมานานสิบสี่ปียังพูดภาษาอังกฤษแบบ broken English แต่ถ้าพี่อักษรเอาคำสำคัญ ( content words ) ออกไปเจ้าหลานชายก็คงจะไม่รู้ว่าน้าสาวต้องการสื่อสารอะไร
ส่วนใหญ่แล้วคำที่ให้ความหมายสำคัญในประโยค (content words) ก็มักจะเป็นคำพวก คำนาม คำกริยา คำวิเศษณ์ คำปฎิเสธ ส่วนคำประกอบที่ไม่สำคัญ function words ก็ได้แก่ คำสรรพนาม คำบุพบท คำนำหน้าคำนาม คำสันธาน คำกริยาช่วย ดังรายละเอียดในตารางข้างล่างนี้นะคะ
Content Words |
Function Words |
||
คำกริยาแท้ Main Verbs |
go, talk, writing |
คำสรรพนามPronouns |
I, you, he ,they |
คำนาม Nouns |
homework, dinner |
คำบุพบทPrepositions |
on, under, with |
คำคุณศัพท์ Adjectives |
big, clever |
คำนำหน้าคำนามArticles |
the, a, some |
คำกริยาวิเศษณ์Adverbs |
Quickly ,out |
คำสันธานConjunctions |
but, and, so |
คำปฎิเสธ Negative Aux. Verbs |
can't, don't, aren't |
คำกริยาช่วยAuxiliary Verbs |
can, should, must, have to |
คำนิยมวิเศษณ์Demonstratives |
this, that, those |
คำกริยาVerb "to be" |
is, was, am |
คำถาม Question Words |
when, which, where |
|
|
ขอบพระคุณค่ะ
ดีใจจัง อิอิ เพราะคนไทยอีสานยิ่งออกเสียงไม่ค่อยถูกอะเนอะ ทำฝรั่งงงไปหลายรายแล้วค่ะ
ขอบคุณคุณหนิงค่ะที่เข้ามาเยี่ยมชม อ่านประวัติคุณหนิงแล้วรู้สึกชื่นชมมากเพราะอุทิศตนทำงานเพื่อ disability people ซึ่งการทำงานด้านนี้คงยังไม่ค่อยได้รับการเอาใจใส่มากนักจากสังคมไทยโดยทั่วไป ไม่เหมือนที่เมืองนอกทีมีสวัสดิการต่าง ๆ มากมายสำหรับคนพิการ
ดีใจจังค่ะที่เจอศิษย์ร่วมสำนัก คิดถึงเมืองไทยค่ะ ไม่ได้ไปเยี่ยมวังท่าพระ หรือวังสนามจันทร์นานมากแล้ว
แอบมาเรียนภาษาอังกฤษค่ะ จะได้สอนเด็กๆ แทนครูอังกฤษที่ลาออก
จะไหวมั้ยเนี่ย
สวัสดีครับ
พี่อักษรคะ
เมื่อวานที่หอศิลปมีการแสดงสด ศิลปินก็0tไปยืนนิ่งๆ ขยับตัวช้าๆ เป็นเวลา 3 ชั่วโมง
ระหว่างนั้นมีครอบครัวชาวอินเดียมายืนใกล้ๆ แจ๋วแล้วถามว่าคืออะไร
ก็อธิบายไป...ด้วยความยากลำบาก เพราะศิลปินจะไม่อธิบายแนวคิดใดๆ ทั้งนั้นค่ะ
แล้วลำพังแค่อธิบายเป็นภาษาไทยก็แย่แล้วค่ะ
ศิลปะประเภทนี้เป็นอะไรที่อธิบายยากมากๆ
แล้วต้องพูดภาษาอังกฤษอีก...แย่เลย ^__^
มาวันนี้...เมื่อครู่แจ๋วได้รับเมลจากเพื่อนของเพื่อน ที่เป็นชาวต่างชาติ
ในเมลเขาบอกว่าจะมาไทยเดือนหน้า จะมาพบ
จะมาคุยแลกเปลี่ยนแลขอข้อมูลเกี่ยวกับงานของแจ๋ว
แงๆ สงสัยต้องเมื่อยมือมากแน่ๆ เลยค่ะ T_T
อ่อนแอภาษนี่แย่จังนะคะ...เศร้าๆๆๆ
คิดถึงพี่อักษรค่ะ ถ้าอยู่ใกล้ๆ พี่อักษรคงจะดีไม่น้อย
คิดถึงน้องแจ๋วเสมอค่ะ
แวะมาเยี่ยมครับพี่
สบายดีไหมครับ
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ครูแอนมาเรียนภาษาอังกฤษให้ฝรั่งเข้าใจได้ง่ายๆ ค่ะ...Take care ka.
เยี่ยมครับ