คุณลุงที่สื่อสารไม่ได้...ญาติจึงไม่เข้าใจและพลอยทำให้บรรยากาศการดำเนินชีวิตไม่ราบรื่น...วันนี้ดูมีความก้าวหน้าทางการรักษา

กรณีผู้ป่วยทางสมองท่านนี้ ได้บำบัดฟื้นฟูไม่นานจึงออกจาก รพ. แห่งหนึ่ง หลังจากอยู่บ้านเฉยๆ นานหลายปี ได้เห็นประชาสัมพันธ์จึงลองเข้ามาปรึกษานักกิจกรรมบำบัด คณะกายภาพบำบัดฯ ม. มหิดล น่าสงสารและหงุดหงิดแทนญาติ บ่อยครั้งที่คุณลุงหงุดหงิดและแสดงพฤติกรรมราวกับเด็กน้อย ไม่ยอมฝึกเดินกับนักกายภาพบำบัด ไม่ยอมฝึกช่วยเหลือตนเองด้านกิจวัตรประจำวันกับนักกิจกรรมบำบัด คราวนี้ผมจะแนะนำอะไรดีครับ...ลองติดตาม

  • มองที่คุณลุงที่มีนิสัยใจร้อน หงุดหงิดง่าย ชอบให้เอาใจและช่วยเหลือทันที
  • คุณลุงไม่ค่อยพูดอยู่แล้ว เมื่อพูดไม่ได้ก็ไม่อยากสื่อสารหรือโดนบังคับฝึกกิจกรรมใดๆ
  • หากคุณลุงพอใจจะทำกิจกรรมอะไร ก็ทำได้โดยอัตโนมัติ แต่ต้องมีคนดูอยู่ห่างๆ
  • ผมแนะนำให้ญาติเข้ามามีส่วนร่วมกับการฝึกทักษะชีวิตของคุณลุง เน้นใจเย็น และค่อยๆ หาวิธีการสื่อสารทั้งท่าทางหรือคำพูด ที่สำคัญให้ "อ่านใจ" ของคุณลุงตลอดช่วงการประกอบกิจวัตรประจำวัน
  • แนะนำว่าหากคุณลุงอยู่บ้าน ก็ค่อยๆสื่อสารและเน้นให้มีโอกาสคิดและทำตามใจบ้าง เช่น ห้ามบังคับมาฝึกกิจกรรมบำบัด แต่ถามคุณลุงถึงความอยากมาฝึกทักษะชีวิตเพื่อตัวคุณลุงเอง หากคุณลุงเข้าใจให้พามาและจัดกิจกรรมง่ายๆ ที่ส่งเสริมการควบคุมตนเองในการเรียนรู้และทำกิจกรรมการดำเนินชีวิต
  • ญาติได้เรียนรู้และให้กำลังใจตนเองจนถึงคุณลุงตามคำแนะนำจนปัญหาด้านพฤติกรรมเปลี่ยนแปลงไปในทางบวกมากขึ้น
  • ขณะนี้ญาติกำลังคิดที่จะหาวิธีการสื่อสารแบบรูปภาพพร้อมคำบรรยายให้คุณลุงชี้บอก คล้ายๆ กับ Communication Board ซึ่งผมดีใจที่ญาติมีส่วนคิดประเด็นนี้เพื่อเสริมสร้างทักษะการสื่อสารด้วยการฝึกใช้วิธีดังกล่าวในชีวิตประจำวัน