นานมาแล้ว ...มีวงกลมอยู่วงหนึ่ง
เศษเสี้ยวหนึ่งของมันหายไปมันกลิ้งไป ... กลิ้งไป
ตามหาเศษเสี้ยวที่หายไปนั้น
มันเจอผู้คนมากมาย
แต่ไม่มีใครเลย ที่จะเติมเต็มมันได้บางที .. ก็ใหญ่เกินไป
ถ้าฝืน ... ก็จะเจ็บทั้งสองฝ่ายบางที ... คิดว่าเข้ากันได้
แต่พอจะก้าวไปข้างหน้า ...ถึงได้รู้ว่า ’ไปด้วยกันไม่ได้’บางที ... เศษเสี้ยวมีหนามแหลมคม
กว่าจะรู้ตัวว่า ‘ไม่ใช่‘
ก็ได้ทิ้งบาดแผลและความเจ็บปวดมากมายไว้ให้เจ้าวงกลมมันยังกลิ้งไป ... กลิ้งไปจนในที่สุด ... ก็ได้พบเศษเสี้ยวของมัน แล้ววงกลม ... ก็เต็มวงเรื่องเล่าของสามเหลี่ยมยังจำเศษเสี้ยวของวงกลมนั้นได้ไหม?
เสี้ยวรูปสามเหลี่ยม...กำลังตามหาวงกลมของมันมันกลิ้งไป ... กลิ้งไปพบคนมากมาย ...
แต่ไม่มีใครเลย ...ที่เป็นที่ของมันนี่ก็ไม่ใช่ ... นั่นก็ยังไม่ใช่พอเจอคนที่คิดว่าใช่ ...
กลับพบว่า
เขามีส่วนเติมเต็มของเขาอยู่ แล้วสามเหลี่ยม ... กลิ้งไป ... กลิ้งไป ...กลิ้งไป ... กลิ้งไป
จนขอบของมันเริ่มมนลง
ในที่สุดสามเหลี่ยมนั้น
กลายเป็นวงกลม
และพบว่าตัวเองสามารถกลิ้งไปได้ด้วยตัวของมันเอง
… โดยไม่ต้องการให้ใครมาเติมเต็ม ...
ความรักของวงกลมกับสามเหลี่ยม
นานมาแล้ว ... มีวงกลมอยู่วงหนึ่ง................
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
บางทราย · 2 ก.พ. 2551
เรือรับจ้าง · 2 ก.พ. 2551
หมอเจ๊ คนสวย แซ่เฮ · 2 ก.พ. 2551
พวงมะม่วง · 2 ก.พ. 2551
พวงมะม่วง · 2 ก.พ. 2551
คนเรายังมีอะไรที่ต้องทำอีกมากมาย เราอยากเป็นอย่างสามเหลี่ยมที่สามารถกลิ้งไปได้ด้วยตนเอง โดยไม่อ่อนแอ