สิ่งสำคัญที่สุด ซึ่งพ่อครูสอนผมก็คือ เรื่อง ใจ ท่านสอนว่า ใจเขาใจเรา การวัดใจกันจะรู้ว่าใจเขาใจเราเป็นอย่างไร เมื่อวัดใจกันได้ ความเข้าใจก็จะเกิด และจุดที่พอดีของทุกคนก็จะปรากฏให้เห็น

                                           ในกระบวนการเรียนรู้ทั้งในมุมวิชาการและมุมวิชาชีวิต  ผมถือว่ามีโอกาสดีมาก ที่ได้เป็นลูกศิษย์  พ่อครูบาสุทธินันท์   ปรัชญพฤธิ์    คำบอกคำสอนที่ท่านให้ผมทั้งทางตรงและทางอ้อม เป็นตำราเล่มใหญ่ที่ไม่สามารถหาซื้อได้  เป็นตำราที่ฝังลึกในตัวลูกศิษย์ตราบชั่วชีวิต                                                          

                           สำหรับผมทุกครั้งที่มีการเรียนรู้จากพ่อครู  ถือว่าได้เรียนรู้ด้วยตัวและหัวใจ  ทุกช่วงเวลาเราต้องพร้อมตลอดเวลา  บางครั้งท่านก็บอกและสอนตรงๆ  บางครั้งท่านบอกและสอนด้วยการทดสอบเราจากสถานการณ์จริง   คำพูดที่คุ้นหูผมมากที่สุดคือ  งานต้องวัดใจกัน   ในบางสถานการณ์จึงทำให้ต้องนอนสะดุ้งไปหลายคืน                                                           

                        ในสถานการณ์ทั้งเชิงรับและเชิงรุก   พ่อครูคิด วาง  วาดแผนงานอย่างรอบคอบ รัดกุม  หลายครั้งในระหว่างการเดินทาง ท่านมักจะตั้งโจทย์  แลกเปลี่ยน  บางทีก็เป็นเรื่องง่ายๆ ธรรมดา  จนบางครั้งผมคิดว่าพ่อครูชวนผมคุย แบบว่ากลัวผมหลับในหรือเปล่า  แต่เหมือนกับท่านรู้ใจ  คำถามที่เราคิดว่าง่ายๆธรรมดา  พอท่านเฉลย ทำเอามือแทบหลุดจากพวงมาลัยรถ    ทุกครั้งที่ได้มีโอกาสเห็นพ่อครู  คุยสนทนากับหลายๆคน  ผมเกิดความตระหนักทุกครั้งว่า  ถ้าเมื่อใดที่เรามีความรู้ไม่พอใช้  เรากำลังตกอยู่ในอันตรายที่น่ากลัวที่สุดในชีวิต                                                       

                                 สิ่งสำคัญที่สุด ซึ่งพ่อครูสอนผมก็คือ เรื่อง  ใจ    ท่านสอนว่า  ใจเขาใจเรา  การวัดใจกันจะรู้ว่าใจเขาใจเราเป็นอย่างไร   เมื่อวัดใจกันได้ ความเข้าใจก็จะเกิด และจุดที่พอดีของทุกคนก็จะปรากฏให้เห็น ถึงแม้ผมเป็นลูกศิษย์  แต่ได้รับโอกาสและเห็นบรรยากาศที่พ่อครูพาไปวัดใจผู้คนมาหลายรูปแบบ ทุกครั้งทำให้ผมตระหนักว่า การวัดใจตัวเองและผู้อื่น  เป็นศาสตร์และศิลป์ขั้นสูง ที่ใครก็ตามที่ไม่ผ่านการฝึกและเรียนรู้อย่างจริงจัง  จะเข้าไม่ถึงสิ่งนี้                                                      

                             ครูพักลักจำ  ฉบับนี้มีไว้เพื่อเชิดชู  ความเป็นครูที่ยิ่งใหญ่   ของ พ่อครูบาสุทธินันท์  ปรัชญพฤทธิ์