เมื่อวานนี้เจ้าค่ะ ...ที่โรงเรียนหนูเป็นศูนย์กลางในการติวเข้ม O-net และ A-net โดยสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุพรรณบุรีเขต ๒ เปิดโอกาสให้เด็กนักเรียนในเขตพื้นที่ ได้มีโอกาสติวกัน (แหะๆๆ เมื่อวานหนูก็ไปนั่งติวกับเขาด้วยเจ้าค่ะ).....
เมื่อวานนี้เป็นการติวจาก พี่ที่จบมาจากคณะวิทยาศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งก็ติวกันตั้งแต่เช้าจนถึงเย็นเลยทีเดียวเจ้าค่ะ ......(งานนี้ต้องใส่แว่นเป็นสี่ตา ไม่เช่นนั้นมองไม่เห็นเจ้าค่ะ คิคิ) ....
มีเพื่อนๆมาจากหลากหลายโรงเรียนทั่วเขตพื้นที่การศึกษาสุพรรณบุรีเขต ๒ มาร่วมโครงการ ไม่ว่าจะเป็น เพื่อนๆ จาก โรงเรียนบ่อสุพรรณวิทยา โรงเรียนสองพี่น้องวิทยา โรงเรียนกาญจนาภิเภกสุพรรณบุรี โรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย โรงเรียนหนองวัลย์เปรียงวิทยา โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา ๕ และเจ้าภาพเอื้ออำนวยสถานที่ก็คือ โรงเรียนบางลี่วิทยาเจ้าค่ะ
พ่อประจักษ์...เป็นผู้กล่าวรายงานต่อท่านประธานในพิธี ....พอพ่อกล่าวเสร็จ ก็เริ่มการเรียนการสอน ....เรียนไปก็ไม่เครียดเจ้าค่ะ พี่ที่สอนเขาสนุกสนานดี....(แต่ด้วยความเพลียๆของหนู ตามันจะหลับเจ้าค่ะ แหะๆๆ..)....แต่หนูไม่เรียนและฟังเฉพาะในห้องเรียนเท่านั้นเจ้าค่ะ หนูแอบบันทึกเสียงของพี่เขาไว้ด้วย เอาไว้ฟังก่อนนอน.....(ฟังเป็นเพลงไปเลย ก๊ากๆๆ)
โครงการติวเข้ม O-net นี้ เป็นโครงการที่ดีสำหรับนักเรียนมากๆเจ้าค่ะ ยังไงหนูก็ต้องขอขอบพระคุณผ.อ.อนุสรณ์ ฟูเจริญ และทาง อบจ.จังหวัดสุพรรณบุรี ตลอดจนคณะครูอาจารย์ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุพรรณบุรีเขต ๒ เป็นอย่างมากเจ้าค่ะ ที่เปิดโอกาสให้พวกหนู ได้รับสิ่งดีๆในชีวิต ....
เดี๋ยววันที่ ๒๙ กุมภาพันธ์ นี้ หนูก็จะสอบ O-net แล้วเจ้าค่ะ ยังไงหนูก็จะตั้งใจให้มากๆ คิคิ.....แต่มีเรื่องข้องใจนิดหน่อยเจ้าค่ะ.....คือว่า เน็ตบ้านหนูกับโทรศัพท์บ้าน มันใช้ไม่ได้ โทรเข้าก็ไม่มีเสียง มันเป็นจังได๋น้อ สงสัย เจ้าหนูตัวร้าย กัดสายโทรศัพท์หนูแน่ๆ แหะๆๆๆ เดี๋ยวจะไปฆ่ามัน ก๊ากๆๆๆ
เป็นกำลังใจให้ทุกๆท่านนะเจ้าค่ะ ---------> น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณสุดทางตะวันออก
คิคิ ขอบคุณที่แวะมาให้ข้อคิด และสิ่งดีๆในบันทึกของหนูค่ะ เป็นกำลังใจให้เช่นกันนะเจ้าค่ะ --------> น้องจิ ^_^
กำลังใจจากตัวเอง...
<p align="center">
ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต </p><p align="center">
เดินเพียงลำพังอยู่กลางทะเลหมอก
รอบกายไม่มีแม้แต่ดวงไฟที่คอยนำทาง
ฉันรู้สึกหนาวเย็นจับใจ รอบกายดูมืดมน</p><p align="center">ตั้งแต่เธอเดินไปจากฉัน
ไม่ว่าฉันจะฉุดรั้งเธอยังไง
ฉันก็ไม่สามารถยืดเวลาความรักของเราไว้ได้
ในเมื่อเธอต้องการจะไป ฉันก็ต้องยอมปล่อยให้เธอไป
เพราะฉันหมดแรงที่จะรั้งเธออีกต่อไป
ตอนนี้มีแต่ความทุกข์ที่ถาโถมเข้ามาในชีวิตในช่วงนี้
ฉันหมดความหวังที่จะอยู่อีกต่อไป หมดกำลังใจที่จะต่อสู้
เมื่อฉันจบสิ้นความรักระหว่างเรา ฉันรู้สึกว่า…
ความฝันของฉันมันได้จบสิ้นไปตรงนั้น</p><p align="center">ฉันเดินอยู่เพียงลำพัง ฉันต้องเริ่มนับตั้งแต่ศูนย์ใหม่อีกครั้ง
ฉันพยายามเดินหาดวงไฟเพื่อเป็นกำลังใจ
เพื่อทำให้ฉันเห็นทางที่จะเดินต่อข้างหน้า
มันลุกสว่างอยู่ในใจของฉัน
มันคือ… กำลังใจจากตัวฉันเอง</p><p align="center">ฉันไม่เคยรู้สึกเลยว่า
กำลังใจจากตัวเองนั้น จะมีความหมายสำหรับตัวฉันมากถึงเพียงนี้
แต่ก่อนฉันไม่ได้ให้ตัวเองเลย แต่ฉันกลับเอาไปให้คนที่ไม่มีค่าพอ
ที่จะรับรู้ถึงกำลังใจของฉันเลยแม้แต่นิดเดียว
</p><p align="center">เมื่อฉันรู้แล้วว่า กำลังใจจากตัวเองมีค่ามากขนาดไหน
ฉันจะเก็บเอาไว้ให้ดี เพื่อให้กับคนที่มีค่าพอ ที่จะถนอมนํ้าใจฉันไว้</p><p align="center">ฉันไม่ได้เดินเเพียงลำพังอีกแล้ว
ฉันได้พบว่า…
กำลังใจจากตัวเอง
ทำให้ฉันมีความหวังขึ้นมาใหม่… อีกครั้งหนึ่ง
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่แอบคิดถึง
ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มอบให้เสมอมาค่ะ ---------> น้องจิ ^_^