สัตว์(ไม่)เลี้ยงแต่มาเยี่ยมจนต้องจำเป็นเลี้ยงโดยธรรมชาติ ไม่ใช่ใครที่ไหนเลยค่ะก็งูสิงไงค่ะ เป็นแขกผู้ไม่ได้รับเชิญแต่ก็มาเยี่ยมเป็นประจำ ต้องจำใจให้มาโดยมีข้อแม้ว่าอย่าเจอกันจังๆก็แล้วกัน งูสิงมาเยี่ยมบ่อยมากเพราะที่บ้านมีอาหารตามธรรมชาติกบเขียดคางคกอึ่งอ่าง ล้วนเป็นอาหารชอบของงู คงจำกันได้ที่เคยเล่าให้ฟังในบันทึกก่อนหน้านี้ ที่รู้งูสิงแวะมาเยี่ยมก็เพราะปลาทองจะส่งเสียงเห่าเตือนให้รู้ แล้วไปยื่นเห่าอยู่ห่างในตำแหน่งที่อยู่ใกล้ๆงู และพร้อมที่จะถอยหนีได้หากงูฉก แต่ก็โชคดีที่ไม่มีเหตุการแบบนั้นเกิดขึ้น เมื่อออกไปดู ก็จำได้ว่าเป็นตัวเดิม เพราะตัวโตมากยาวกว่า 3เมตร มีลายสีดำพาดลำตัวที่มีสีออกเหลืองหรือน้ำตาลอ่อน เมื่อมาเป็นประจำก็ต้องทำความรู้จักกันหน่อย ปรากฏว่าเป็นงูสิงหางดำ ค่ะ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
เจองูบ่อยจนชินแล้ว และไม่ตกใจ ไม่ไปเรียกเพื่อนบ้านให้มาช่วยอีกต่อไป เพราะคราวก่อนชายหนุมตัวโตๆมากันหลายคนพร้อมมีดและไม้ จึงเห็นว่าเราไม่ควรทำร้ายเขาแบ่งพื้นที่อยู่กันก็พอแล้ว อย่ามาจ๊ะเอ๋ ตอน Lin Hui ทำสวนก็แล้วกัน วิธีไล่งูของ Lin Hui อาจจะไม่เหมือนใครค่ะโดยใช้น้ำสาดไปยังตำแหน่งที่งูหลบอยู่ข้างกระถางต้นไม้ที่อึ่งอ่างและคางคางคกมุดเข้าไปอยู่ข้างใน เจ้างูก็หลบเฉย หิ้วน้ำไปหลายถังก็เหนื่อ เลยพักก่อน ที่จะใช้วิธีเอาน้ำสาดงู ใช้ไม้เคาะไล่งูก่อนค่ะแต่ไม่ผล ไม่ได้ผลจริงๆ ก็เลยใช้น้ำสาดดู สักพักใหญ่ๆท่ามกลางความเงียบ เจ้างูสิงหางดำก็เลื้อยออกมาจากที่ช่อนอย่างสง่างาม คงหัวเราะเยาะว่ามนุษย์แม้จะตัวใหญ่กว่าก็ ฉลาดสู้งูอย่างฉันไม่ได้ แต่ใครจะเรียนแบบใช้วิธีนี้ไล่งูก็ได้นะค่ะ รับรองว่างูคงจะพอใจค่ะ
http://www.moohin.com/animals/reptiles-11.shtml
http://www.moohin.com > สัตว์ป่าของไทย > งูสิงหางดำ
|
อาจารย์ให้ความรู้ทั้งวิชาการ และวิชาเกินได้เยี่ยมมาก
งูสิง ปล่อยให้อยู่ตามธรรมชาติได้ ไม่มีพิษ “กัดบ่ตาย” เป็นสัตว์ขี้อาย อยู่เป็นที่เป็นทาง สังเกต จากลอกคราบงู ก็จะรู้ว่าเขาอยู่แถวไหน
ที่บ้านมีเยอะ แต่เลี้ยงเป็นเพื่อนตัว 1 ขนาดเดียวกันกับที่บ้านอาจารย์ แต่ตาบอด ข้างหนึ่ง เคยจับได้ 4-5 ครั้ง แล้วปล่อยไป เขาก็ไม่ไปไหนวนเวียนจับคางคกกินเป็นอาหาร ขโมยไข่ไก่บ้างเป็นครั้งคราว
สุภาษิต คนแซ่เฮ เลี้ยงงู ดีกว่า เลี้ยงเฒ่าหัวงู อิอิ
(ขอบคุณค่ะ..สำหรับความรู้เกี่ยวกับงูสิง) ตายแล้ว ! มามี๊ Lin Hui ขา..นั่นถ้าเป็น OOHOOH นะคะ..ตาย..ค่ะ..ตาย..ต้องตายกันไปข้างนึง..อุ่ย..ขนลุกส์..เกลียดสุด ๆ เลยค่ะ..เห็นไม่ได้เลย..ทุกชนิดที่เป็นงูเลยค่ะ..ต่ะ..แต่..ว่า..ถ้าขึ้นจานแล้ว..OOHOOH มะรังเกียจค๊า !..
สวัสดีค่ะ
ขึ้นชื่อว่า งู นี่กลัวค่ะ แต่ไม่เคยทำร้ายเขา ได้แต่เรียกคนมาไล่ไปเฉยๆ ก็แหม น่ากลัวนี่คะ
จะเข้ามาบอกว่า ไปทำน้ำปลาหวานสะเดา แล้วค่ะ อร่อยมากค่ะ
งูสิงเป็นเจ้าของที่เดิม ที่ผมไปสร้างบ้านอยู่ เรียกได้ว่าเป็นเจ้าของบ้านคนก่อนบริเวณทุ่งแถวนั้น ช่วงไปอยู่ใหม่ๆ มักจะมาเยี่ยมเยือนแม่บ้านผมเป็นประจำ ชนิดขดรอหน้าประตูบ้านเลย ตัวใหญ่เป็นเมตร ดำมะเมื่อม
ผมเองไม่เคยเจอตัวใหญ่กับตนเองในบ้าน เจอแต่ลูกๆกับคราบของมัน แต่เจอตัวใหญ่ระหว่างทางตอนขับรถกลับบ้าน ขนาดหางอยู่ฟากถนนหนึ่ง หัวอยู่ในพงอีกฟาก ต้องหยุดรถรอให้เขาเลื้อยลงข้างทางครับ
ปัญหาคือ ถ้าเป็นงูสิงก็ดีไป แต่ที่กลัวคือ สีมันคล้ายงูเห่า งูจงอาง วันก่อนช่างกำจัดปลวกมาพ่นน้ำยา ก็บ่นกับผมว่า เขาเป็นคนไล่ปลวก ไม่ใช่คนไล่งูนะหมอ เพราะมีบ้องหลาสองตัวพันกันในร่องน้ำข้างบ้าน ผมบอกเขาว่า งูสิงมั๊ง เพราะเป็นถิ่นของเขา แต่ช่างเขายืนยันว่า บ้องหลา คือ จงอาง ครับ
เล่นเอาผมเลิกเดินออกกำลังแถวนั้นไปพักใหญ่ครับ
สวัสดีค่ะ คุณแม่ LinHui
คงยังไม่สายไปนะคะ ยังไม่ถึงวันที่ 10 ขอให้เฮงๆๆๆๆค่ะ
มาสวัสดีพี่หลินครับ
งูสิง ผมไม่กลัวแต่ไม่กล้า อิอิ
ตอนเด็กๆแม่คลอดน้อง พ่อเอางูเห่ามาดองเหล้าแล้วเอาน้ำมาให้แม่ดื่ม เขาว่ามันทำให้ร้อน ดีสำหรับคนอยู่ไฟแบบโบราณครับ
คิดถึงพี่หลินครับ
งูสิงนี่หากพวกคนงานคนข้างกายซึ่งมีทั้งอีสานและคนเหนือเห็นแล้วรับรองว่าถูกจับไปลงหม้อหมดค่ะ
ที่บ้านก็มีงูพอประมาณค่ะโดยดูจากคราบที่เขาลอกทิ้งเอาไว้ แต่ไม่ค่อยจะเห็นตัวกันจังๆหรอกค่ะ งูที่พบบ่อยคือ งูเขียวหางไหม้ มีอยู่พักหนึ่งมีสองตัวจะมานอนที่ต้นมะลิตรงทางลงท่าน้ำ มาเป็นเวลาด้วยค่ะ ประมาณทุ่ม ตอนเช้าก็ไปแล้ว มาอยู่สักสองอาทิตย์ก็หายไป การเห็นเช่นนี้ก็ทำให้เราระวังขึ้นค่ะ คิดเช่นเดียวกับอาจารย์ค่ะว่าเราแบ่งพื้นที่อยู่ร่วมกันได้
อาจารย์ขจิตเคยบอกสูตรไล่งูว่าให้นำลูกมะนาวไปวางไว้ในที่ๆงูมักปรากฏ ส่วนลุงโชติช่างทำเรือนไทยบอกว่าให้เอาเชือกกล้วยไปวางๆไว้ คืองูเขาจะแพ้เชือกกล้วย ยังไม่เคยลองเลยค่ะ