ชีวิตมีขึ้นก็มาลงเป็นธรรมดา

ยืนฟังพี่ๆที่ห้องแลบพูดกันถึงแขกที่อาจารย์เราพาไปเลี้ยงวันนี้

ดร.เนสตัน จากอเมริกา ผู้ที่เคยให้ทุนกับสถาบันแห่งนี้อย่างมากมาย

เมื่อก่อนตอนเขาให้ทุนมาทำวิจัยคนที่นี่ต้อนรับอย่างกับเทวดา มีคนลงไปรอรับข้างล่างแต่เดี๋ยวนี้ท่านไม่มีทุนมาให้ทุกอย่างกลับหน้ามือเป็นหลังมือ ต้องเดินขึ้นมาเพื่อตามหาคนรู้จัก พูดคุย ทักทาย

ทำไม หากใครหมดผลประโยชน์ให้เรา เรากลับเพิกเฉยไม่เหมือนเดิม ถ้าเช่นนั้น ทำให้เป็นปกติ ต้อนรับให้เกียวติแต่พอควร เพื่อความเสมอต้นเสมอปลาย ไม่ขึ้นๆลงๆ

ไม่มีอะไรเที่ยงแท้แน่นอน นี่แหละสัจธรรม