ปัญหายาเสพติด

          ศูนย์วิวัฒน์พลเมือง ปากช่อง นครราชสีมา เป็นสถานที่สำหรับบำบัดฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติด โดยการรับช่วงต่อมาจาก สำนักงานคุมประพฤติ โดยการดำเนินการโครงการ เพื่อชีวิตใหม่ คืนคนดีสู่สังคม ซึ่งการดำเนินโครงการจะมีระยะเวลา 4 เดือน โดยการจัดกิจกรรมต่าง ๆ ให้เด็กได้ออกกำลัง ได้เรียนรู้อาชีพต่าง ๆ เมื่อครบ 4 เดือนแล้ว ก็จะส่งกลับไปยังสำนักงานคุมประพฤติเพื่อดำเนินการต่อไป
          จากการที่เข้าไปศึกษาจากศูนย์ดังกล่าว ทำให้ได้รับรู้ถึงความรู้สึกของเด็กที่เข้ามาบำบัดฟื้นฟูว่า เป็นอย่างไร รู้สึกอย่างไร โดยเด็กแต่ละคนก็จะเล่าประสบการณ์ที่แตกต่างกันให้ฟัง แต่หลังจากที่ได้รับฟังเรื่องต่าง ๆ จากเด็กที่มาให้ข้อมูลแล้ว สรุปได้ว่า สาเหตุของการติดยาเสพติดส่วนใหญ่เกิดจากความประพฤติ หรือพฤติกรรมของเด็กเอง ซึ่งเด็กส่วนใหญ่อยู่ในวัยรุ่น เพื่อนจึงเป็นสิ่งสำคัญที่ชักจูงให้เขาเหล่านั้นเดินไปในเส้นทางของยาเสพติด อันดับรองลงมาคือเรื่องของสภาพครอบครัวที่มีปัญหา แล้วเด็กเหล่านั้นหาทางออกไม่ได้ ก็เลยได้รับการชักจูงจากผู้ไม่หวังดีสู่ถนนแห่งยาเสพติด ต่อมาคือชุมชน สิ่งแวดล้อมที่ทำให้เด็กเดินผิดทาง อันดับสุดท้ายคือเรื่องของปัญหาเศรษฐกิจที่รุมเร้าเข้ามาจนเด็กต้องหาทางเพื่อช่วยเหลือตัวเองและครอบครัว แล้วก็เดินเข้าสู่วังวนของยาเสพติดในที่สุด
          น.ส.หมวย (นามสมมุติ) เล่าให้ฟังว่า ตนเองเป็นลูกของนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ฐานะทางบ้านดีมาก ครอบครัวอยู่กันครบ แต่ทั้งพ่อและแม่ไม่มีเวลาคอยให้คำปรึกษาดูแล ให้แต่เงินใช้แล้วก็ตามใจ ผลสุดท้ายก็หลงระเริงไปกับเพื่อน ๆ จนถึงขั้นติดยาเสพติด ซึ่งยอมรับว่าติดยาอย่างมากถึงขั้นฉีดเข้าเส้น โดยการนำยาบ้ามาละลายน้ำแล้วฉีดเข้าเส้น ซึ่งมาให้ความรู้สึก และยาออกฤทธิ์ได้เร็ว มอยู่ครั้งหนึ่งเกิดอาการอยากยาอย่างมาก ถึงขั้นชัก สุดท้ายก็ได้ถูกส่งตัวเข้ามาอยู่ที่ศูนย์แห่งนี้
          น.ส.หมวย กล่าวต่ออีกว่า อยากจะรักษาให้หาย แต่ก็ไม่แน่ใจว่า เมื่อกลับออกไปจะเลิกได้เด็ดขาดหรือไม่ เพราะต้องกลับไปอยู่ในสังคมแบบเดิม ๆ ในชุมชนแบบเดิม ๆ ได้พบกับเพื่อนที่ยังคงเล่นยาเสพติดอยู่ เมื่อถึงเวลานั้น ก็อาจจะหันกลับไปเล่นอีก ถ้าถามว่าจะเลิกได้เด็ดขาดไหม คงบอกว่าไม่ได้ คงต้องกลับไปเล่นอีกแน่นอน หากกลับไปอยู่แบบเดิม เพราะถ้าเห็นเพื่อนเล่นกัน ก็นึกอยากเล่น แต่ถ้าไม่เห็นเลยก็อดได้ แลคิดว่าเลิกได้อย่างแน่นอนถ้าไม่เห็น
          หนูได้เข้ามาบำบัดที่นี่ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 แล้ว อยากเลิกให้เด็ดขาด แต่ก็เลิกไม่ได้ อย่างที่บอกนั่นแหละ คือต้องกลับไปอยู่ที่เดิม ๆ นี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะกลับออกไป แล้วจะกลับมาอีกเป็นครั้งที่ 4 หรือเปล่า มีทางเดียวถ้าจะเลิกเด็ดขาดเลย คงต้องให้แม่ย้ายบ้านไปทำมาหากินที่อื่น ให้ห่างไปจากสังคมแบบนั้น แต่ก็คงทำไม่ได้
          น.ส.ปู (นามสมมุติ) อีกหนึ่งที่เข้ามาอยู่ในศูนย์ฯ แห่งนี้ เปิดเผยว่า ตนเองเข้ามาอยู่ในวังวนของยาเสพติดได้ก็เพราะ ปัญหาในครอบครัวที่พ่อแม่หย่าร้างกันตั้งแต่ตนเองยังไม่เกิด พอลืมตาดูโลก ก็ไม่มีพ่อแล้ว แม่ประกอบอาชีพช่างเสริมสวย ช่วยแม่ทำผมอยู่ในร้าน แล้วจู่ ๆ ก็มีคนเอาโทรศัพท์มือถือมาให้ฟรี ๆ ซึ่งตนเองก็อยากได้อยูแล้ว เพราะจะได้มีเหมือนอย่างเพื่อน ๆ เขา ก็เลยเอาไว้ แต่ก็ต้องแลกกับโทรศัพท์ด้วยการเป็นนายหน้าค้ายาบ้า ตอนแรกก็ทำไม่กี่ตัว แต่พอทำแล้วเห็นว่าได้เงินดี ได้เงินมากก็เลยทำเรื่อย ๆ สุดท้ายก็หันมาเสพยาของตัวเอง
          น.ส.ปู กล่าวต่อว่า หลังจากที่ตนเองติดยา ทั้งแม่และพี่น้องเสียใจมาก พี่สาวทั้งตบทั้งตี ทั้งกระทืบ แม่ก็ได้แต่ดุด่า ไม่มีใครช่วยเหลือ ให้คำแนะนำ หรือว่าปลอบใจเลย เลยเกิดความรู้สึกว่าไม่มีใครรัก และสนใจ ก็เลยหนีออกมาจากบ้านมาอยู่กับแฟน และเดินทางเข้าสู่ยาเสพติดจนถูกตำรวจจับ และถูกส่งเข้ามาบำบัดในศูนย์แห่งนี้
          ถ้าถามว่า กลับออกไปจะใช้ชีวิตอย่างไรต่อ ซึ่ง ณ เวลานี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าชีวิตตนเองจะเดินไปทางไหน เพราะต้องกลับไปอยู่ในสังคมเก่า ๆ ซึ่งเป็นที่มีแต่ยาเสพติด เมื่อออกไปเพื่อนฝูงก็ต้องเข้ามาทักทาย ลูกค้าที่เคยซื้อยา ผู้ขายที่เคยเอายามาให้ก็คงต้องเข้ามาติดต่ออีกแล้วจะหนีออกไปจากยาเสพติดได้อย่างไร นอกเสียจากว่าย้ายไปทำมาหากินที่อื่นเลย ก็ทำไมได้เพราะแม่ และพี่อยู่ตรงนั้น ก็ต้องไปช่วยเขาทำงาน ก็อาจจะเข้าไปยุ่งกับยาเสพติดอีก อยากให้ทางเจ้าหน้าที่เร่งดำเนินการจัดการกับผู้ผลิตยาให้เด็ดขาด รวมทั้งผู้ค้ายาด้วย เพื่อไม่ให้เด็กรุ่นหลัง ๆ เข้ามาติดยาเสพติดอีก แต่ก็เป็นไปได้ยาก เพราะมีเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลตนเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด ที่บอกอย่างนี้เพราะตนเองโดนมาแล้วรู้เรื่องนี้ดี น.ส.ปู กล่าว
          ปัญหาเรื่องของยาเสพติดในปัจจุบันนี้ บอกได้ว่ายิ่งนับวันยิ่งรุนแรงขึ้น ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ทั่วโลก ซึ่งหลายประเทศ หลายคนพยายามหาทางแก้ไข แต่ก็ไม่สามารถจะแก้ไขได้ ส่วนในประเทศไทยของเรา อย่างที่รู้ ๆ กันอยู่ว่ารุนแรงแค่ไหน การแก้ปัญหาที่ถูกจุด ถูกทางเท่านั้นที่จะแก้ปัญหาได้ แต่หากตราบใด ปัญหาครอบครัว ปัญหาสังคม ชุมชน ปัญหาในตัวยของเด็กเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหาเรื่องของเศรษฐกิจ ยังเป็นอยู่อย่างนี้ บอกได้เลยว่า ปัญหายาเสพติดในประเทศไทย แก้ไขไม่ได้อย่างแน่นอน