ในบันทึกที่ ๘ กล่าวถึงการอ่านได้เปลี่ยนชาวอาหรับป่าเถื่อนกลายเป็น "มุสลิม" ที่อุดมด้วยอารยธรรม ในบันทึกนี้ขอเพิ่มเติมต่อเนื่องจากบันทึกที่แล้วดังนี้ครับ
สิ่งแรกที่สุดที่นักเรียน-นักศึกษาทุกระดับจำเป็นต้องอ่านนั่นคือ "อัลกุรอาน" อย่างที่ศาสดา (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) และศอฮาบะฮของท่าน ตลอดจนเหล่าศรัทธาชนได้อ่านและนำสิ่งที่ได้อ่านมานั้นมาปฏิบัติใช้อย่างจริงจังจนได้รับความเจริญรุ่งเรืองก้าวหน้าดังที่ได้รับการบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์
ด้วยการอ่านและเข้าใจเจตนารมณ์ที่แท้จริงของอัลกุรอานนี่เองคือเคล็ดลับแห่งความสำเร็จนั้น อย่างไรก็ตาม หากการอ่านนั้นเพียงแต่อ่าน "เสียงของอัลกุรอาน" อย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ย่อมไม่อาจบรรลุถึงเจตนารมณ์แห่งสารที่อ่านนั้น
อุปมาดั่ง การที่เราได้รับคู่มือฉบับภาษาอังกฤษที่เราสามารถท่องมันจนจำขึ้นใจ แต่ไม่เข้าใจสารัตถะของสิ่งที่อ่านนั้น แน่นอนว่า เราจะไม่ได้รับประโยชน์ใดๆจากคู่มือนั้นเลย
และการอ่านอัลกุรอานนี้ก็จะเป็นรากฐานสำคัญในการอ่านสัญญาณอื่นๆของพระเจ้าที่มีอยู่ทุกหนทุกแห่งรอบๆตัวเรา มันคือการสร้างสรรค์ที่มหัศจรรย์ มันคือขุมคลังแห่งสรรพความรู้มันคือสิ่งอัลลอฮฺพระผู้ทรงสร้างได้ตระเตรียมมันสำหรับมนุษย์ น่าเสียดาย น่าเสียดายยิ่งนักหากเรา ผู้ซึ่งศรัทธาในพระผู้สร้างสิ่งดังกล่าว กลับไม่ได้หยิบเอาสิ่งเหล่านั้นมาใช้ประโยชน์เลย หรือได้รับประโยชน์จากสิ่งเหล่านั้นเพียงเล็กน้อย ทั้งนี้เนื่องจากการไม่ให้ความสำคัญที่เหมาะสมกับการ "อ่าน" อัลกุรอาน และสัญญาณต่างๆของอัลลอฮฺ
ด้วยเหตุนี้เองที่ พระบัญชา "อิกเราะ" หรือ "จงอ่าน" จึงถูกประทานลงมาพร้อมกับคำสั่งต่อมาที่ ให้ "อ่านในนามของพระผู้อภิบาลของเจ้า" ที่ทรง "สร้าง" ทุกสิ่ง
การอ่านอัลกุรอานและไม่สนใจอ่านสัญญาณอื่นๆของพระองค์ที่แทรกซึมอยู่ในส่วนต่างๆของโลกและจักรวาลได้พิสูจน์แล้วว่า แม้พวกเขาจะยังคงดำรงความเป็นมุสลิม เป็นผู้ศรัทธา อยู่แต่ก็อยู่ในสภาพที่อ่อนแอ และการอ่านสัญญาณอื่นๆโดยไม่สนใจอ่านอัลกุรอานก็ได้พิสูจน์แล้วเช่นเดียวกันว่า แม้ว่าพวกเขาจะเข้มแข็ง ก้าวหน้า และมั่งคั่งจากความรู้ดั่งกล่าว แต่พวกเขาก็ได้ใช้ความเข้มแข็ง ก้าวหน้าและมั่งคั่งดังกล่าวอย่างไม่เหมาะสม และนำไปสู่วิกฤติต่างๆนานาบนหน้าแผ่นดิน
การแยกอัลกุรอานจากวิชาที่จะทำให้เข้าใจการสร้างสรรค์ของพระผู้สร้าง จะก่อเกิดอนุชนมุสลิมที่เชื่อว่าอัลลอฮฺสร้างสิ่งต่างๆ แต่ไม่รู้ว่าอัลลอฮฺทรงสร้างสิ่งต่างๆนั้นอย่างไร และไม่มีความรู้ในการดึงเอาประโยชน์จากการสร้างสรรค์นั้นของพระองค์
ด้วยเหตุนี้ การศึกษาอิสลามนอกเหนือจากการรักษาความบริสุทธิ์ของความเชื่อที่ถูกต้องแล้ว การศึกษาอิสลามได้เสริมเติมเต็มความเชื่อดังกล่าวด้วยความรู้เกี่ยวกับการสร้างสรรค์ดังกล่าว ซึ่งจะนำไปสู่ความเชื่อที่มั่นคงยิ่งขึ้น และยังได้รับประโยชน์จากความรู้ดังกล่าวอีกด้วย
ดังนั้นบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับ "การศึกษาอิสลาม" จึงต้องมีความรู้ทั้งสองส่วนดังกล่าว
