มาตรา 105 ป.วิ.อ.จดหมาย ไปรษณียบัตร โทรเลข สิ่งพิมพ์หรือเอกสารอื่นซึ่งส่งทางไปรษณีย์และโทรเลข จากหรือถึงผู้ต้องหาหรือจำเลย และยังมิได้ส่งถ้าเจ้าหน้าที่ต้องการเพื่อประโยชน์แห่งการสอบสวน ไต่สวนมูลฟ้อง พิจารณาหรือการกระทำอย่างอื่นตามประมวลกฎหมายนี้ ให้ขอคำสั่งจากศาลถึงเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์โทรเลขให้ส่งเอกสารนั้นมา ถ้าอธิบดีกรมตำรวจหรือข้าหลวงประจำจังหวัดเห็นว่าเอกสารนั้นต้องการใช้เพื่อการดังกล่าวแล้ว ระหว่างที่ขอคำสั่งต่อศาลมีอำนาจขอให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายไปรษณีย์โทรเลขเก็บเอกสารนั้นไว้ก่อน บทบัญญัติแห่งมาตรานี้ไม่ใช้ถึงเอกสารโต้ตอบระหว่างผู้ต้องหาหรือจำเลยกับทนายความของผู้นั้นการบัญญัติเช่นนี้เหมาะสมกับเสรีภาพของประชาชนหรือไม่ ถ้าไม่เหมาะสมควรบัญญัติแก้ไขอย่างไร มนุษย์ทุกคนเกิดมาต้องมีสิทธิและหน้าที่หน้าที่ต้องกระทำการงดเว้นกระทำการอย่างหนึ่งอย่างใด ส่วนในเรื่องของสิทธินั้นในอาณาเขตของสิทธิ เราทำได้หมดแต่ต้องไม่กระทบเทือนสิทธิของคนอื่น ถึงผู้ต้องหาหรือจำเลยจะเป็นมนุษย์คนหนึ่งซึ่งควรมีทั้งสิทธิและหน้าที่แต่ถ้าเรายอมให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยมีสิทธิและหน้าที่ได้อย่างเต็มที่ยอมมีผลกระทบต่อความมั่นคง ประชาชนและประเทศ แต่ถึงอย่างไรก็ดีการจำกัดสิทธิของผู้ต้องหาหรือจำเลยต้องมีกฎเกณฑ์ที่แน่ชัดและต้องมีการตรวจสอบได้เนื่องจากกระทบสิทธิของผู้ต้องหาหรือจำเลยข้าพเจ้าเห็นว่าตามมาตรา105ป.วิ.อ.บัญญัติเหมาะสมกับเสรีภาพของประชาชนเพราะเป็นการจำกัดสิทธิของผู้ต้องหาหรือจำเลยที่มีกฏเกณฑ์ที่แน่ชัดและมีการตรวจสอบควบคุมการจำกัดสิทธิและเสรีภาพผู้ต้องหาหรือจำเลยโดยศาลถึงแม้ในมาตรา105ป.วิ.อ.วรรคสามบทบัญญัติแห่งมาตรานี้ไม่ใช้ถึงเอกสารโต้ตอบระหว่างผู้ต้องหาหรือจำเลยกับทนายความของผู้นั้นข้าพเจ้าก็เห็นว่าเหมาะสมถึงแม้เขาจะเป็นผู้ต้องหาหรือจำเลยเข้าก็มีสิทธิที่จะต่อสู้คดีไม่ว่าเขาจะกระทำผิดจริงหรือไม่เราไม่ควรจำกัดสิทธิเขาโดยการตรวจสอบเอกสารโต้ตอบระหว่างผู้ต้องหาหรือจำเลยกับทนายความของเขาถึงแม้เขาจะกระทำผิดจริงก็ควรมีสิทธิต่อสู้คดีโดยเท่าเทียมกับผู้อื่น
