วันที่ ๒๓ พ.ย. ๕๐ คุณแอนน์มาหารือเรื่องสัญญากับองค์กรที่มารับบริการ IOCS ผมคุยด้วยอย่างสนุกสนาน (และประเทืองปัญญา) โดยเริ่มจากวัตถุประสงค์ของการมีเอกสารสัญญาหรือข้อตกลง เราคุ้ยหาคุณค่าที่แท้จริงของมัน แล้วจึงคิดต่อว่า เมื่อคุณค่าที่แท้จริงเป็นอย่างนั้น เราจะเขียนสัญญาหรือข้อตกลงอย่างไร และจะเอามาใช้ประโยชน์ในช่วง ๑ ปีของบริการ IOCS อย่างไร
ผมถามคุณแอนน์ว่า ผมทำหน้าที่ชวนคิดอย่างนี้ดีไหม ได้รับคำตอบว่าดี ผมจึงได้ความคิดว่า ผมน่าจะวางแผนพัฒนาชีวิตของตนเองไปอีกขั้นหนึ่ง โดยเข้าไปทำประโยชน์ให้แก่องค์กรต่างๆ ในฐานะ “คุณอำนวย” ทำหน้าที่จุดประกาย ชวนคิด ชวนตั้งคำถาม โยงไปหาแก่น หรือคุณค่าที่แท้จริงของกิจการต่างๆ แล้วโยงสู่ยุทธศาสตร์การลงมือทำ ซึ่งผู้อื่นเป็นผู้ทำ ผมเป็นกองเชียร์
เข้าใจว่า ผมเป็นนักตามล่าหาแก่นโดยธรรมชาติ และไม่ค่อยจะเห็นพ้องกับสภาพทั่วไปในสังคมที่เน้นพิธีกรรมหรือรูปแบบ ผมจึงเป็นชนส่วนน้อยในสังคม แต่ก็ยังแปลกใจว่าดำรงตนเป็นชนส่วนน้อยเช่นนี้ไปเรื่อยๆไม่หยุดยั้ง ก็มีที่ให้ทำประโยชน์ได้ไม่ใช่น้อย ทำให้ชีวิตตอนแก่มีภารกิจมากกว่าที่คาดไว้ และเป็นชีวิตที่มีคุณค่า
ผมบอกตัวเองว่า วิสัยทัศน์ชีวิตช่วง Late Adult Phase ของผมคือ “แก่สู่แก่น”
วิจารณ์ พานิช
๒๓ พ.ย. ๕๐
