Charles Hamilton (2002)ได้ศึกษาการสร้างทักษะเพื่อแก้ปัญหาของมนุษย์นั้นมีแนวโน้มใช้เวลาน้อยลงเรื่อยๆ
Building skills to keep pace
§ 1975 -Your base skills survive 25 years
§ 1990 - Survive 7 years
§ 1997 - Survive 4 years
§ 2000 - Survive 1.5 years
เพราะฉะนั้น มนุษย์เองก็ต้องรู้จักปรับตัวเพื่อความอยู่รอด สำหรับประเทศไทยนั้นก็ได้พยายามปรับกระบวนทัศน์และประยุกต์ใช้ Computer ในรูปแบบต่างๆ ซึ่งเรารู้จักในรูปของ e –Thailand ดังนี้
E-Government
E -Industry
E -Commerce
E -Education
E -Society
และข้าพเจ้าขอพูดถึง E-education เพื่อให้ง่ายต่อการทำความเข้าใจดังนี้ E-education ประกอบไปด้วย สื่ออิเล็กทรอนิกส์ และแนวคิดในการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่ง่ายขึ้น โดยนำสิ่งที่ได้ไปเผยแพร่ผ่าน Internet จนนำไปสู่การปรับกระบวนการเรียนรู้ใหม่ เช่น หลักสูตรใหม่ ตำราใหม่ๆ การรวบรวมองค์ความรู้เก่าๆ เพื่อใช้เป็นฐานข้อมูลในการแก้ปัญหาได้ง่ายขึ้น ซึ่งสิ่งเหล่านี้รวมๆ กันเราเรียกว่า E-education ซึ่งปัจจุบันเราจะเห็น E-education ได้ในรูปของ
E-learning
E-book
E-library
Web-based
ซึ่งการจะพัฒนา ICT เพื่อการศึกษาในแต่ละสถานศึกษานั้น ควรจะมองจากภายในไปสู่ภายนอกเพราะแต่ละสถานศึกษามีองค์ประกอบไม่เหมือนกัน โดยอาจจะเริ่มจากการลงทุนในทรัพยากรมนุษย์ (Human Capital) เช่น พัฒนาครู พัฒนาบุคลากร รวมถึงเด็กและเยาวชน ให้สนใจและสามารถเข้าถึงแหล่งความรู้ได้ง่ายขึ้นเพื่อให้ง่ายต่อการบริหารจัดการในอนาคต
ในปัจจุบันเป็นยุคแห่งการแข่งขันเพื่อนำความรู้ที่มีไปแก้ปัญหาที่ซับซ้อนมากยิ่งขึ้นเพราะฉะนั้นคนที่มีการพัฒนาตัวเองอยู่เสมอจึงจะอยู่รอดในสังคมที่มี Dynamic ในตัวเอง
