ในตอนที่ ๖ ผมได้พูดถึงความสำคัญของ"ปัจเจกชน"แต่ละคนในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของอุมมะฮฺหรือประชาชาติ ที่หากปัจเจกชนแต่ละคนมีคุณภาพมันจะส่งผลต่อคุณภาพของอุมมะฮฺในภาพรวมด้วย และหากปัจเจกชนชนนั้นด้อยหรือมีปัญหามันก็จะส่งผลต่ออุมมะฮฺในภาพรวมด้วยเช่นกัน
เมื่อ "การอ่าน" และการเป็น "นักอ่าน" มีความสำคัญอันดับแรกสุดตามทัศนะของอัลกุรอานตามที่ได้อ้างถึงในบันทึกตอนที่ ๔ ,๕ และ ๖ แล้วนั้น สิ่งที่ส่งผลให้สามารถ "อ่าน" ได้ อ่านเป็น รักการอ่าน และอ่านอย่างต่อนื่องตลอดชีวิตจึงมีความสำคัญตามไปด้วย
คงไม่มีใครปฏิเสธที่ว่าการอ่านออกเขียนได้เป็นก้าวแรกที่สำคัญที่สุด และหากว่าไม่สามารถที่จะบรรลุสู่ความสำเร็จของก้าวแรกนี้ก็เท่ากับ อุมมะฮฺนี้ได้ล้มเหลวแล้วอย่างสิ้นเชิง เป็นความล้มเหลวที่สาสมกับการเปิดประตูรับสารพัดความอัปยศ อ่อนแอ ล้าหลัง ตกต่ำ ไร้เกียรติ และความยุ่งยากต่างๆนานาที่ซัดสาดและกระหนำซ้ำเติมครั้งแล้วครั้งเล่า ประหนึ่งไม่มีจุดสิ้นสุดของมัน และดั่งหนึ่งเป็นมรดกอันอัปยศที่ตกทอดแก่อนุชนรุ่นแล้วรุ่นเล่าหากผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่ายตระหนักแน่ในข้อนี้พวกเขาและเธอย่อมไม่อาจแม้จะนอนหลับแม้แต่เสี้ยวนาที
