เช้าวันนี้ตื่นขึ้นมาสมองปลอดโปร่ง เลยลุกขึ้นมาแต่งบทดอกสร้อยปีใหม่เอาไว้เตือนใจตนเองครับ
ปีใหม่ไทย - ปีใหม่ธรรม
ปีเอ๋ย...ปีใหม่
มัวแต่ไป ส่งความสุข สนุกสนาน
จัดงานเลี้ยง เริงรื่น ให้ชื่นบาน
ล้วนเผาผลาญ ด้วยความสุก ทุกข์ที่ใจ
อายุมาก หากไม่รู้ เช่นนั้นเอง
อย่าอวดเบ่ง ว่าสุขดี นี้ไม่ใช่
เพียงปล่อยวาง กินกามเกียรติ เสนียดจัญไร
วันปีใหม่ ได้สุขสวย ด้วยธรรมเอย
สวัสดีค่ะท่าน ผอ.
ความทุกข์แคล้ว คลาดเคลื่อนแล้วจางหาย
ทุกข์ ทุกข์ ทุกข์ ทุกทิวา เจียนวอดวาย
ทุกข์ทำไม ใจเราสุข ทุกทุกวัน
สุขดีกว่า ตัวมีค่า กว่ามหันต์
จงรักกัน ด้วยสุข ด้วยความฝัน
จงฟันฝ่า อันตราย กรายใกล้กัน
ทุกทุกวัน มีสุข ทิวาเอย
****
มอบให้ ท่าน ผอ.ด้วยความรักค่ะ
ครูอ้อย
ส วัสดีครับ ท่านอาจารย์สิริพร ขอขอบพระคุณอย่างสูงนะครับ สำหรับกลอนปีใหม่ ผมชอบวรรคที่ว่า "ทุกข์ทำไม ใจเราสุข ทุกทุกวัน" ครับ นั่นนะซิครับ เราจะทุกข์ทำไม ใจเราสุข มันก็เป็นสุข อยู่ทุกวันครับ ขอให้อาจารย์สิริพรมีความสุขทุกทุกวันเช่นกันครับ
เรียกข้าน้อย ว่า..ครูอ้อย ได้ไหมเอ่ย
เรียกครูอ้อย ข้าน้อย เหมือนคุ้นเคย
อ้อยอ้อยอ้อย ข้าน้อย คอยสองคำ
****ได้นะคะ****
สวัสดีครับ ต่อไปจะเรียก "ครูอ้อย" ตามความประสงค์
ทราบและถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัด