ธรรมเป็นเหตุให้ระลึกถึงกัน : สาราณียธรรม ๖

 

<table border="0" class="blog_center_data"><tbody><tr><td>

ผู้เขียน ห่างเหินจาก GTK ไปหน่อย  วันนี้โอกาสว่าง  ขอนำเสนอหลักธรรม
คำกลอนในหัวข้อ "ธรรมเป็นเหตุให้ระลึกถึงกัน" มาฝาก ครับผม
 ----------------------------------------------------
     ธรรมเป็นเหตุให้ระลึกถึงกัน  :  สาราณียธรรม  ๖
  ----------------------------------------------------
 ทำสิ่งใด ด้วยกายา เมตตาพร้อม
พูดนอบน้อม เอ่ยวจี มีเหตุผล
คิดแง่ดี  มีน้ำใจ ให้ทุกคน
มีลาภผล มิหวงไว้ แบ่งให้กัน

ประพฤติดี ตามกฎ กำหนดไว้
รู้จักใช้ ความคิด จิตสร้างสรรค์ 
หากคุณธรรม หกข้อนี้ เกิดมีพลัน
ย่อมระลึก ถึงกัน ตลอดไป ๚

     --------------------------------------------------------

สาราณียธรรม ๖  คือ  ธรรมเป็นที่ตั้งให้ระลึกถึง, ธรรมเป็นเหตุให้ระลึกถึงกัน
หลักการอยู่ร่วมกัน  มีดังนี้ :-

๑. เมตตากายกรรม  คือ  ช่วยเหลือกิจธุระของผู้ร่วมหมู่คณะด้วยความเต็มใจ
แสดงกิริยาอาการสุภาพ  เคารพนับถือกัน ทั้งต่อหน้าและลับหลัง

๒. เมตตาวจีกรรม  คือ  ช่วยบอกสิ่งที่เป็นประโยชน์  สั่งสอน  แนะนำตักเตือน
ด้วยความหวังดี  กล่าววาจาสุภาพ แสดงความเคารพนับถือกันทั้ง
ต่อหน้าและลับหลัง

๓. เมตตามโนกรรม  คือ  ตั้งจิตปรารถนาดี  คิดทำสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่กัน
มองกันในแง่ดี ทั้งต่อหน้าและลับหลัง

๔. สาธารณโภคี  คือ  เมื่อได้สิ่งใดมาโดยชอบธรรมแม้เป็นของเล็กน้อย  ก็
ไม่หวงไว้แต่ผู้เดียว  นำมาแบ่งปันเฉลี่ยเจือจานให้ได้ใช้สอยร่วมกัน

๕. สีลสามัญญตา  คือ  มีความประพฤติสุจริตดีงาม  ถูกต้องตามระเบียบวินัย
ไม่ทำตนให้เป็นที่รังเกียจของหมู่คณะ

๖. ทิฏฐิสามัญญตา  คือ  มีความเห็นชอบร่วมกัน  ในข้อที่เป็นหลักการสำคัญ
ที่จะนำไปสู่ความสิ้นทุกข์ หรือขจัดปัญหา

ธรรม ๖ ประการนี้  มีคุณ คือ
- เป็น สารณียะ  :  ทำให้เป็นที่ระลึกถึง
- เป็น ปิยกรณ์  :  ทำให้เป็นที่รัก
- เป็น ครุกรณ์  :  ทำให้เป็นที่เคารพ
- เป็นไปเพื่อ ความสงเคราะห์  :  ความกลมกลืนเข้าหากัน
- เพื่อ ความไม่วิวาท  เพื่อความสามัคคี และ  ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

ข้อมูลจาก : พจนานุกรมพุทธศาสตร์  ฉบับประมวลธรรม 
ของ พระราชวรมุนี ( ประยุทธ์ ปยุตฺโต )
..............................................................................................................................

</td></tr></tbody></table>