อุเบกขา คือ หัวใจที่สำคัญของผู้บริหารในการทำงานแบบมีส่วนร่วม

      เรื่องนี้เขียนจากประสบการณ์ครับ ในการบริหารงานของผม ผมจะเน้นการทำงานแบบมีส่วนร่วมครับ  ซึ่งการทำงานแบบมีส่วนร่วมก็อาจจะไม่ใช่วิธีการทำงานที่ดีที่สุดก็ได้  ในที่นี้ผมจึงขอเสนอประเด็นเฉพาะหลักคิดของผู้บริหารที่เลือกที่จะใช้การบริหารแบบมีส่วนร่วม นั่นคือหลักคิดว่าด้วย อุเบกขา ครับ  และหลักอุเบกขาที่ผมใช้อยู่ คือ หลัก เฉยมอง ครับ ไม่ใช่ เฉยเมิน   หลักเฉยมอง คือ มองดูการทำงานของผู้ที่เรามอบงานไปให้ มองอยู่ห่างๆ ถ้าไม่ผิดพลาดร้ายแรงอะไร ก็ปล่อยให้เขาทำงานไปครับ ทั้งๆที่บางครั้ง มันก็เกิดอาการ คันใจ  คันไม้คันมือ และ คันปาก  อยากจะเข้าไปปรับ ไปเปลี่ยน อยากจะเข้าไปทำเอง  แต่ก็ต้องหักห้ามใจ หักห้ามความคิด และการกระทำให้ได้ ถ้ารู้ตัวทัน  เพราะการเข้าไปล้วงลูก จะทำให้ผู้ร่วมงานเสียความรู้สึก ไม่บังเกิดความภาคภูมิใจ และ ไม่อยากทำงานการมอบงานแล้ว ไม่เข้าไปล้วงลูก จะเกิดผลดีในเรื่องของคนทำงานจะเกิดความภาคภูมิใจในการทำงาน ทำงานอย่างมีความสุข ที่สำคัญเป็นการพัฒนาความรู้ ความคิด และ ความสามารถของคนทำงานดังกล่าวด้วย  แต่ข้อจำกัดของการมีส่วนร่วมก็มีอยู่บ้าง คือ บางครั้งผลงานที่ออกมา อาจไม่มีประสิทธิภาพ เท่ากับที่ผู้บริหารต้องการ หรือไม่ตรงกับความคิดของผู้บริหาร  ข้อนี้ก็คงต้องทำใจยอมรับครับ ได้ประสิทธิภาพคน แต่อาจเสียประสิทธิภาพของงานไปบ้าง  แต่ก็ต้องใช้วิธีให้คนทำงานปรับปรุงการทำงานในครั้งต่อไป ให้ตรงกับความต้องการของผู้บริหาร