คำไทยที่ใช้ "บัน"และเสียง"สะ,ชะ"ที่ไม่ประวิสรรชนีย์
คำไทยที่ใช้"บัน"
บันดาล ลงบันได บันทึกให้ ดูจงดี
รื่นเริง บันเทิงมี เสียงบันลือ สนั่นดัง
นอกจากนี้ใช้"บรร" เช่นบรรจง บรรจบ บรรทุก บรรทัดฯลฯ
เสียง"สะ"ที่ไม่ประวิสรรชนีย์(ะ)
สบง แลสไบ สราญใจ ได้สดับ
สบู่ สกัดจับ สกาวหลับ ข้างสดำ
นอกจากนี้คำไทยที่ออกเสียง "สะ"ต้องประวิสรรชนีย์
เสียง"ช"ที่ไม่ประวิสรรชนีย์
ชนวน ชวนชนาง ชนะข้าง เคียงชบา
ชมดชม้อยตา มองชม้าย ชไมเหมือน
ชนิด ชิดชนัก ชอุ่มหนัก ชอ่ำเตือน
ชอื้อ ชวาเยือน ชโลงใจ ให้ชโลม
นอกจากนี้คำไทยที่ออกเสียง"ชะ"ต้องประวิสรรชนีย์
