ยินดีต้อนรับเพื่อนๆ ทุกคน
บล็อกนี้เปิดให้กับเพื่อนๆ เอาไว้เป็นพื้นที่ระบาย โวยวายอารมณ์ การรอคอยใครสักคนที่เข้าใจ และเป็นศาลาพักใจ สำหรับทุกคนที่คิดว่าตัวไม่มีใคร สิ้นหวังหรือท้อแท้ ลองเขียนระบายความรู้ภายในใจของเราออกมาในบล็อกนี้จะทำให้รู้สึกดีขึ้น อย่างน้อยบล็อกนี้ก็เป็นประโยชน์สำหรับทุกคนทำให้ทุกคนสบายใจขึ้น พี่มีบทกลอนบทหนึ่งสำหรับคนที่กำลังท้อแท้ สิ้นหวัง อ่านบทกลอนนี้แล้วจะทำเรามีกำลังใจและไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ
อย่ายอมแพ้ แม้ใจ ต้องแตกยับ
อย่าคืนกลับ ย้อนรอย นับถอยหลัง
ถึงแจ็บปวด รวดร้าว กี่ร้อยครั้ง
อย่าจบสิ้น ความหวัง กำลังใจ
ขอเป็นกำลังใจแด่ทุกคน
p' pui
สวัสดีค่ะ
ได้เปิดอ่านบล็อดพี่แล้ว รู้สึกแปลกดีแต่ก็ดีสำหรับคนที่อยากระบายสิ่งที่อยู่ภายในใจ
ของเป็นส่วนหนึ่งในการระบายอารมณ์ครับ ผมมีเรื่องไม่สบายใจหลายเรื่องคิดไม่ตกบอกใครก็ไม่ได้ กลัวเขาดูถูกเอา ผมเปิดบล็อดดูแล้วเจอบล็อดนี้อยู่ ทำให้ผมคิดหลายรอบ แล้วลองพิมพ์ส่งมาดูอย่างน้อยทำให้ผมดีขึ้นมาบ้างแต่ก็ไม่ทั้งหมด แล้วผมจะเล่าความอึดอัดในใจผม เพื่อพี่จะช่วยผมแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นได้ครับ
ชัย
มีเรื่องไม่สบายใจเกี่ยวกับเรื่องงานในสายงานที่รับผิดชอบ ไม่รู้จะแก้อย่างไร
อ่านกลองแล้วชอบมากทำให้มีกำลัง หามาให้อ่านอีกนะครับ
ดีจังอยากระบายความอึดอัด เรื่องการทำงาน ส่วนมากในหน่วยงานแบ่งพรรคแบ่งพวกกัน เด็กของใครก็ได้ดี เวลาประเมินผลงานความดี ความชอบ ก็ได้ดีกัน ไม่เป็นธรรม ถ้าถามก็บอกเป็นธรรมแล้ว ไม่รู้จะระบายอย่างไง เบื่อแท้ทัอมาก ทำดีเท่าไรก็ไม่เห็นความดีเราเลย อาจเป็นเพราะเราไม่มีเส้นก็ได้
สวัสดีค่ะ
ต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้ตอบบล็อกเลย ช่วยนี้พี่
งานยุ่งพอสมควร คุณต้น คุณชัย คุณนก คุณชัยเลิศ
และคุณน้อย ปัญหาทุกปัญหามีทางแก้ไขของมันอยู่ในตัว และมีคำตอบอยู่แล้ว เพียงแต่เราจะหาทางเจอหรือไม่ พี่เชื่อว่าทุกคนกำลังไม่สบายใจ หากพี่สามารถช่วยได้พี่ก็ยินดี อย่างน้อยทุกท่านก็สบายใจที่ได้ระบายออกมา อย่าท้อแท้นะขอให้สู้ก่อนผลจะเป็นอย่างไรก็ปล่อยมัน ขอให้เราลองสู้ก่อน พี่จะเป็นกำลังใจทุกคนจ๋า
มองม่าเห็นเลย ปุยเอ๋ย ใครมีปัญหาบ้าง มาช่วยตอบๆๆๆๆๆๆๆๆ เราเป็นคนที่เธอรอหรือเป่า เคี๊ยกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ดีค่ะ...ได้เข้ามาดูบล็อคนี้แล้วรู้สึกดีที่พอจะมีคนได้รับฟังแบ่งปันความรู้สึกเกี่ยวกับเรื่องราวทุกข์สุขบ้างขอบคุณทุกคนที่รับฟังค่ะ
เรื่องที่ว่ามันมีอยู่ว่า..ดิฉันเป็นคนที่ถูกทิ้งค่ะ..ไม่ใช่ถูกทิ้งคนเดียวนะคะ..ลูกชายที่อายุเพียง 6 เดือนเท่านั้นก็ด้วยค่ะ เรื่องมันเป็นยังไงเหรอค่ะ..เรื่องก็คือตอนนั้นดิฉันเป็นแฟนกับผู้ชายคนนึ่งที่เค้าทำงานดีมีครอบครัวแล้ว (ตอนนั้นเค้าบอกดิฉันว่าเลิกแ้ล้ว) แต่ที่จิงป่าวเลยตลอดระยะเวลาเค้าอยู่กับดิฉันตลอดทุกวันจนทำให้ดิฉันเริ่มเชื่อว่าเค้าเลิกแล้วจิง ๆตอนนั้นดิฉันยังไม่มีลูกกับเค้าหรอกค่ะ..ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันเค้าเจ้าชู้มากมีเด็กอีกมากมาย..แต่พอดิฉันจับได้เค้าก็เลิกค่ะแต่ใครจะทนได้มากเท่าฉันค่ะ 5 ปี เวลาแห่งการทรมานแต่ในความทรมานนั้นมันมีสิ่งนึ่งค่ะที่แฝงอยู่ด้วยนั้นคือ..ฉันรักเค้ามากค่ะ..รักจนสามารถที่จะทำร้ายตัวเองได้แต่ก็แพ้ใจเค้าทุกที..เวลาผ่านมาเราเลิกกันมาหลายร้อยครั้งมากเพราะความเจ้าชู้ของเค้านั้นเอง..รักๆๆเลิกๆๆ..นั้นเป็นอาการของมนุษย์ที่มีความรักแล้วไม่อยากเลิกกับคนที่เรารักนั้นเอง..ใจอ่อนทุกที..ประมาณ 3-4 ปีได้ค่ะที่เรารักและเลิกเพราะเรื่องผู้หญิงแต่นั้นไม่ใช่ประเด็นค่ะประเด็นอยู่ที่ว่าเราเลิกกันช่วงผิดเวลาๆนั้นฉันท้องค่ะแต่ไม่รู้เลยว่าท้องเพราะเนื่องจากประจำเดือนมาไม่เคยตรง..เราเลิกกันได้ 1 เดือนแล้วหลังจากนั้นเค้าก็กลับมาง้อขอคืนดี..55..ให้ทายค่ะว่าดิฉันกลับไปดีมั้ย..ถูกค่ะ..ดี..พออยู่ด้วยกันสักพักจึงเริ่มสงสัยว่าทำไมประจำเดือนไม่มาไปหาหมอคะ..ท้อง..ทำไงดีเค้าบอกว่าให้เอาไว้..แต่ครอบครัวพ่อแม่เค้าไม่ชอบดิฉันค่ะเนื่องจากว่าเรามาทีหลังเหมือนเป็นเมียน้อยแต่เค้าไม่เคยรู้เลยว่าลูกเค้ามาบอกกะเราว่าโสด..ระหว่างที่อยู่ด้วยกันระหว่างท้องทะเลาะค่ะทุกวันๆๆๆๆๆๆๆจนฉันไม่รู้ว่าเค้าอยากมีฉันและลูกจริงๆๆรึเปล่าหรือแค่แสดงเป็นผู้ชายมีความรับผิดชอบเท่านั้น..ป่าวเลยค่ะระหว่างที่ฉันท้องจนคลอดแล้วจนทุกวันนี้ลูกลืมตามาดูโลกแล้วดิฉันยังคงต้องเลี้ยงลูกคนเดียวอยู่รวมทั้งค่าใช้จ่ายต่างๆ เงินเดือนก็แค่หมื่นต้นๆๆคุณคิดดูซิค่ะว่าเจ็บแค่ไหนพ่อกับแม่เค้าจ้างให้เลิกค่ะ..แล้วยังขอตรวจ DNA เนื่องจากเค้าไม่เชื่อและไม่อยากให้ฉันคบกัน..แต่นั้นคือสิ่งที่ฉันเจอมาตลอด..แต่หนักกว่านั้นค่ะ..เค้ายอมเลิก..เค้ามีผู้ญิงคนใหม่อีก..เค้ายอมเลิกเพราะเงินท้องมันทำให้เค้าสบาย..ฉันเข้าใจค่ะคนเรามันต่างกัน..ระหว่างรวยจน..สังคมรอบข้าง..ฉันตามง้อเค้าทั้งๆที่ฉันไม่ผิดอะไรเลย..เพื่อลูกที่อยากมีพ่อ..เพื่อความรักของฉันที่รักเค้ามาก..ฉันยอมค่ะ..แต่คำตอบของเค้าคือเลิก..เนื่องจากสังคมครอบครัวของเค้าเค้าบอกว่าเราเป็นได้แค่เพื่อนที่ดี..มีไรให้ช่วยก็บอก..ขอโทษนะค่ะ..กรูอยากจะบอกว่าช่วยกลับมาดูแลลูกมึงบ้างได้มั้ย..ฉันได้แต่นั่งร้องไห้ทุกวันนี่ฉันถูกทิ้งเหรอนี่ไม่เข้าใจใครๆๆต่อใครบอกว่าเค้าพูดกับคนอื่นเสมอว่ารักฉันมากแต่มันไม่จิงเลยค่ะ..ถ้ารักกันทำไมถึงทำกันแบบนี้..ไม่เค้าใจ..แต่ฉันก็ยังรอเค้าอยู่นะค่ะถึงแม้ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้ก็ตามแต่ระหว่านี้เค้าก็อยู่กับคนใหม่อีกแหละค่ะ..ฉันมานั่งนึกดูอายุก็แค่ 25 ยังมีโอกาสที่จะได้เจอคนดีๆๆอีกมากมาย...แต่ความรักมันห้ามกันไม่ได้ค่ะฉันยังไม่เปิดรับสมัครได้เร็วขนาดนั้น..เพราะไรเหรอค่ะคงรู้คำตอบ..รักค่ะรักแบบโง่ๆๆๆๆๆ..ของผู้หญิงคนนึ่ง...เอาเป็นว่าแค่นี้ก่อนแล้วกันค่ะเด๋วจะเบื่อกันซะก่อนมาถึงก็ใส่ใหญ่..มันเต็มจนล้นมากแล้วค่ะคุณขอบคุณที่ร่วมรับฟังขอบคุณมาค่ะ
(*-*) สวัสดีค่ะ...คุณ PRINCESS
(*-*) อย่าคิดมากค่ะ ตอนนี้คุณมีลูกแล้วสิ่งที่สำคัญสำหรับคุณ ก็คือ "ลูก" ก่อนที่จะทำอะไรลงไปคิดให้รอบครอบ
(*-*) คุณท้อแท้ได้ หมดกำลังใจที่จะต่อสู้ แต่อย่าสิ้นหวังค่ะ
(*-*) ลุกขึ้นมาสู้เพื่อลูกของคุณเองคุณยังมีโอกาสดีๆ อีกมากมายรอคุณอยู่
(*-*) อย่าจมกับความทุกข์ คิดถึงแต่อดีตที่มันผ่านไปแล้ว จะทำลายชีวิตคุณไม่ให้มีความสุข หากมีเวลาว่างคุณเข้าวัด ทำบุญ นั่งสมาธิ จะทำให้จิตใจคุณสงบบ้าง
(*-*) สักวันคุณจะต้องเจอกับคนดีๆ ที่รักคุณจริงๆ ขอเป็นกำลังใจให้คุณค่ะ
ขอบคุณค่ะพี่ที่เป็นกำลังใจให้
นู๋จะพยายามให้มากที่สุด..ถึงมันจะเจ็บซักแค่ไหน
ขอบคุณมากๆ ค่ะ
พี่ค่ะ...
เค้าคนนั้นเริ่มค่ะเริ่มกลับมาแต่ไม่ได้กลับมาทั้งตัวนะคะ
ดิฉันต้งแอบเจอแอบคบกันค่ะ
ดิฉันไม่รู้ว่านั่นเรียกว่าความรักรึเปล่า แต่ฉันเหมือนจะรู้สึกห่างออกมาเอง
ตอนนี้ดิฉันเหมือนกับว่าไม่ค่อยอยากเจอเค้าเท่าไหร่..แต่บางครั้งก้ออยากเจอไปทานข้าว
ด้วยบ้างแต่เค้าก้อพยายามที่จะมาดีด้วย..อยู่ด้วยกันวันแล้วก็หายไป2-3วันแล้วก็กลับมาดีอีก พี่ค่ะอย่างนี้เรียกว่าอะไรค่ะ..ดิฉันสับสนไปหมดแล้ว..ไม่รู้ว่าจะทำไงดี..ถ้ากลับไปคบต่อดิฉันต้องแอบคบกันอีก..ทั้งๆที่มีลูกด้วยกัน แต่ถ้าเลิกไปเลยมันก็ยาก..แต่ตอนนี้ก็ไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรมามากเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ดิฉันใกล้หายแล้วใช่มั้ยค่ะ..ฉันอยากไม่รู้สึกอะไร อยากเป็นคนที่ชินชา..เหมือนเค้า..ขอบคุณค่ะพี่ที่ค่อยให้กำลังใจและให้แง่คิดดีๆ...