มีเมล์ติดต่อผมส่งผ่านทางโกทูโน เธอเป็นเด็กน่านสื่อสารมาน่าสนใจ ดังนี้.-
"สวัสดีค่ะ ดิฉันเป็นเด็กรุ่นใหม่คนนึงของจังหวัดน่านค่ะ ตอนนี้เรียนจบและได้ทำงานที่กรุงเทพ เคยมีคนบอกว่าที่จังหวัดน่านเด็กรุ่นใหม่ไม่ค่อยกลับมาทำงานที่บ้านเรา มีแต่ออกไปหางานที่ต่างจังหวัด อยากจะบอกว่ามีเด็กๆจำนวนไม่น้อยที่คิดอยากจะกลับไปช่วยกันพัฒนาบ้านเรา แต่คำถามที่พวกเราอยากจะถามท่านผู้ใหญ่ทั้งหลายคือ มีตำแหน่งงานให้เราทำกันหรือเปล่า เคยคิดเรื่องพวกนี้กันบ้างไหมค่ะ
ดิฉันเคยตั้งใจจะสมัครงานในตำแหน่งหนึ่ง ซึ่งเป็นพนักงานของมหาลัยรัฐที่มีชื่อเสียงที่มาการก่อตั้งที่บ้านเรา แต่กลับกลายเป็นว่าตำแหน่งนี้มีคนทำงานอยู่แล้วและเค้าประกาศสมัครเพื่อเป็นพิธีเท่านั้น ดิฉันไม่ได้ต้องการที่จะเรียกร้องอะไร เพียงแต่อยากจะถามคนกลุ่มเหล่านั้นว่ายุติธรรมแล้วเหรอค่ะ
เพื่อนของดิฉันบางคนเดินทางจากน่านเพื่อมาสมัครงานในตำแหน่งนี้ มีอีกหลายคนที่ตั้งใจสมัครและคาดหวังว่าจะได้กลับไปช่วยพัฒนาที่บ้านเรา เหตุการณ์นี้เป็นเพียงเหตุการณ์หนึ่งที่ยกขึ้นมาให้เห็น ว่าความตั้งใจของเด็กๆหลายคนมักจะถูกทำลายไปด้วยความไม่อยุติธรรมของท่านผู้ใหญ่ทั้งหลาย
เพราะฉะนั้นนี้เป็นหนึ่งในอีกหลายๆเหตุผลของเด็กรุ่นใหม่ทั้งหลายที่ไม่สามารถจะกลับไปทำงานพัฒนาท้องถิ่นของพวกเราได้ อยากจะฝากให้ท่าน
ดิฉันคิดว่าสามารถเป็นสื่อให้พวกเราเด็กรุ่นใหม่ได้ผ่านไปถึงท่านผู้ใหญ่ทั้งหลายของจังหวัดได้รับทราบปัญหาในเรื่องนี้ เพื่อจะได้แก้ปัญหา เพราะอนาคตของเมืองน่านขึ้นอยู่กับท่านผู้ใหญ่ทั้งหลาย หากพวกท่านต้องการให้ลูกหลานบ้านเรารักท้องถิ่นคงจะต้องช่วยกันสนับสนุนอย่างเข้มแข็ง"
ข้อความที่เธอส่งมา ได้ปรับถ้อยคำบางส่วน เพื่อไม่ให้หมิ่นเหม่ต่อชื่อเสียงสถาบันที่อ้างถึง เธอต้องการสื่อสาร บอกว่า ยังห่วงใยบ้านเกิด หากแต่การแหล่งงาน หรือการสรรหา จัดสอบนั้น ควรยุติธรรมในระดับที่ไม่ทำให้เห็น หรือรู้สึกว่าไม่ยุติธรรมด้วย โดยหลักการทั่วไป จำเป็นต้องเชื่อถือ เช่นว่า มีคำสั่งตั้งคณะทำงาน ระบบดีมีกรรมการ มีขั้นตอนต่าง ๆ ในการสอบ แต่ก็อดที่จะนำความจริงอีกมุมหนึ่ง มาเพื่อให้เป็นข้อคิด ความเห็ ผมจะได้มาแลกเปลี่ยนในบันทึกนี้ เพื่อประโยชน์ร่วมกันต่อไป ครับ
